dinsdag 16 februari 2016

Onderweg



Als een zigeuner dwaal ik door de straten van de anonieme stad die slaapt. De slaapstad die overdag bewoond wordt door werkende mensen. De stad die 's nachts bewoond wordt door zwervers en zigeuners. En zo ook door mij. 


De grote bomen bieden bescherming. Bescherming tegen de donkere en duistere nachten die nog komen gaan. En tegen kwade bedoelingen en onaangename situaties. Bescherming zolang jij niet in mijn buurt bent. 


 Want als ik wél bij jou ben, heb ik de donkere bomen niet nodig. Leg ik mijn lange, stevige en blote benen op jouw tafel om uit te rusten. Drink ik een glas wijn en luister ik naar de muziek die ik hoor. Om vervolgens naakter dan naakt in de koele duisternis te gaan staan. Speelt de wind met mijn gevoelige en harde tepels. Drupt de regen van mijn lijf en kietelen de takken door mijn haren. 



Onderweg: Eva van het Strand



Ik ben niet langer onderweg als ik de nacht met jou deel. Voel ik me thuis in jouw armen die mij in bedwang houden. En kan ik ademloos aanschouwen hoe je op me klimt en in me kruipt. Pakken we samen het ritme op van ons liefdesspel. Gun je mij het eerste orgasme. Hoor je me met een schorre stem zeggen dat ik je al het genot van de wereld wil geven. En voeg ik de daad bij het woord om vervolgens je mannelijkheid diep in mijn keel te laten glijden. Mijn grommende goedkeuring en aanmoedigen volgen. Want ik ben dol op jouw mannelijke gift.


 Het park, de bomen, de wildernis. Ze blijven bestaan in die donkere en anonieme stad. Ik ben echter niet langer onderweg naar jou. Ik ben er.



XXX Eva van het Strand 


2 opmerkingen:

  1. Je laat je sensuele manier van schrijven samensmelten met je melancholische mood...Dat is knap.tussen de regels door leest je lezer boordevol extra informatie.
    Hulde !

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank, lieve lezer! Dank voor de mooie woorden. Ik ben blij te lezen dat je mijn verhalen met plezier volgt en leest.
    Lieve groet, Eva

    BeantwoordenVerwijderen