maandag 1 september 2014

Zesendertig uur



Ik heb het opgezocht; er is nog geen Guinness World of Records voor een urenlang durend voorspel. Laten we ons opgeven. Wat dat is precies wat we aan het doen zijn. Wel 36 uur lang. 



Een opmerking van jou via de digitale weg is voldoende om mijn verlangen te laten toenemen. Ieder uur een beetje meer. Tot het moment dat ik je ga zien. Over 36 uur. Natuurlijk is het niet zomaar een opmerking. Soms schrijf je simpelweg dat je me wilt. Dat je de geur van mijn huid bijna kunt ruiken. Mijn lippen op de jouwe voelt. Mijn ogen ziet twinkelen. Mijn borsten op en neer ziet gaan als ik op je zit. Dat je voelt hoe graag ik jou bij me heb. Jou op me heb, in me heb. Diep. Heel diep.



Uiteraard kan ik er ook wel wat van. Op mijn eigen subtiele wijze geef ik je steeds een inkijkje. In mijn fantasie├źn. Wat ik zou willen doen als je naast me ligt. Op me ligt, onder me ligt. Soms stuur ik je een foto zodat je je honger en dorst enigszins kunt stillen. Alhoewel; dat is eigenlijk mijn doel niet. Ik heb je het liefste als je hongerig bent. Hongerig naar de ronde vormen van mijn zachte lichaam. En dorstig naar mijn vrouwelijk vocht. Ik zie je droge mond al half open staan, zodat je het op kunt vangen. Op kunt drinken. 



Zesendertig uur: Eva van het Strand





En zo gaat het maar door en door. Mijn hongerige lichaam houdt mijn dorst in stand. Zodat ik dronken kan worden van jouw mannelijk vocht. See you in 36 hours. 



XXX  Eva van het Strand 

 



Geen opmerkingen:

Een reactie posten