woensdag 9 juli 2014

Stromend water en geurend schuim



Dit verhaal schrijf ik vanuit de badkuip. Ja, je leest het goed. Voor de eerste keer. Normaliter is mijn schrijfpositie iets stabieler. Nu niet, want het kan niet wachten. Deze gedachten mogen het daglicht zien. 


Compleet verregend kwam ik een half uurtje geleden thuis na de vele afspraken op mijn vrije dag. En alles met openbaar vervoer en fiets bereikt. Zeiknat en ijskoud. Een bad zou helpen. Het warme water mocht m'n lichaam opwarmen.


Just picturing; een tafeltje naast het bad met 'n hapje en 'n drankje. En uiteraard mijn telefoon. Een brandende stompkaars lichtte de duisternis in de badkamer enigszins op. Het water stroomde nog vanuit de kraan. De badolie geurde heerlijk. Van dezelfde produktenlijn was het schuim dat klaarstond om gebruikt te gaan worden. Door mijn handen. Bij gebrek aan de jouwe.


Het water was precies goed. Warm, maar ik hoefde niet te zweten. Een opgerolde handdoek in mijn nek. Mijn haren omhoog, vastgebonden met een elastiekje. Zo lag ik enkele minuten, wellicht zelfs een kwartier. Te genieten. Toch wilde ik meer. 



Eenmaal wat omhoog, klotste het water door de badkuip heen. Een gedeelte van mijn bovenlichaam kwam boven de oppervlakte tevoorschijn. Waren mijn borsten gewichtloos in het water; nu kwam het volle gewicht weer op m'n schouders neer. Een bekend fenomeen voor mij. Maar soms pijnlijk. 
Het schuim spoot ik op m'n handen en wreef zó dat het groter en groter werd. Het rook heerlijk. Het mocht terecht komen op de voluptueuze vormen van mijn lijf. Mijn schouders, rug en mijn borsten. Er was genoeg voor elk detail. 



Het kaarslicht deed me ervan weerhouden dat ik de ogen sloot. Tussen m'n wimpers heen, genoot ik van mijn handelingen en van het uitzicht. Een zucht ontsnapte uit mijn mond. Een raspend geluid. Ik voelde zacht en glad aan en het schuim geurde verrukkelijk. In extase. Zomaar. In dat ene moment.




Ik weet zeker dat je het gemerkt hebt. Dat ik aan je dacht. Ik weet het zeker. 




XXX Eva van het Strand  

3 opmerkingen:

  1. Deze reactie is verwijderd door een blogbeheerder.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ruud van Hoorn12 juli 2014 om 21:43

    Elke gezonde man moet degene benijden wiens handen hier afwezig zijn. Dat je zo gemist wordt. Dat jouw handen in de verbeelding van een verrukkelijke vrouw elk detail van haar voluptueuze vormen met schuim masseren. Dat ze aan je denkt en zich voorstelt dat jij het bent die dat doet. Dat je dat wel zeker móet merken. Dat je weet dat dit alles voor jou en voor niemand anders is.

    Ja. Dat zou elke gezonde man minstens één keer in zijn leven willen meemaken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dank je wel voor je reactie; dat beschrijf je mooi, Ruud. Mijn complimenten. Ik denk inderdaad dat die bewuste man one lucky guy is. Als hij het zich bewust is, tenminste. Dat hoop ik.

      Lieve groet, Eva

      Verwijderen