zondag 28 september 2014

Een vrijkaart (IN CONCEPT)


Het is bijna windstil. De waterplas verraadt mijn silhouet. Aandachtig tuur ik naar mezelf en zie het. Het is niet mijn vrouwelijke lichaam dat mijn aandacht trekt. Het is mijn naaktheid. Mijn transparante naaktheid. 



Laag voor laag is eraf gepeld en weggevallen. Zie hier de pure Eva, in vol ornaat. Zonder bescherming. Met het zand tussen mijn tenen en mijn billen rustend op de schelpen luister ik naar de branding van de zee. Mijn gebruinde bovenarmen om mijn benen heengeslagen, mijn borsten ertussenin. De wind speelt met mijn haren en de zeemeeuwen vliegen krijsend in het rond. 


Turend door de spleetjes van mijn ogen. De zonsondergang verblindt mijn zicht, maar dat hindert niet. Het leidt me af van mijn honger, dorst en verlangen. Naar jou. En dat alles is voelbaar in mijn onderbuik; de zeurderige en latente pijn in mijn lichaam. 



De atmosfeer wordt koeler zodra de zon verdwenen is. Mijn tepels reageren direct op het aantrekkende zeebriesje en laten zich zien. Er zit volop zand op m'n ietwat vochtige huid en dat schuurt. Mijn handen vegen het zand van m'n naakte lijf af en masseren haar tegelijkertijd. Dat voelt aangenaam. Er ontsnapt een neuriënd geluid uit mijn mond wat weer een glimlach op mijn lippen tevoorschijn laat komen. M'n lichaam vraagt om warmte en een ogenblik kijk ik naar m'n jurkje dat verfrommeld op de grond lig. Maar die warmte zoek ik niet. 


Ik buk om m'n spullen op te pakken en op dat moment voel ik jouw mannelijke handen op mijn heupen. Je helpt me omhoog. Omdraaien gaat niet; je houdt me stevig vast. Jouw borsthaar verraadt je identiteit, maar die is veilig bij mij. Je handen spelen van achteren met mijn naakte lichaam. Mijn hals, borsten, buik en mijn hete centrum. Vrije toegang. Je hebt het steeds meer naar je zin, zo te horen. Met deze voor jou bestemde vrijkaart. 





XXX Eva van het Strand 








vrijdag 26 september 2014

Mijn zoektocht naar jou



Ik heb je nog nooit ontmoet, gezien of gesproken; het is me onbekend hoe je eruit ziet. Hoe je stem klinkt en hoe lang je bent. Hoe je ruikt of hoe je loopt. Of je krullen of steil haar hebt, donker of al grijs bent. Ik weet het eenvoudigweg niet. 



Wat ik wel weet is dat ik je ga ontmoeten. Want jij en ik zijn op zoek naar elkaar. In vreemde oorden en bekende plaatsen. Op duistere momenten van de dag en tijdens heldere nachten. Gefocussed op dat ene ogenblik, die ene blik, die oogopslag. Dat we elkaar herkennen en aan één vraag genoeg hebben. Dat we weten dat wij het zijn. En dus elkaar willen. 



Hoe dat gaat? In mijn dromen heb ik het allang beleefd. Kon ik je bijna aanraken en voelde ik jouw adem om me heen terwijl je me nauwlettend voor de eerste keer bekeek. We spraken niet met elkaar maar met dierlijke attentheid aanschouwden we elkaars behoeften. Met uiterste precisie.



Zo wist ik al heel snel wat jij hoofdzakelijk van mij wilde. Wat het specifiek is van mij dat jou aantrok. Jouw donkere en zwijgende blik sprak boekdelen. Plagend dronk ik een glas champagne tergend langzaam onder jouw ogen leeg. Dat was niet wat je wilde, dat vocht, maar de symboliek liet jou geen keus meer. Verstrikt in mijn spelletje, speelde je het mee. Om me daarna te laten smeken om genade. Wat je me niet gunde. Over and over again liet je me mijn vocht aan je schenken. Dankzij jouw druk op mijn lichaam. En ontving je het overal waar je het maar wilde ontvangen. Op dat moment had je me in je macht. 



Wat ik van jou wil, kost je meer moeite om te ontdekken. Dat houd ik ook vooral zo. Want ik ben nog steeds zoekende. Mijn intrigerende brein houdt ervan om lust, genot en dierlijke instincten met elkaar te willen laten samensmelten. Het liefst in het gezelschap van een man die haar aankan tijdens dat seksspel. Jij dus.  



Waar ben je? 


XXX Eva van het Strand



vrijdag 5 september 2014

Onze belofte



Je hebt je aan onze belofte gehouden. Vannacht. We hadden een plannetje en dat is zomaar gelukt. Door onze sterke fantasieën waren we in staat om het voor elkaar te krijgen. 


Je vroeg me gisterenavond hoe ik je wilde voelen. Als ik zou slapen en dromen. Hoe je je bij me zou voegen. Vrijwel direct had ik mijn antwoord klaar. Want ik wilde je mijn lichaam voelen binnendringen terwijl ik zou slapen. Letterlijk. Dus ook in mijn droom. En ook als ik neigde wakker te worden.


Just picturing: Ik sliep in mijn droom. Je vergezelde me in m'n slaapkamer na een paar uur nachtrust. Zonder geluid te maken kwam je spiernaakt achter me liggen en hoorde je die diepe zucht uit m'n mond ontsnappen. Je streelde mijn haren, mond en gezicht met je ene hand. Met je andere hand speelde je met m'n vele rondingen. Je vingers gingen via mijn borsten naar m'n ronde heupen en m'n stevige billen. Plagend en teder tegelijk.


Je liet me slapen, maar ontwaakte doelbewust mijn vrouwelijk centrum. Met je strelingen, fluisterende woorden en je kussen. Je handen, je tong. Mijn lichaam bereidde zich voor op het feestje dat jouw naam droeg. Het plekje tussen m'n benen werd warmer en warmer. Vochtiger. Een soort van hartslag klopte binnenin haar en zorgde voor de perfecte doorbloeding. Mijn spieren oefenden alvast en trokken af en toe eventjes samen. Die pijn was fijn. 


Al slapende realiseerde ik me dat. Maar niet genoeg om wakker te worden. En zo drong jij traag bij me naar binnen. Jouw langzame bewegingen lieten me halfdronken in de waan dat ik sliep. Dromen, fantasieën en werkelijkheid speelden met elkaar. Wij speelden met elkaar. Tot en met het bevredigende einde. Onze belofte. 


XXX Eva van het Strand 







woensdag 3 september 2014

Stilte voor de storm


Het geluid van een sms maakt mij wakker. Mezelf afvragend wie er in hemelsnaam nog een sms stuurt, pak ik mijn mobiele telefoon die naast m'n bed ligt. In het schermpje zie ik jouw naam staan. Plus de tekst van de sms: 'Ik wil je'.



Jouw geschreven woorden missen hun uitwerking niet. Ze werken als een katalysator. Want mijn lichaam reageert binnen die luttele seconden dat ik jouw berichtje lees. M'n lijf warmt zich op en stuurt prettige signalen naar mijn hoofd, via mijn hartje, weer terug naar mijn lichaam. Ik bereid me voor op wat komen gaat. Vandaag.



Want jouw auto zal aan komen rijden. En die deur zal open gaan en jouw voetstappen zullen hoorbaar zijn. Ik houd me dan stil en verheug me op wat komen gaat. Want binnen enkele minuten voel ik dan jouw naakte torso tegen me aan. Je adem in m'n nek en je handen over m'n lichaam. Eerst voorzichtig en wat aarzelend, maar al snel ontdekkend en plagend. 



Wat er dan volgt? Pure sex. Spetterend tot en met het einde. Ik wil er niet teveel over kwijt dit keer; ik blijf liever in deze stilte voor de storm. De storm die jij en ik samen gaan bewerkstelligen. Een man en een vrouw. Allebei bereid om het uiterste eruit te halen wat erin zit. 



Tot zo, 

kus, Eva







maandag 1 september 2014

Zesendertig uur



Ik heb het opgezocht; er is nog geen Guinness World of Records voor een urenlang durend voorspel. Laten we ons opgeven. Wat dat is precies wat we aan het doen zijn. Wel 36 uur lang. 



Een opmerking van jou via de digitale weg is voldoende om mijn verlangen te laten toenemen. Ieder uur een beetje meer. Tot het moment dat ik je ga zien. Over 36 uur. Natuurlijk is het niet zomaar een opmerking. Soms schrijf je simpelweg dat je me wilt. Dat je de geur van mijn huid bijna kunt ruiken. Mijn lippen op de jouwe voelt. Mijn ogen ziet twinkelen. Mijn borsten op en neer ziet gaan als ik op je zit. Dat je voelt hoe graag ik jou bij me heb. Jou op me heb, in me heb. Diep. Heel diep.



Uiteraard kan ik er ook wel wat van. Op mijn eigen subtiele wijze geef ik je steeds een inkijkje. In mijn fantasieën. Wat ik zou willen doen als je naast me ligt. Op me ligt, onder me ligt. Soms stuur ik je een foto zodat je je honger en dorst enigszins kunt stillen. Alhoewel; dat is eigenlijk mijn doel niet. Ik heb je het liefste als je hongerig bent. Hongerig naar de ronde vormen van mijn zachte lichaam. En dorstig naar mijn vrouwelijk vocht. Ik zie je droge mond al half open staan, zodat je het op kunt vangen. Op kunt drinken. 



Zesendertig uur: Eva van het Strand





En zo gaat het maar door en door. Mijn hongerige lichaam houdt mijn dorst in stand. Zodat ik dronken kan worden van jouw mannelijk vocht. See you in 36 hours. 



XXX  Eva van het Strand