dinsdag 21 oktober 2014

Het bekende onbekende



Het was al even geleden dat je in mijn dromen voorbij kwam. En dus ging ik gisterenavond nergens vanuit. Kleedde me uit, maakte mijn lichaam schoon en klaar voor de nacht. Ik masseerde m'n huidje tot ze gloeide, kamde m'n haren tot ze glansden en bestudeerde m'n gezicht in de spiegel. Alles was goed en zag er stralend uit. Zelfs mijn ogen, al had ik geen idee waarom. 




Mijn slaapkamer was koel en donker. De kussens gooide ik van het bed af, in een hoek van de kamer. Je zou er zo op kunnen zitten of liggen, zoveel waren het er. Grote en kleinere kussens, velours vooral. Ik koos voor m'n rode negligé, trok haar aan en hield mijn haren los. Vleide mezelf neer op de zachte, katoenen lakens. Het dekbed was niet nodig, het was niet koud. 



Zo viel ik in slaap, liggend op mijn zij. Minutenlang of urenlang, geen idee. Een onbekend geluid maakte me wakker en ietwat rusteloos. Het dekbed lag over me heen en had me heerlijk warm gemaakt. Plots pikte m'n geestesoog iets op; ik zag jou zitten. Letterlijk. Daar in mijn slaapkamer, op die kussens. Je silhouet was overduidelijk te zien. Je maakte geen geluid, maar je ogen knipperden. Zo keek jij mij aan en ik jou. En we zeiden niets. 




Hoe lang we elkaar zwijgend hebben aangekeken? Onbekend. Op een gegeven moment was het genoeg, kroop ik m'n bed uit en ging naar jou toe. Nog steeds zeiden we niets. M'n vinger betastte even je gezicht om zeker te weten dat jij het was. 



Ik heb je uitgekleed. Helemaal. Zonder toestemming te vragen. Je extatische gezichtsuitdrukking sprak echter boekdelen en gaf mij de moed om door te gaan. Mijn warme, rond gevormde vrouwenlijf tegen jouw koele en goed gevormde mannenlijf was het resultaat. Je keek even naar m'n borsten die klem kwamen te zitten in onze -door mij geïnitieerde- omhelzing. Daarna zochten jouw handen m'n billen op en hoorde ik eindelijk die bekende zucht uit je mond ontsnappen. Mijn glimlach volgde.



Opnieuw ontdekken. Ik heb je meegenomen naar m'n warme bed. Daar schoven onze naakte lichamen als vanzelf tegen elkaar aan. Natuurlijk en puur. Ik warmde jou met mijn lichaamshitte op, wat jij gretig van me aannam. Vannacht, in mijn droom.




En aankomende nacht? Wie weet kunnen we een stap verder gaan richting het bekende onbekende. Ja, je leest het goed; het bekende onbekende. Nacht voor nacht mag je stapsgewijs álles, behalve geestelijke pijn, weer uitproberen; m'n vrouwelijke lijf en m'n nieuwsgierige geest. Laat me uithongeren en geef me vervolgens rijkelijk te eten. En dorst hebben en drinken. Laat me te pletter vallen en vang me weer op. Meedogenloos en vurig. Hoor me zwijgend schreeuwen van genot en zie me de woorden uitspreken die jij zo graag hoort. Laten we ontsnappen van de wereld en uiteindelijk rijker dan ooit terugkomen. 





'Meet me halfway down the road, handsome, so we can cross those bridges together.' (quote EvD)




Opnieuw ontdekken: Eva van het Strand 




XXX  Eva van het Strand






2 opmerkingen:

  1. Wat zie je er schitterend uit . Jou ogen zeggen alles .

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dank je wel, voor het mooie compliment. Want zo zie ik het.

    Liefs, Eva

    BeantwoordenVerwijderen