zondag 28 september 2014

Een vrijkaart (IN CONCEPT)


Het is bijna windstil. De waterplas verraadt mijn silhouet. Aandachtig tuur ik naar mezelf en zie het. Het is niet mijn vrouwelijke lichaam dat mijn aandacht trekt. Het is mijn naaktheid. Mijn transparante naaktheid. 



Laag voor laag is eraf gepeld en weggevallen. Zie hier de pure Eva, in vol ornaat. Zonder bescherming. Met het zand tussen mijn tenen en mijn billen rustend op de schelpen luister ik naar de branding van de zee. Mijn gebruinde bovenarmen om mijn benen heengeslagen, mijn borsten ertussenin. De wind speelt met mijn haren en de zeemeeuwen vliegen krijsend in het rond. 


Turend door de spleetjes van mijn ogen. De zonsondergang verblindt mijn zicht, maar dat hindert niet. Het leidt me af van mijn honger, dorst en verlangen. Naar jou. En dat alles is voelbaar in mijn onderbuik; de zeurderige en latente pijn in mijn lichaam. 



De atmosfeer wordt koeler zodra de zon verdwenen is. Mijn tepels reageren direct op het aantrekkende zeebriesje en laten zich zien. Er zit volop zand op m'n ietwat vochtige huid en dat schuurt. Mijn handen vegen het zand van m'n naakte lijf af en masseren haar tegelijkertijd. Dat voelt aangenaam. Er ontsnapt een neuriënd geluid uit mijn mond wat weer een glimlach op mijn lippen tevoorschijn laat komen. M'n lichaam vraagt om warmte en een ogenblik kijk ik naar m'n jurkje dat verfrommeld op de grond lig. Maar die warmte zoek ik niet. 


Ik buk om m'n spullen op te pakken en op dat moment voel ik jouw mannelijke handen op mijn heupen. Je helpt me omhoog. Omdraaien gaat niet; je houdt me stevig vast. Jouw borsthaar verraadt je identiteit, maar die is veilig bij mij. Je handen spelen van achteren met mijn naakte lichaam. Mijn hals, borsten, buik en mijn hete centrum. Vrije toegang. Je hebt het steeds meer naar je zin, zo te horen. Met deze voor jou bestemde vrijkaart. 





XXX Eva van het Strand 








1 opmerking: