vrijdag 31 oktober 2014

The game is on



De zonnestralen schijnen op m'n gezicht en maken me langzaam wakker. M'n ogen hebben moeite met het zonlicht wat -ondanks het feit dat het bijna november is- nog aardig fel is. 


Het dekbed is waarschijnlijk van mijn lichaam afgegleden want ik lig bloot op de lakens van het brede bed. Het voelt heerlijk. De lakens, de zon en de warmte. Mijn ogen zijn inmiddels open en ik kijk om me heen. Niemand. Ik lig alleen. Alleen met mijn gedachten. 




Ik herinner m'n droom van vanmorgen waarin ik jou ontmoette. In mijn droom hebben we waanzinnig lekker gevreeën. Onze lichamen schoven als vanzelf in elkaar; jij vervulde mijn wensen en ik jouw fantasie. En andersom. Onze lichaamssappen vloeiden rijkelijk, de jouwe en de mijne. Tegelijkertijd. Zoals we het zo graag ervaren. 




De gedachte aan die droom doet wat met me. Mijn lichaam gloeit wederom op, ook al ben je niet bij me. M'n hart bonkt in mijn keel en de hitte maakt me gek. Ik houd het niet vol. Mijn hand glijdt naar beneden en ik voel wat ik al dacht; de gedachte aan onze droom windt me op. Big time. 



Snel stuur ik je een berichtje. Dat ik jouw naam zal uitschreeuwen binnen nu en een half uurtje. Zodra mijn lijf haar hitte kwijt raakt. Zodra ik klaar kom. Want dat gaat onherroepelijk gebeuren. The game is on.



Mijn vingers glijden van mijn hals via mijn borsten naar m'n buik. En blijven steken bij dat hele hete plekje tussen mijn benen dat m'n vrouwelijkheid onderdak biedt. Voorzichtig leg ik mijn middelvinger op het harde en gezwollen knopje dat zich laat zien. Zorgvuldig draai ik rondjes met m'n vinger, precies daar, stimuleer ik haar, wat eigenlijk overbodig is. Ze is zo ontzettend klaar om te ontladen. Toch wil ik meer dan dat. 



In mijn telefoon heb ik foto's van je en snel tover ik er eentje op mijn scherm. Wat kijk je me indringend aan. 'We gaan het doen samen', fluister ik naar je foto. Mijn vinger glijdt naar binnen en de tweede volgt. De druk mag erop, en het juiste plekje aan de binnenkant is snel gevonden. Ik wil mijn vocht voelen stromen. Het zoete vocht waar jij vannacht zo van genoot. 



En dat lukt. Het sijpelt, spuit, stroomt uit mijn lichaam. Vier, vijf keer achter elkaar. Ik proef en snoep ervan. Net zoals jij. En eindelijk ontsnapt die zucht uit mijn keel en schreeuw ik jouw naam. Trillend van mijn eigen genot. 



Ontlading... Ik schuif 'n stukje op in dat grote bed en val wederom weg in een erotische slaap. Wat er vannacht, vanmorgen en nu gebeurt? Dat gebeurt zonder jouw feitelijke aanwezigheid maar met jou in mijn gedachten. Dat is de kracht van ons spel. 




XXX  Eva van het Strand



zaterdag 25 oktober 2014

Marilyn Monroe (IN CONCEPT)






Do you need me? (quote Marilyn Monroe)







Geen idee wat me te wachten staat vannacht. Met jou. Je hebt me geen details gegeven wat je van plan bent. Je krijgt me dus onbevangen.


Surprise me. Guide me. Feed me. Meet me in one hour. 

Need me or leave me. 





XXX Eva van het Strand 


dinsdag 21 oktober 2014

Het bekende onbekende



Het was al even geleden dat je in mijn dromen voorbij kwam. En dus ging ik gisterenavond nergens vanuit. Kleedde me uit, maakte mijn lichaam schoon en klaar voor de nacht. Ik masseerde m'n huidje tot ze gloeide, kamde m'n haren tot ze glansden en bestudeerde m'n gezicht in de spiegel. Alles was goed en zag er stralend uit. Zelfs mijn ogen, al had ik geen idee waarom. 




Mijn slaapkamer was koel en donker. De kussens gooide ik van het bed af, in een hoek van de kamer. Je zou er zo op kunnen zitten of liggen, zoveel waren het er. Grote en kleinere kussens, velours vooral. Ik koos voor m'n rode negligé, trok haar aan en hield mijn haren los. Vleide mezelf neer op de zachte, katoenen lakens. Het dekbed was niet nodig, het was niet koud. 



Zo viel ik in slaap, liggend op mijn zij. Minutenlang of urenlang, geen idee. Een onbekend geluid maakte me wakker en ietwat rusteloos. Het dekbed lag over me heen en had me heerlijk warm gemaakt. Plots pikte m'n geestesoog iets op; ik zag jou zitten. Letterlijk. Daar in mijn slaapkamer, op die kussens. Je silhouet was overduidelijk te zien. Je maakte geen geluid, maar je ogen knipperden. Zo keek jij mij aan en ik jou. En we zeiden niets. 




Hoe lang we elkaar zwijgend hebben aangekeken? Onbekend. Op een gegeven moment was het genoeg, kroop ik m'n bed uit en ging naar jou toe. Nog steeds zeiden we niets. M'n vinger betastte even je gezicht om zeker te weten dat jij het was. 



Ik heb je uitgekleed. Helemaal. Zonder toestemming te vragen. Je extatische gezichtsuitdrukking sprak echter boekdelen en gaf mij de moed om door te gaan. Mijn warme, rond gevormde vrouwenlijf tegen jouw koele en goed gevormde mannenlijf was het resultaat. Je keek even naar m'n borsten die klem kwamen te zitten in onze -door mij geïnitieerde- omhelzing. Daarna zochten jouw handen m'n billen op en hoorde ik eindelijk die bekende zucht uit je mond ontsnappen. Mijn glimlach volgde.



Opnieuw ontdekken. Ik heb je meegenomen naar m'n warme bed. Daar schoven onze naakte lichamen als vanzelf tegen elkaar aan. Natuurlijk en puur. Ik warmde jou met mijn lichaamshitte op, wat jij gretig van me aannam. Vannacht, in mijn droom.




En aankomende nacht? Wie weet kunnen we een stap verder gaan richting het bekende onbekende. Ja, je leest het goed; het bekende onbekende. Nacht voor nacht mag je stapsgewijs álles, behalve geestelijke pijn, weer uitproberen; m'n vrouwelijke lijf en m'n nieuwsgierige geest. Laat me uithongeren en geef me vervolgens rijkelijk te eten. En dorst hebben en drinken. Laat me te pletter vallen en vang me weer op. Meedogenloos en vurig. Hoor me zwijgend schreeuwen van genot en zie me de woorden uitspreken die jij zo graag hoort. Laten we ontsnappen van de wereld en uiteindelijk rijker dan ooit terugkomen. 





'Meet me halfway down the road, handsome, so we can cross those bridges together.' (quote EvD)




Opnieuw ontdekken: Eva van het Strand 




XXX  Eva van het Strand






donderdag 16 oktober 2014

Geduld




'Patience is not the ability to wait, but how you act while you're waiting...'



Aandachtig bestudeer ik mezelf in het achteruitkijkspiegeltje van deze auto. Niets vreemds te zien. M'n spiegelbeeld laat het gezicht zien van een vrouw met wat laatste zomersproetjes op haar zachte huid. Ze oogt eind dertig, maar haar ogen verraden haar echte leeftijd. 



Ik kijk nog steeds. Mijn mond reageert zodra de aandacht op haar komt. M'n lippen maken kussende gebaren zonder geluid. Die lippen missen jou. Ik mis jou. Belachelijk veel. In het autospiegeltje zie ik mijn tranen ogenblikkelijk opzwellen in m'n groene ogen als ik jou visualiseer. Jouw gezicht vlak voor de mijne. Op m'n tenen wiebelend kan ik nét bij jouw mond. Ik kus je graag. Iedere keer weer. 



En nu het niet kan? Nu het niet kan, zal ik geduldig moeten wachten. Op een volgend moment, als dat ooit komt. Want dat weten we nooit. Onze laatste rendez-vous kan altijd een afscheid zijn geweest. Dat is inherent aan ons stilzwijgend verbond. 



In de tussentijd kalmeer ik mijn melancholische en schrijnende pijn. Streel ik mijn gezicht en haren en ben ik mild voor mijn tranen. Train ik mijn lijf, zodat ik haar ten alle tijden kan inzetten. Zoek ik m'n eigen geluksmomentjes op, opdat ik blijf stralen. 



Mocht ons een moment samen nog gegund zijn, dan zul je me vinden. Daar waar je me achterliet. 



XXX Eva van het Strand 



zaterdag 11 oktober 2014

Plagen



Mijn rug is gekromd zodat je mijn volle borsten vlak voor je gezicht hebt. Ik weet dat je daarvan houdt. Plagen lukt ook, want je kunt er nét niet bij. Je houdt mijn rug ietsje steviger vast om me zo naar je toe te trekken, maar ik geef niet toe. Plagen. 





Jij had me de hele dag al geplaagd met je berichtjes. Je dubbelzinnige teksten lieten me niet onberoerd. Iets wat jij wist en waar je mee door ging. Om me op te warmen voor ons spel. Compleet overbodig, want ik ben dol op ons spel. 




Ik weet wat je wilt. Je wilt me vol overgave en dat alles, álles mogelijk is. Een carte blanche, die ik maar zelden geef. Ik reik je mijn shawltje aan, dat zijdezachte, gladde, blauw/witte shawltje. Gebruik je fantasie en je weet me er vast mee te betoveren. Mijn overgave? Dwing het af. Plagend. Dat is de tip van Eva. 



XXX Eva van het Strand  



donderdag 2 oktober 2014

Een bloedend hart (IN CONCEPT)



Een bloedend hart. Zo'n vrouwenhart dat bij iedere hartslag wat bloed eruit laat stromen. Niet kolken, maar sijpelen. Maar het bloed gaat eruit. Om het bloed binnen te houden, is een drukverbandje, een pleister of een hand erop nodig. En anders? Anders bloedt ze uiteindelijk dood. 


Als je goed luistert, dan hoor je het jammerende geluid dat uit haar mond klinkt. Ze kermt zachtjes. De schrijnende pijn is goed te horen. Die pijn gaat door merg en been, al laat ze het geluid zachtjes tot me komen. 


Vanaf een afstandje kijk ik naar haar. Sla haar gade en observeer ik haar. Ik voel haar verdriet en dat stemt mij weer bedroefd. Zo'n mooie vrouw dat haar hart zo laat bloeden. Voor een man. Haar bloedend hart. 


XXX Eva van het Strand