woensdag 19 november 2014

De date, de trein, de plagerij



Nog tien minuten. Dan komt mijn trein aan op het station in jouw woonplaats en zal ik uitstappen. Ongetwijfeld met pijn in mijn buik en m'n hart in m'n keel. Want dat heb ik nu al.



Voor de laatste keer check ik mijn make-up. Die mascara is lekker zwart en benadrukt m'n lange wimpers. Mijn blonde haren springen zoals altijd alle kanten op. Het zwarte rokje zit perfect en ook het truitje benadrukt en flatteert mijn ronde lichaam. M'n zwarte hakken passen goed bij het geheel. So far so good. 



De trein mindert vaart en ik pak mijn spullen. Handtas en een soort van sporttas. Niet romantisch, maar wel praktisch. Zoals altijd heb ik extra lingerie bij me. Je weet maar nooit. En wat toiletspullen uiteraard. Mijn lippen tuit ik nog een keertje en dan is het zover. Ik ga jou zien.



De treindeuren gaan open en ik stap uit. Blijf even staan om me te ori├źnteren en rond te kijken. Dat zenuwachtige gevoel klopt in m'n keeltje. Het opgewonden gevoel is merkbaar in m'n onderbuik. En m'n benen staan niet meer zo stevig op die hakken. En ik zie je nergens.



Uit het niets schuiven twee behaarde armen van achteren om me heen. Een mannenlichaam is duidelijk voelbaar. Een mannenhoofd rust even tegen mijn hoofd aan. Een zware ademhaling is hoorbaar. Mijn wangen worden voorzichtig gestreeld en de geur van mijn haren wordt opgesnoven. Door jou.
 


Je draait me om en zo staan we tegenover elkaar. Zwijgend, ogen wijd open en ademloos. Ik kijk je aan en verraad ogenblikkelijk mijn nieuwsgierigheid naar jou. Plus mijn bijna niet te verbergen wens dat je me kust. Dat signaal pik je op. Al duurt het -naar mijn gevoel- minutenlang voordat je me enigszins plagend tegemoet komt. Op de een of andere manier sta jij sterker in je schoenen dan ik. Knap irritant, al verdwijnt dat gevoel snel. Zeker op het moment dat je m'n lippen beroert. Eerst met je wijsvinger, maar jouw lippen volgen rap. Je smaakt verrukkelijk. Zodra onze monden zich openen, verkennen we elkaar. Daar op het station. 


XXX Eva van het Strand

-to be continued- 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten