donderdag 18 december 2014

De ochtend na de dag van gisteren



Het zal je waarschijnlijk niet verbazen om te horen dat bezittingen of spullen me weinig interesseren. De laatste mode, cadeau's; wegwezen. 
I don't care. 



Wat je ongetwijfeld al aan me gemerkt hebt, is datgene wat mij wel beweegt. Dat is reizen. Reizen naar bekende en onbekende plekken. Op deze wereld en in mijn hart. Het reizen in mijn hart heeft mij ook bij jou gebracht. Mijn parel. Ongekunsteld en puur. Lekker en zacht. Ruw en genadeloos.



En nu de ochtend is aangebroken, is het na de dag van gisteren lastig ontwaken. Mijn hart speelt een spelletje met me en laat me denken dat je nog naast me ligt. Dat mijn arm jou vinden kan. Dat het slechts een kwestie van tijd is voordat je mijn lichaam wederom liefkoost. Onze ontdekkingstocht naar ons genot herhaalt. Mijn fonkelende ogen zien wat ze willen zien en mijn lippen proeven de jouwe. Ik drink van jouw passie. Nu al. Mijn handen strelen daar waar jouw kracht zich bundelen zal en waar de explosie gaat uitbarsten. Het lekkerste vocht wat ik in mijn mond ontvangen kan.



Wat gebeurt er met me? Op de ochtend na de dag van gisteren? Mijn lichaam is heet. En vochtig van zweet en het proces wat in mij gaande is. Dit vrouwenlichaam is klaar voor jou en mij. Ook nu je er klaarblijkelijk niet bent. Met jou in mijn gedachten kost het weinig moeite om mijzelf de grootst mogelijke verrukking te schenken. Want m'n hete centrum slokt m'n vingers bijna op. Ze voelt verrukkelijk en smeekt om meer. Ze smeekt om de ontlading. Net als gisteren. En vanmorgen ben ik degene die haar bevrijd en stroomt de energie schokkend door mijn lijf heen. Op de ochtend na de dag van gisteren.


XXX Eva van het Strand


Geen opmerkingen:

Een reactie posten