zondag 20 juli 2014

Schreeuwende honger


Schreeuwende honger. Ik heb een uitermate honger in mijn lijf en in mijn gedachten. Het moment dat ik denk dat ik het niet meer volhoud, nét op dat moment kom jij voorbij. Ik heb een schreeuwende honger naar jou. 



Uiteraard doe ik of het niet zo is. Of het niet bestaat. Dat ik geniet van het eten dat ik nuttig. En dat is ook zo. Maar ergens in mijn achterhoofd knaagt er iets. Het kriebelt en het jeukt en het vraagt mijn aandacht. Dat ik overigens niet vaak geef. Honger heeft een reden. Altijd. En zo ook met jou. 



Overal aan toegeven doet mij geen goed. Maar verlangen naar 'n klein stukje om te proeven, dat houdt me op de been. Een klein stukje voedsel, dat ik kan vermengen met mijn speeksel. Zodat het kleiner en vloeibaarder wordt. En op het laatst slik ik het door. Met m'n ogen bijna helemaal dicht. Om de smaak goed te proeven is mijn focus optimaal. Ik kijk, bestudeer, ruik, voel en proef. Draai het om en nog een keer. Voordat ik het in mijn mond stop. En dan begint het weer van voren af aan. 



Zo ook met het drinken. Bij een ieder bekertje water, neemt mijn dorst niet af, maar toe. Soms ben ik te gulzig, en wil ik te graag. Kleine slokjes, Eef, kleine slokjes. Maar mijn ogen glinsteren van genot als ik het vocht voor me zie. En wil ik niets liever dan het pakken, in mijn mond laten komen, proeven en dan doorslikken.



Wat te doen? Wat kan ik hiermee? Eigenlijk vrij weinig, want ik doe precies wat ik zelf wil. Ik eet, snoep, peuzel, proef en drink precies wat ik zelf wil. En dat jij mij kunt voorzien in deze bepaalde behoeftes, dat maakt mij extatisch. Maar jou ook, zo te zien aan de grijns op je gezicht. Een win-winsituatie, lijkt het. Fingers crossed.



XXX Eva van het Strand


 

4 opmerkingen:

  1. Ruud van Hoorn22 juli 2014 om 00:53

    Honger is geweldig, Zeker als die honger gestild wordt en dan toch telkens weer opnieuw de kop opsteekt zodat het verlangen naar méér overweldigend wordt. Je kunt de diepste verzadiging voelen en desondanks weten dat je 's anderendaags alwéér die honger zult kennen. Honger die alleen maar groter wordt naarmate de bevrediging van het verlangen wordt uitgesteld.

    Die honger is fijn. Hij maakt je duidelijk hoe hard je het voedsel nodig hebt dat je telkens weer wordt aangereikt. En laten we eerlijk zijn: er is weinig fijner dan eten op een moment dat je een enorme eetlust hebt opgebouwd. Het diepe plezier dat je dan voelt is met geen pen te beschrijven. Vooral als de gerechten overheerlijk zijn, en exquiser dan je ooit had durven dromen.

    Wat moet het aan jouw rijke tafel, Eva, een feest zijn voor een hongerige man.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Aan mijn tafel is altijd één lege stoel. Feel free to join me, beste Ruud. Just by using your senses and intuition, we can meet. Om de honger te stillen.

    Lieve groet, Eva

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ruud van Hoorn23 juli 2014 om 12:38

    Ik lees ademloos je invitatie, Eva. Ik had intussen dit verhaal nog eens gelezen en ook je jongste verhaal--dat intrigerende, mysterieuze, hier-zit-meer-achter-dan-je-leest-verhaal--en mijn honger wordt er alleen maar groter door. Graag kom ik dan ook plaatsnemen op die lege stoel die, zo schijnt het, nu speciaal op mij staat te wachten. Ik kijk reikhalzend uit naar het feestmaal. A feast of senses and intuition. L'intuition et l'empire des sens. Sehnsucht sans pareil.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Bedenk maar hoe je me kunt bereiken, mocht je een keer mee willen eten. Meeliften met de geurende wind of goed luisteren naar mijn schreeuwende stilte. Die hint zou ik je kunnen meegeven, beste Ruud. Dat zou interessant zijn, -op zijn zachtst gezegd-, als je dit ingewikkelde muziekstuk kunt ontrafelen. Verras me maar. Lieve groet, Eva

    BeantwoordenVerwijderen