maandag 28 juli 2014

Mijn biecht



Zou je me geloven? Zou je geloven, mijn liefste, wat ik je ga opbiechten? 



Eén keer hebben we gegeten en gedronken. Van elkaars genot. Het was puur en dierlijk. Opwindend en tevens vertrouwd. Niets anders kon er eigenlijk gebeuren, dan dát tussen ons laten exploderen. Eén keer. 



En nu? Een tweede keer? Mag ik dat beleven? Wellicht gewaagder, intensiever of nog intiemer? Ik denk dat het inderdaad zo zal zijn. 



Die honger zouden we vasthouden. Tot het moment dat we rijkelijk konden dineren. Dat was de afspraak. Dat was het idee. 



En ik? Ik was nieuwsgierig vannacht. En probeerde -zoals ik zo vaak had gedaan-, zelf mijn honger te stillen. Mezelf de ontlading te laten ervaren. De druk eraf te halen. 



En wat gebeurde er? Het tegenovergestelde. Ja, de ontlading kwam. Maar ze was zo teleurstellend oppervlakkig. Op dát moment realiseerde ik me dat ik jou nodig had om ons vuurwerk voor elkaar te krijgen. Dat gevoel dat ik van de aarde af lazer. Dierlijk verlangen. Ik kreeg een dierlijk verlangen naar jou. En naar ons samenzijn. Want wat we ook doen, mijn intiemste verlangens worden bevredigd. En proef ik die ideale mix. Dan pas wordt mijn honger naar ons gestild. Ik kan dat niet alleen.



Ik ben er dus uit. Ik wil jou. Op de meest intieme manier dat ik me kan veroorloven. Ik wil jou.



XXX Eva van het Strand


 

2 opmerkingen:

  1. Ruud van Hoorn29 juli 2014 om 00:30

    Hij wil jou ook. Dat kan niet anders. Dat moet. Of anders verdient hij je niet. De ongelooflijke lucky bastard. Dat dit hier te lezen staat en dat het over hém gaat. En dat de vrouw in kwestie Eva is.

    The luckiest bastard on earth. Ik gun het hem nog ook, als hij dit bij jou kan teweegbrengen.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik beloof je dat ik het hem zal vertellen, Ruud, als ik hem wederom ontmoet. Dat jij vindt dat hij een lucky bastard is. Dat beloof ik je,

    Lieve groet, Eva

    BeantwoordenVerwijderen