maandag 30 juni 2014

De smaak van aardbeien




Ik houd van kadootjes. Om te ontvangen en om te geven. Dat laatste eigenlijk nog het meest. Ik houd van kadootjes die niet te koop zijn in de winkel. Kadootjes zonder materiële waarde. Want spullen zeggen me niets, maar een big smile  op jouw gezicht des te meer. 




We kennen elkaar al lang, en toch verveel je me nooit. Jouw uitspraken, eigenaardigheden, joie de vivre, zenuwtrekjes, stopwoordjes en jouw peinzende blik. Jouw stiltes en de watervallen van woorden; ik ken ze allemaal. 




En zo geef ik mijzelf zo vaak vol overgave aan jou kado. Want doordeweeks duurt eigenlijk te lang. En onze weekenden duren te kort. Ik stretch, rek en strek mijn lichaam en geest om alle behoeften van jou en mij te vervullen. Geestelijk en lichamelijk. Ik ga door tot het moment dat jouw mond droog wordt en jouw ogen gaan draaien. Tot ik het gevoel krijg van de wereld af te donderen. Tot je mijn naam schor uitspreekt en je ogen gitzwart kleuren. Mijn mond spreekt jouw naam geluidloos uit. Je huid glanst bijna net zo als de mijne. Van het zweet van ons samenzijn. Tot en met het laatste moment. Tot en met de laatste drup. 





De smaak van aardbeien: Eva van het Strand 




De smaak van de aardbeien pasten perfect bij onze stemming. Na dat ene bijzondere moment. Ik heb met iedere hap mijn zintuigen rijkelijk bevredigd. De volle smaken en geuren tot me genomen. 
En al is het nu 'n magere maandagavond; ook het rijke weekend zal wederom gaan komen. Reikhalzend kijk ik naar haar uit. Mijn honger en dorst zal ik onderdrukken tot die tijd. 



XXX Eva van het Strand


Geen opmerkingen:

Een reactie posten