woensdag 24 december 2014

Duizend wensen



Ik wens jou duizend kussen
op je mond en op je kussen
op je buik en in je nek
en daar waar je het verlangt. 



Ik wens jou duizend glimlachen
op je gezicht en rondom je hart
op het moment van een ontmoeting
op het moment van een kus



Ik wens jou duizend momenten
waarop je hart een sprongetje maakt
je ogen die speciale blik laten zien
en je handen instinctief de weg vinden



Ik wens jou duizend tranen van geluk
iedere keer weer
na een ontlading, na een samensmelting
na die geluiden van waanzinnig genot



Ik wens jou duizend ontdekkingstochten
naar dat lekkere onbekende
waar de reis ernaartoe
bol staat van kleine en grote geluksmomenten 



Ik wens jou simpelweg
al die duizenden momenten
en eigenlijk hoop ik 
dat ik diegene zal zijn om ze je te schenken.
Op mijn eigenwijze manier.



Ik wens je jou en mij.







Duizend wensen: Eva van het Strand



XXX Eva van het Strand



zondag 21 december 2014

Mijn hartkamer


De ruimte in mijn hart is ontstellend groot. De liefde voor mijn anker, mijn basis, mijn man is sterk en stabiel en groot. En terwijl hij tevreden, fullfilled en zielsgelukkig tegen mij aan in slaap valt na de liefde bedreven te hebben met me, merk ik mijn andere hartkamer op. Mijn hartkamer voor jou. 


Die hartkamer is mijn pluskamer. Daar waar mijn extra ruimte zit. Geaccepteerde ruimte. En die ruimte laat mij huppelen van geluk. Zingend over de liefde tussen jou en mij. Op blote voeten en mijn haren los. Mijn hartkamer maakt mij gelukkig, flexibel en een prettiger mens. Voor mijzelf en voor mijn omgeving. En hopelijk ook voor jou. 


Ik hoop het zo, dat ik jou gelukkig maken mag. En kan. Met alles wat er in mijn vermogen ligt. Met mijn blote handen, warme lichaam en volle lippen. Met mijn stralende ogen en alleszeggende blik. Met onze intense rendez-vous. Ik beleef ze waanzinnig graag. 

Ik hou van je. Zonder twijfel. Ik hoop dat dat voelbaar is, voor jou. 


XXX Eva van het Strand 




donderdag 18 december 2014

De ochtend na de dag van gisteren



Het zal je waarschijnlijk niet verbazen om te horen dat bezittingen of spullen me weinig interesseren. De laatste mode, cadeau's; wegwezen. 
I don't care. 



Wat je ongetwijfeld al aan me gemerkt hebt, is datgene wat mij wel beweegt. Dat is reizen. Reizen naar bekende en onbekende plekken. Op deze wereld en in mijn hart. Het reizen in mijn hart heeft mij ook bij jou gebracht. Mijn parel. Ongekunsteld en puur. Lekker en zacht. Ruw en genadeloos.



En nu de ochtend is aangebroken, is het na de dag van gisteren lastig ontwaken. Mijn hart speelt een spelletje met me en laat me denken dat je nog naast me ligt. Dat mijn arm jou vinden kan. Dat het slechts een kwestie van tijd is voordat je mijn lichaam wederom liefkoost. Onze ontdekkingstocht naar ons genot herhaalt. Mijn fonkelende ogen zien wat ze willen zien en mijn lippen proeven de jouwe. Ik drink van jouw passie. Nu al. Mijn handen strelen daar waar jouw kracht zich bundelen zal en waar de explosie gaat uitbarsten. Het lekkerste vocht wat ik in mijn mond ontvangen kan.



Wat gebeurt er met me? Op de ochtend na de dag van gisteren? Mijn lichaam is heet. En vochtig van zweet en het proces wat in mij gaande is. Dit vrouwenlichaam is klaar voor jou en mij. Ook nu je er klaarblijkelijk niet bent. Met jou in mijn gedachten kost het weinig moeite om mijzelf de grootst mogelijke verrukking te schenken. Want m'n hete centrum slokt m'n vingers bijna op. Ze voelt verrukkelijk en smeekt om meer. Ze smeekt om de ontlading. Net als gisteren. En vanmorgen ben ik degene die haar bevrijd en stroomt de energie schokkend door mijn lijf heen. Op de ochtend na de dag van gisteren.


XXX Eva van het Strand


donderdag 11 december 2014

Jouw droom



'In m'n dromen vrij ik met je...'


Terwijl ik lag te slapen, stuurde jij me dit berichtje. En slechts die enkele zin zorgde ervoor dat mijn ontwaken ongelooflijk lekker werd. 


Want wat deden we precies in jouw droom? Vrijen is namelijk een ruim begrip. Ongetwijfeld zoenen. En voelen. Maar tot hoever gingen we? Ademloos. Dark side. Zweten. Uitproberen. Zag je de uitdrukking van mijn ogen veranderen? Zag je dat ik in de gaten had wat het met jou deed? Datgene tot hoever we gingen? 



Aan de binnenkant van mijn ogen heb ik het allang gezien. En beleefd. En toch vertel ik het je nog niet. Die spanning houden we graag vast. Jij en ik ook. Met de uiterste zorg. 




XXX Eva van het Strand



woensdag 3 december 2014

Jouw lichtje



De minuten kruipen voorbij. En het gaat al niet sneller als ik steeds op de klok kijk. Tergend langzaam. Tot het moment aanbreekt dat we elkaar horen. Of zien. Dat laten we meestal op het laatste moment aankomen. Maar het zorgt ervoor dat mijn lichaam in opperste staat van paraatheid is. Dat mijn humeur zingt en dat mijn geest twinkelt. Klaar voor onbekende tijden. 




Want bijna alles is nieuw. Tussen jou en mij. Aftasten en ontdekken. Heel voorzichtig. Dit keer geen overhaaste stappen. De prettige en lekkere spanning tussen ons is voelbaar. Het hangt tussen ons in. Het stroomt door m'n lichaam heen en vast ook door het jouwe. En geen van beiden weet waar het naartoe gaat. 




Wat vast staat, is dat jouw zonnige en prettige gezelschap zich gevestigd heeft in een perfect mannelijk lichaam. Ronduit perfect. Sterk, lenig en slank. Dat had ik vrij snel in de gaten, en zeker vanaf het moment dat je naast me kwam liggen. Half hangend, pratend, lachend. Ik liet me wat onderuit zakken en kwam zo dichterbij je. Jouw hoofd vlak bij m'n volle borsten, die je niet over het hoofd zag. Dat kon ook haast niet. Spelenderwijs kwam jouw hoofd tegen ze aan te liggen, en je arm vond zijn plaats rond mijn zachte bovenlichaam. Ongelooflijk, wat lag dat lekker. Jij liet een goedkeurend geluid horen en mijn brede glimlach sprak boekdelen. Urenlang hadden we dat vol kunnen houden.





Urenlang. En wel in de nabije toekomst. Urenlang. Laat mij jouw lichtje zijn. En meer. 



Jouw lichtje: Eva van het Strand (Istanbul)


XXX Eva van het Strand 



donderdag 27 november 2014

Almost blue




'Almost you, almost me, almost blue...'



Er zijn van die dagen dat het prettig is wanneer de duisternis valt. Dat de zon verdwijnt en plaatsmaakt voor de schemering. Dat niet alles meer zichtbaar is. Dat de geluiden verstommen en de mensen zich terugtrekken in hun huizen. Dat het stil wordt op straat, de koude lucht goed voelbaar is en de motregen zachtjes neervalt op m'n jas en m'n haren. Zoals vanavond. Mijn hoofd draai ik af en toe naar de donkere hemel en laat mij door haar betoveren. De duisternis en regen troosten mij in zekere zin.



Uiteindelijk moet ik mijn voettocht staken en weer naar binnen gaan. Mijn huis binnentreden waar ook de herinneringen van jou en mij tezamen zijn. Dat maakt het moeilijk.
De stompkaarsen op tafel steek ik aan. Rum on the side en zo nestel ik me in het hoekje van mijn bank. Zoals altijd voel ik me daar veilig. Het duurt niet lang of een rusteloze slaap van slechts enkele minuten overvalt me. Even in slaap. Even staan m'n gedachten aangenaam stil. Zodra m'n ogen zich weer openen, gaan m'n handen weifelend over m'n bijna naakte lichaam. Ze strelen en troosten mijn mooie lijf dat zich in de steek gelaten voelt. Mijn verstand begrijpt het waarom; mijn hart en geest stribbelen nog tegen. En mijn lichaam worstelt en is aan het afkicken van onze samensmeltingen.



Zal ik haar helpen? Zal ik mijn lijf helpen met ontladen van de energie die er nu eenmaal uit moet? Zelfs als ik jouw naam niet meer uitschreeuwen kan op het moment suprême? Ik besluit het te doen, al aarzel ik. Kwestie van doorzetten en even later rolt een orgasme met horten en stoten m'n lichaam binnen. Eenzaam in haar verdriet. Almost blue.





Morgen zal ik weer stappen maken. Mijn moedige stappen op een nieuw pad dat afbuigt van het jouwe. Je mag trots op me zijn, zoals ik trots op jou ben. Ik heb je lief.





'Almost blue'; Chet Baker



XXX Eva van het Strand 

 

P.s. Het liedje is te beluisteren via deze link https://www.youtube.com/watch?v=Kjf6gb8hjW8  . Het zal je doorverwijzen naar www.youtube.com.





woensdag 19 november 2014

De date, de trein, de plagerij



Nog tien minuten. Dan komt mijn trein aan op het station in jouw woonplaats en zal ik uitstappen. Ongetwijfeld met pijn in mijn buik en m'n hart in m'n keel. Want dat heb ik nu al.



Voor de laatste keer check ik mijn make-up. Die mascara is lekker zwart en benadrukt m'n lange wimpers. Mijn blonde haren springen zoals altijd alle kanten op. Het zwarte rokje zit perfect en ook het truitje benadrukt en flatteert mijn ronde lichaam. M'n zwarte hakken passen goed bij het geheel. So far so good. 



De trein mindert vaart en ik pak mijn spullen. Handtas en een soort van sporttas. Niet romantisch, maar wel praktisch. Zoals altijd heb ik extra lingerie bij me. Je weet maar nooit. En wat toiletspullen uiteraard. Mijn lippen tuit ik nog een keertje en dan is het zover. Ik ga jou zien.



De treindeuren gaan open en ik stap uit. Blijf even staan om me te oriënteren en rond te kijken. Dat zenuwachtige gevoel klopt in m'n keeltje. Het opgewonden gevoel is merkbaar in m'n onderbuik. En m'n benen staan niet meer zo stevig op die hakken. En ik zie je nergens.



Uit het niets schuiven twee behaarde armen van achteren om me heen. Een mannenlichaam is duidelijk voelbaar. Een mannenhoofd rust even tegen mijn hoofd aan. Een zware ademhaling is hoorbaar. Mijn wangen worden voorzichtig gestreeld en de geur van mijn haren wordt opgesnoven. Door jou.
 


Je draait me om en zo staan we tegenover elkaar. Zwijgend, ogen wijd open en ademloos. Ik kijk je aan en verraad ogenblikkelijk mijn nieuwsgierigheid naar jou. Plus mijn bijna niet te verbergen wens dat je me kust. Dat signaal pik je op. Al duurt het -naar mijn gevoel- minutenlang voordat je me enigszins plagend tegemoet komt. Op de een of andere manier sta jij sterker in je schoenen dan ik. Knap irritant, al verdwijnt dat gevoel snel. Zeker op het moment dat je m'n lippen beroert. Eerst met je wijsvinger, maar jouw lippen volgen rap. Je smaakt verrukkelijk. Zodra onze monden zich openen, verkennen we elkaar. Daar op het station. 


XXX Eva van het Strand

-to be continued- 

zaterdag 8 november 2014

Gulzig verlangen



'Gulzig. Je hebt me gretig en verlangend gemaakt. Nu ik eenmaal van jou heb mogen proeven. En je smaakt naar meer.'



Het licht kwam gisteren onverwachts op groen te staan. Jij en ik konden spelen in ons eigen en specifiek gecreërde wereldje. Daar waar de buitenwereld geen rol speelt en waar we afgezonderd zijn van alles en iedereen. Al is het slechts voor enkele uren; iedere minuut telt en is kostbaar. 



Jouw lichaam en de mijne. Zoals wel vaker werd het een aaneenschakeling van duizelingwekkende fantasieën en verlegde grenzen. Snoepen. Van het vocht dat ik produceerde. Net zolang tot de laatste druppel uit mijn lichaam stroomde. Jij likte je vingers en je lippen af; de zoete smaak beviel je goed. 



Zag je het in mijn ogen? Mijn zucht naar jouw vocht en mijn verlangen om jou te proeven? Mijn gulzigheid? Jouw grote symbool van mannelijkheid kwam gevaarlijk dichtbij m'n mond en ik aarzelde geen seconde. Mijn zachte en tevens sterke lippen sloot ik om hem heen. Mijn tong speelde mee, verkennend en ontdekkend. Hij reageerde subliem op de kracht van mijn lippen en mijn manier van verwennen. Het duurde niet lang of je schonk me jouw verrukkelijke gift. Jouw gift van niet één keer, niet twee of drie, maar vier keer slikken. En het smaakte krankzinnig lekker. 



'I can recall the taste any time. En ik proef je nog steeds..'



XXX  Eva van het Strand 





Gulzig verlangen: Eva van het Strand




 



vrijdag 31 oktober 2014

The game is on



De zonnestralen schijnen op m'n gezicht en maken me langzaam wakker. M'n ogen hebben moeite met het zonlicht wat -ondanks het feit dat het bijna november is- nog aardig fel is. 


Het dekbed is waarschijnlijk van mijn lichaam afgegleden want ik lig bloot op de lakens van het brede bed. Het voelt heerlijk. De lakens, de zon en de warmte. Mijn ogen zijn inmiddels open en ik kijk om me heen. Niemand. Ik lig alleen. Alleen met mijn gedachten. 




Ik herinner m'n droom van vanmorgen waarin ik jou ontmoette. In mijn droom hebben we waanzinnig lekker gevreeën. Onze lichamen schoven als vanzelf in elkaar; jij vervulde mijn wensen en ik jouw fantasie. En andersom. Onze lichaamssappen vloeiden rijkelijk, de jouwe en de mijne. Tegelijkertijd. Zoals we het zo graag ervaren. 




De gedachte aan die droom doet wat met me. Mijn lichaam gloeit wederom op, ook al ben je niet bij me. M'n hart bonkt in mijn keel en de hitte maakt me gek. Ik houd het niet vol. Mijn hand glijdt naar beneden en ik voel wat ik al dacht; de gedachte aan onze droom windt me op. Big time. 



Snel stuur ik je een berichtje. Dat ik jouw naam zal uitschreeuwen binnen nu en een half uurtje. Zodra mijn lijf haar hitte kwijt raakt. Zodra ik klaar kom. Want dat gaat onherroepelijk gebeuren. The game is on.



Mijn vingers glijden van mijn hals via mijn borsten naar m'n buik. En blijven steken bij dat hele hete plekje tussen mijn benen dat m'n vrouwelijkheid onderdak biedt. Voorzichtig leg ik mijn middelvinger op het harde en gezwollen knopje dat zich laat zien. Zorgvuldig draai ik rondjes met m'n vinger, precies daar, stimuleer ik haar, wat eigenlijk overbodig is. Ze is zo ontzettend klaar om te ontladen. Toch wil ik meer dan dat. 



In mijn telefoon heb ik foto's van je en snel tover ik er eentje op mijn scherm. Wat kijk je me indringend aan. 'We gaan het doen samen', fluister ik naar je foto. Mijn vinger glijdt naar binnen en de tweede volgt. De druk mag erop, en het juiste plekje aan de binnenkant is snel gevonden. Ik wil mijn vocht voelen stromen. Het zoete vocht waar jij vannacht zo van genoot. 



En dat lukt. Het sijpelt, spuit, stroomt uit mijn lichaam. Vier, vijf keer achter elkaar. Ik proef en snoep ervan. Net zoals jij. En eindelijk ontsnapt die zucht uit mijn keel en schreeuw ik jouw naam. Trillend van mijn eigen genot. 



Ontlading... Ik schuif 'n stukje op in dat grote bed en val wederom weg in een erotische slaap. Wat er vannacht, vanmorgen en nu gebeurt? Dat gebeurt zonder jouw feitelijke aanwezigheid maar met jou in mijn gedachten. Dat is de kracht van ons spel. 




XXX  Eva van het Strand



zaterdag 25 oktober 2014

Marilyn Monroe (IN CONCEPT)






Do you need me? (quote Marilyn Monroe)







Geen idee wat me te wachten staat vannacht. Met jou. Je hebt me geen details gegeven wat je van plan bent. Je krijgt me dus onbevangen.


Surprise me. Guide me. Feed me. Meet me in one hour. 

Need me or leave me. 





XXX Eva van het Strand 


dinsdag 21 oktober 2014

Het bekende onbekende



Het was al even geleden dat je in mijn dromen voorbij kwam. En dus ging ik gisterenavond nergens vanuit. Kleedde me uit, maakte mijn lichaam schoon en klaar voor de nacht. Ik masseerde m'n huidje tot ze gloeide, kamde m'n haren tot ze glansden en bestudeerde m'n gezicht in de spiegel. Alles was goed en zag er stralend uit. Zelfs mijn ogen, al had ik geen idee waarom. 




Mijn slaapkamer was koel en donker. De kussens gooide ik van het bed af, in een hoek van de kamer. Je zou er zo op kunnen zitten of liggen, zoveel waren het er. Grote en kleinere kussens, velours vooral. Ik koos voor m'n rode negligé, trok haar aan en hield mijn haren los. Vleide mezelf neer op de zachte, katoenen lakens. Het dekbed was niet nodig, het was niet koud. 



Zo viel ik in slaap, liggend op mijn zij. Minutenlang of urenlang, geen idee. Een onbekend geluid maakte me wakker en ietwat rusteloos. Het dekbed lag over me heen en had me heerlijk warm gemaakt. Plots pikte m'n geestesoog iets op; ik zag jou zitten. Letterlijk. Daar in mijn slaapkamer, op die kussens. Je silhouet was overduidelijk te zien. Je maakte geen geluid, maar je ogen knipperden. Zo keek jij mij aan en ik jou. En we zeiden niets. 




Hoe lang we elkaar zwijgend hebben aangekeken? Onbekend. Op een gegeven moment was het genoeg, kroop ik m'n bed uit en ging naar jou toe. Nog steeds zeiden we niets. M'n vinger betastte even je gezicht om zeker te weten dat jij het was. 



Ik heb je uitgekleed. Helemaal. Zonder toestemming te vragen. Je extatische gezichtsuitdrukking sprak echter boekdelen en gaf mij de moed om door te gaan. Mijn warme, rond gevormde vrouwenlijf tegen jouw koele en goed gevormde mannenlijf was het resultaat. Je keek even naar m'n borsten die klem kwamen te zitten in onze -door mij geïnitieerde- omhelzing. Daarna zochten jouw handen m'n billen op en hoorde ik eindelijk die bekende zucht uit je mond ontsnappen. Mijn glimlach volgde.



Opnieuw ontdekken. Ik heb je meegenomen naar m'n warme bed. Daar schoven onze naakte lichamen als vanzelf tegen elkaar aan. Natuurlijk en puur. Ik warmde jou met mijn lichaamshitte op, wat jij gretig van me aannam. Vannacht, in mijn droom.




En aankomende nacht? Wie weet kunnen we een stap verder gaan richting het bekende onbekende. Ja, je leest het goed; het bekende onbekende. Nacht voor nacht mag je stapsgewijs álles, behalve geestelijke pijn, weer uitproberen; m'n vrouwelijke lijf en m'n nieuwsgierige geest. Laat me uithongeren en geef me vervolgens rijkelijk te eten. En dorst hebben en drinken. Laat me te pletter vallen en vang me weer op. Meedogenloos en vurig. Hoor me zwijgend schreeuwen van genot en zie me de woorden uitspreken die jij zo graag hoort. Laten we ontsnappen van de wereld en uiteindelijk rijker dan ooit terugkomen. 





'Meet me halfway down the road, handsome, so we can cross those bridges together.' (quote EvD)




Opnieuw ontdekken: Eva van het Strand 




XXX  Eva van het Strand






donderdag 16 oktober 2014

Geduld




'Patience is not the ability to wait, but how you act while you're waiting...'



Aandachtig bestudeer ik mezelf in het achteruitkijkspiegeltje van deze auto. Niets vreemds te zien. M'n spiegelbeeld laat het gezicht zien van een vrouw met wat laatste zomersproetjes op haar zachte huid. Ze oogt eind dertig, maar haar ogen verraden haar echte leeftijd. 



Ik kijk nog steeds. Mijn mond reageert zodra de aandacht op haar komt. M'n lippen maken kussende gebaren zonder geluid. Die lippen missen jou. Ik mis jou. Belachelijk veel. In het autospiegeltje zie ik mijn tranen ogenblikkelijk opzwellen in m'n groene ogen als ik jou visualiseer. Jouw gezicht vlak voor de mijne. Op m'n tenen wiebelend kan ik nét bij jouw mond. Ik kus je graag. Iedere keer weer. 



En nu het niet kan? Nu het niet kan, zal ik geduldig moeten wachten. Op een volgend moment, als dat ooit komt. Want dat weten we nooit. Onze laatste rendez-vous kan altijd een afscheid zijn geweest. Dat is inherent aan ons stilzwijgend verbond. 



In de tussentijd kalmeer ik mijn melancholische en schrijnende pijn. Streel ik mijn gezicht en haren en ben ik mild voor mijn tranen. Train ik mijn lijf, zodat ik haar ten alle tijden kan inzetten. Zoek ik m'n eigen geluksmomentjes op, opdat ik blijf stralen. 



Mocht ons een moment samen nog gegund zijn, dan zul je me vinden. Daar waar je me achterliet. 



XXX Eva van het Strand 



zaterdag 11 oktober 2014

Plagen



Mijn rug is gekromd zodat je mijn volle borsten vlak voor je gezicht hebt. Ik weet dat je daarvan houdt. Plagen lukt ook, want je kunt er nét niet bij. Je houdt mijn rug ietsje steviger vast om me zo naar je toe te trekken, maar ik geef niet toe. Plagen. 





Jij had me de hele dag al geplaagd met je berichtjes. Je dubbelzinnige teksten lieten me niet onberoerd. Iets wat jij wist en waar je mee door ging. Om me op te warmen voor ons spel. Compleet overbodig, want ik ben dol op ons spel. 




Ik weet wat je wilt. Je wilt me vol overgave en dat alles, álles mogelijk is. Een carte blanche, die ik maar zelden geef. Ik reik je mijn shawltje aan, dat zijdezachte, gladde, blauw/witte shawltje. Gebruik je fantasie en je weet me er vast mee te betoveren. Mijn overgave? Dwing het af. Plagend. Dat is de tip van Eva. 



XXX Eva van het Strand  



donderdag 2 oktober 2014

Een bloedend hart (IN CONCEPT)



Een bloedend hart. Zo'n vrouwenhart dat bij iedere hartslag wat bloed eruit laat stromen. Niet kolken, maar sijpelen. Maar het bloed gaat eruit. Om het bloed binnen te houden, is een drukverbandje, een pleister of een hand erop nodig. En anders? Anders bloedt ze uiteindelijk dood. 


Als je goed luistert, dan hoor je het jammerende geluid dat uit haar mond klinkt. Ze kermt zachtjes. De schrijnende pijn is goed te horen. Die pijn gaat door merg en been, al laat ze het geluid zachtjes tot me komen. 


Vanaf een afstandje kijk ik naar haar. Sla haar gade en observeer ik haar. Ik voel haar verdriet en dat stemt mij weer bedroefd. Zo'n mooie vrouw dat haar hart zo laat bloeden. Voor een man. Haar bloedend hart. 


XXX Eva van het Strand





zondag 28 september 2014

Een vrijkaart (IN CONCEPT)


Het is bijna windstil. De waterplas verraadt mijn silhouet. Aandachtig tuur ik naar mezelf en zie het. Het is niet mijn vrouwelijke lichaam dat mijn aandacht trekt. Het is mijn naaktheid. Mijn transparante naaktheid. 



Laag voor laag is eraf gepeld en weggevallen. Zie hier de pure Eva, in vol ornaat. Zonder bescherming. Met het zand tussen mijn tenen en mijn billen rustend op de schelpen luister ik naar de branding van de zee. Mijn gebruinde bovenarmen om mijn benen heengeslagen, mijn borsten ertussenin. De wind speelt met mijn haren en de zeemeeuwen vliegen krijsend in het rond. 


Turend door de spleetjes van mijn ogen. De zonsondergang verblindt mijn zicht, maar dat hindert niet. Het leidt me af van mijn honger, dorst en verlangen. Naar jou. En dat alles is voelbaar in mijn onderbuik; de zeurderige en latente pijn in mijn lichaam. 



De atmosfeer wordt koeler zodra de zon verdwenen is. Mijn tepels reageren direct op het aantrekkende zeebriesje en laten zich zien. Er zit volop zand op m'n ietwat vochtige huid en dat schuurt. Mijn handen vegen het zand van m'n naakte lijf af en masseren haar tegelijkertijd. Dat voelt aangenaam. Er ontsnapt een neuriënd geluid uit mijn mond wat weer een glimlach op mijn lippen tevoorschijn laat komen. M'n lichaam vraagt om warmte en een ogenblik kijk ik naar m'n jurkje dat verfrommeld op de grond lig. Maar die warmte zoek ik niet. 


Ik buk om m'n spullen op te pakken en op dat moment voel ik jouw mannelijke handen op mijn heupen. Je helpt me omhoog. Omdraaien gaat niet; je houdt me stevig vast. Jouw borsthaar verraadt je identiteit, maar die is veilig bij mij. Je handen spelen van achteren met mijn naakte lichaam. Mijn hals, borsten, buik en mijn hete centrum. Vrije toegang. Je hebt het steeds meer naar je zin, zo te horen. Met deze voor jou bestemde vrijkaart. 





XXX Eva van het Strand 








vrijdag 26 september 2014

Mijn zoektocht naar jou



Ik heb je nog nooit ontmoet, gezien of gesproken; het is me onbekend hoe je eruit ziet. Hoe je stem klinkt en hoe lang je bent. Hoe je ruikt of hoe je loopt. Of je krullen of steil haar hebt, donker of al grijs bent. Ik weet het eenvoudigweg niet. 



Wat ik wel weet is dat ik je ga ontmoeten. Want jij en ik zijn op zoek naar elkaar. In vreemde oorden en bekende plaatsen. Op duistere momenten van de dag en tijdens heldere nachten. Gefocussed op dat ene ogenblik, die ene blik, die oogopslag. Dat we elkaar herkennen en aan één vraag genoeg hebben. Dat we weten dat wij het zijn. En dus elkaar willen. 



Hoe dat gaat? In mijn dromen heb ik het allang beleefd. Kon ik je bijna aanraken en voelde ik jouw adem om me heen terwijl je me nauwlettend voor de eerste keer bekeek. We spraken niet met elkaar maar met dierlijke attentheid aanschouwden we elkaars behoeften. Met uiterste precisie.



Zo wist ik al heel snel wat jij hoofdzakelijk van mij wilde. Wat het specifiek is van mij dat jou aantrok. Jouw donkere en zwijgende blik sprak boekdelen. Plagend dronk ik een glas champagne tergend langzaam onder jouw ogen leeg. Dat was niet wat je wilde, dat vocht, maar de symboliek liet jou geen keus meer. Verstrikt in mijn spelletje, speelde je het mee. Om me daarna te laten smeken om genade. Wat je me niet gunde. Over and over again liet je me mijn vocht aan je schenken. Dankzij jouw druk op mijn lichaam. En ontving je het overal waar je het maar wilde ontvangen. Op dat moment had je me in je macht. 



Wat ik van jou wil, kost je meer moeite om te ontdekken. Dat houd ik ook vooral zo. Want ik ben nog steeds zoekende. Mijn intrigerende brein houdt ervan om lust, genot en dierlijke instincten met elkaar te willen laten samensmelten. Het liefst in het gezelschap van een man die haar aankan tijdens dat seksspel. Jij dus.  



Waar ben je? 


XXX Eva van het Strand



vrijdag 5 september 2014

Onze belofte



Je hebt je aan onze belofte gehouden. Vannacht. We hadden een plannetje en dat is zomaar gelukt. Door onze sterke fantasieën waren we in staat om het voor elkaar te krijgen. 


Je vroeg me gisterenavond hoe ik je wilde voelen. Als ik zou slapen en dromen. Hoe je je bij me zou voegen. Vrijwel direct had ik mijn antwoord klaar. Want ik wilde je mijn lichaam voelen binnendringen terwijl ik zou slapen. Letterlijk. Dus ook in mijn droom. En ook als ik neigde wakker te worden.


Just picturing: Ik sliep in mijn droom. Je vergezelde me in m'n slaapkamer na een paar uur nachtrust. Zonder geluid te maken kwam je spiernaakt achter me liggen en hoorde je die diepe zucht uit m'n mond ontsnappen. Je streelde mijn haren, mond en gezicht met je ene hand. Met je andere hand speelde je met m'n vele rondingen. Je vingers gingen via mijn borsten naar m'n ronde heupen en m'n stevige billen. Plagend en teder tegelijk.


Je liet me slapen, maar ontwaakte doelbewust mijn vrouwelijk centrum. Met je strelingen, fluisterende woorden en je kussen. Je handen, je tong. Mijn lichaam bereidde zich voor op het feestje dat jouw naam droeg. Het plekje tussen m'n benen werd warmer en warmer. Vochtiger. Een soort van hartslag klopte binnenin haar en zorgde voor de perfecte doorbloeding. Mijn spieren oefenden alvast en trokken af en toe eventjes samen. Die pijn was fijn. 


Al slapende realiseerde ik me dat. Maar niet genoeg om wakker te worden. En zo drong jij traag bij me naar binnen. Jouw langzame bewegingen lieten me halfdronken in de waan dat ik sliep. Dromen, fantasieën en werkelijkheid speelden met elkaar. Wij speelden met elkaar. Tot en met het bevredigende einde. Onze belofte. 


XXX Eva van het Strand 







woensdag 3 september 2014

Stilte voor de storm


Het geluid van een sms maakt mij wakker. Mezelf afvragend wie er in hemelsnaam nog een sms stuurt, pak ik mijn mobiele telefoon die naast m'n bed ligt. In het schermpje zie ik jouw naam staan. Plus de tekst van de sms: 'Ik wil je'.



Jouw geschreven woorden missen hun uitwerking niet. Ze werken als een katalysator. Want mijn lichaam reageert binnen die luttele seconden dat ik jouw berichtje lees. M'n lijf warmt zich op en stuurt prettige signalen naar mijn hoofd, via mijn hartje, weer terug naar mijn lichaam. Ik bereid me voor op wat komen gaat. Vandaag.



Want jouw auto zal aan komen rijden. En die deur zal open gaan en jouw voetstappen zullen hoorbaar zijn. Ik houd me dan stil en verheug me op wat komen gaat. Want binnen enkele minuten voel ik dan jouw naakte torso tegen me aan. Je adem in m'n nek en je handen over m'n lichaam. Eerst voorzichtig en wat aarzelend, maar al snel ontdekkend en plagend. 



Wat er dan volgt? Pure sex. Spetterend tot en met het einde. Ik wil er niet teveel over kwijt dit keer; ik blijf liever in deze stilte voor de storm. De storm die jij en ik samen gaan bewerkstelligen. Een man en een vrouw. Allebei bereid om het uiterste eruit te halen wat erin zit. 



Tot zo, 

kus, Eva







maandag 1 september 2014

Zesendertig uur



Ik heb het opgezocht; er is nog geen Guinness World of Records voor een urenlang durend voorspel. Laten we ons opgeven. Wat dat is precies wat we aan het doen zijn. Wel 36 uur lang. 



Een opmerking van jou via de digitale weg is voldoende om mijn verlangen te laten toenemen. Ieder uur een beetje meer. Tot het moment dat ik je ga zien. Over 36 uur. Natuurlijk is het niet zomaar een opmerking. Soms schrijf je simpelweg dat je me wilt. Dat je de geur van mijn huid bijna kunt ruiken. Mijn lippen op de jouwe voelt. Mijn ogen ziet twinkelen. Mijn borsten op en neer ziet gaan als ik op je zit. Dat je voelt hoe graag ik jou bij me heb. Jou op me heb, in me heb. Diep. Heel diep.



Uiteraard kan ik er ook wel wat van. Op mijn eigen subtiele wijze geef ik je steeds een inkijkje. In mijn fantasieën. Wat ik zou willen doen als je naast me ligt. Op me ligt, onder me ligt. Soms stuur ik je een foto zodat je je honger en dorst enigszins kunt stillen. Alhoewel; dat is eigenlijk mijn doel niet. Ik heb je het liefste als je hongerig bent. Hongerig naar de ronde vormen van mijn zachte lichaam. En dorstig naar mijn vrouwelijk vocht. Ik zie je droge mond al half open staan, zodat je het op kunt vangen. Op kunt drinken. 



Zesendertig uur: Eva van het Strand





En zo gaat het maar door en door. Mijn hongerige lichaam houdt mijn dorst in stand. Zodat ik dronken kan worden van jouw mannelijk vocht. See you in 36 hours. 



XXX  Eva van het Strand 

 



dinsdag 26 augustus 2014

Jouw handen te leen











De hele dag heb ik het tegen zitten houden. De drang. De behoefte. De ideeën, de fantasieën en de plaatjes in mijn hoofd. 



Ook al speelden de dagdromen zich puur af in mijn hoofd; jij en ik waren zo dichtbij, we waren bijna tastbaar. Bijna te voelen, te ruiken en gade te slaan. Het leek of ik slechts mijn arm uit hoefde te strekken, en ik zou er onderdeel van zijn. Ken je dat gevoel? Dat je zo graag mee wilt spelen met datgene dat je voor je ziet. Met je ogen dicht en met je ogen open. Met je geestesoog.



Mijn dromen waren zo reeël dat ik begon te watertanden. En daarna viel mijn mond weer droog. Ik begon wat te zweten en mijn ogen kleurden donker. Ik kreunde wat en begon mijn lichaam te rekken en te strekken. Alle signalen van mijn lijf waren er. Ik wilde jou. Ook al was je er niet.



Je bent er nog steeds niet. Maar ik hoor jouw woorden bij ons afscheid. 'Lief, ik leen je mijn handen. Gebruik ze als je ze nodig hebt. Doe het, voor jou en voor mij. En schreeuw mijn naam als je jezelf ontlaadt'. 



Het moment is daar; het is tijd. Ik zal jouw handen lenen en mezelf het genot gunnen. Ik stel het niet langer uit. Weet dat binnen nu en vijf minuten jouw naam uitgeschreeuwd zal worden. Op het moment suprême. Luister en je zult het horen. Waar je ook bent.





XXX Eva van het Strand 

P.s Met dank aan mijn sexual soulmate. And more








zondag 17 augustus 2014

Turkish Delight



Mijn blik verraadt veel. Mijn passie en mijn dark site. Mijn kracht en mijn zwakte. Het verraadt mijn niet gestilde honger.



Watertandend kijk ik je aan via de lens. Jij ontvangt hem slechts luttele seconden later. Nu. Laat in de avond, no make-up. Mijn lingerie keur je ietwat aarzelend goed, ook al is ze roomwit van kleur. Mijn huid is bruin, m'n haren los, de contouren en het ruime volume van mijn borsten duidelijk zichtbaar. Het moedervlekje is waarneembaar. Dit ben ik. 



En jij? Stelp het bloeden van mijn openliggende wond, als je wilt. Alleen jij kunt dat. Laat me niet te lang ronddolen, mijn liefste. In de tussentijd zal ik namelijk zwerven door m'n gedachten. En door huizen, hotels, steden, landen en werelddelen. Snuif de vreemdste geuren op en snoep van de onbekende smaken. De zinderende hitte hangt om me heen. De woestijnwind waait door mijn haren en de hete zon streelt mijn gedeeltelijk blote huid. 



Geef me jouw woorden. Geef me te eten. 



Turkish Delight: Eva van het Strand



XXX Eva van het Strand 




donderdag 14 augustus 2014

Moedig


  
Hoe moedig ben je als vrouw als je je ruime hart opent voor een nieuw persoon in je leven? Als je je lichaam en geest opent voor een -nog redelijk onbekende- man? Een kijkje in je ziel prijs geeft. Je lichaam door hem laten ontdekken, betasten, proeven en binnentreden. Ik weet het antwoord; dat zijn super moedige vrouwen. Dat zijn vrouwen met ballen.



Natuurlijk kun je seks hebben met iemand. Dat het niet uitmaakt waar het is en met wie. Tijdelijk en oppervlakkig contact met een simpel doel. Been there, done that, got the t-shirt. En daar hoef je eerlijk gezegd als vrouw niet veel moeite voor te doen. Waarschijnlijk als man ook niet. Café's, restaurants, boulevards of simpelweg via het internet. Social media viert hoogtij in deze praktijken.



Daar heb ik het dus ook niet over. Ik heb het over een ander fenomeen. Over die click met een man die je niet aan zag komen. Die zomaar je leventje binnenkwam. Met wie je contact maakte via een speciale weg. Persoonlijke gesprekken volgden en uiteindelijk besluit je om elkaar te ontmoeten. Wat er ontstaat is een bijzondere paringsdans die uiteindelijk met een kus begint. En vervolgens verder gaat. Iedere keer een brug verder. Tot je ten slotte -zonder dramatisch te doen- de liefde met elkaar bedrijft. Elkaar triggert, stimuleert, fascineert en extatisch bemint. Weergaloos genot.




Moedig: Eva van het Strand




Die vrouw is moedig. Die vrouw heeft ballen. Die vrouw ben ik. 


XXX Eva van het Strand



maandag 11 augustus 2014

Dit naakte lichaam



Hoor en voel je die wind? Die buiten buldert en de boel overhoop blaast? Zeker nu het donker wordt. De donkere wolken winnen het van de schemer. 



Mij maakt het niet uit. M'n kaarsen branden overal op deze verdieping. De deur wagenwijd open, zodat de wind de hitte verdrijft als ze m'n kamer binnenkomt. Haar weg over mijn naakte lichaam afgaat, rollend over mijn vrouwelijke vormen. Omwegen maakt en spelletjes speelt. I don't mind, de wind koestert en streelt m'n lijf. 



Dit naakte lijf, wat zo goed haar geheimen bewaren kan. Ze heeft haar binnenpretjes, en geniet op geheel eigen wijze na van haar belevenissen eerder die dag. Ze laat nu het pure voedsel tot haar komen. En voldoende vocht om de nadorst te stillen. Liters water.



Wat een prestatie heeft het vrouwenlichaam geleverd. Vandaag. Ze heeft zeker een liter vocht gesproeid en gespoten over het mannenlichaam dat ze liefkoosde. Omdat ze het wilde en omdat het haar gevraagd werd.  En daarnaast rolde orgasme na orgasme naar binnen. Het ene denderde, het andere kwam gestaag. Haar keel plus stemgeluid zorgde voor gekreun, geschreeuw en smeekbedes. Omdat dit vrouwenlichaam het genot eigenlijk niet meer aankon maar tegelijkertijd smeekte of hij alsjeblieft niet wilde stoppen. De climaxen waren niet op één hand te tellen. Ze kwamen over and over again. 



Daarnaast mocht ze een mannelijke gift ontvangen. In de meest pure vorm. Ook nog. Ze zag het in zijn ogen dat hij bijna zover was, voelde het aankomen en ondersteunde hem zo goed mogelijk. Om het nog lekkerder naar binnen te voelen spuiten. Mijn god, wat was het veel. Waanzinnig veel. Met een enorme kracht kwam het zaad in haar lijf terecht. Waar het nog urenlang bleef zitten voordat  haar lichaam het uiteindelijk weer losliet.



En nu? Ik zal mijn lijf rust gaan geven. M'n beenspieren masseren zodat ze tot rust komen. M'n blonde haren zal ik kammen, zodat ze zullen glanzen. Verder alles in orde maken voor de nacht. M'n hoofd leg ik uiteindelijk neer op het koele hoofdkussen. Water binnen handbereik. Licht uit. Mijn gedachten zijn at ease. Dat is de grootste winst die er te halen viel. Geen angst meer. Puur, liefdevol en dierlijk. Mijn naakte lichaam. 



XXX Eva van het Strand



donderdag 7 augustus 2014

Onze wereld


Er is niets zo lekker als jou zien klaarkomen. Sorry dat ik het zo plompverloren vertel. Niets lekkerder dan dat. Nou ja, wellicht een combinatie van jou zien, horen én voelen klaarkomen. En dat laatste het liefst in mijn lichaam. 



Wanneer dat zal gebeuren, weten we niet. Maar dát het gaat gebeuren, staat als een paal boven water. Want onze intieme band is baanbrekend. Bij iedere ontmoeting weer. Iedere keer een ander hoogtepunt van een ander kaliber. En het ene hoogtepunt doet niet onder voor het andere extatische moment. En dat maakt dit alles zo lekker. 



Wat ik doe? In stilte geniet ik. Pure foreplay. Tot het moment nadert dat ik je weer kan zien. Kan aankijken en kussen. Kan voelen en ontdekken. Strelen en plagen. Mijn ogen sluiten en weer openen. Ademloos luisteren en smelten. Inhaken en vasthouden. Duwen en draaien. Mijn lichaam voor je openen en aanspannen op het goeie moment. Mijn vrouwelijk vocht over jouw lichaam laten stromen en vervolgens jouw gift ontvangen. Samensmelten en nog een keer. Op iedere mogelijke manier in elkaar kruipen die we wensen. 



Ik ga op die momenten van deze aardbol af en kom in een wereld terecht van uitsluitend jou en mij. Een wereld waar we onze omstandigheden zó maken dat ze passend voor ons zijn. Die wereld wil ik zo vaak als het kan. Waarin we onze honger naar elkaar kunnen stillen. Tijdelijk weliswaar. 




Meet you there, 



XXX Eva van het Strand



woensdag 30 juli 2014

Hotelkamer 323



Vaart maken om te vertrekken lukt niet echt. Nog even nagenieten. Jij bent net weg, en ik kijk nog wat rond in de hotelkamer. Pak wat spullen in. Zie de natte handdoeken op de grond liggen. Zap wat op de televisie. Met mijn benen bungelend vanaf het hoge bed. Ons bed. Voor even dan. Hier in hotelkamer 323.



Het is wonderlijk hoe snel je een vreemde omgeving je eigen kunt maken. Met m'n lievelings negligé, wat kaarsen, een fles bubbels en aardbeien. En uiteraard bekertjes en een flesje water. Voor mijn eeuwige dorst. En nadorst.



Wat er vanmiddag in deze kamer gebeurd is? Mijn glinsterende ogen en m'n beminde lichaam herinneren me er continue aan. De pure liefde, dierlijke lust en ons sterke verlangen naar elkaar, zorgde voor een spetterend en nauwelijks te bevatten geheel. Lichamelijk en geestelijk. Meerdere bruggen gingen we voor de eerste keer over. Samen. Heen en weer terug. Van de wereld af en weer terug. Elkaar ondersteunend en elkaars kracht voelend. Naderhand in de badkamer, wees jij me op onze reflectie in de badkamerspiegel. Dat mooie en ook ontroerende plaatje staat nu op mijn netvlies gebrand.



Zintuigen prikkelend en zintuigen bevredigend. 100%. Meer details vertel ik niet. Dit is iets tussen uitsluitend jou en mij. Want hotelkamer 323 zwijgt. 



XXX Eva van het Strand

maandag 28 juli 2014

Mijn biecht



Zou je me geloven? Zou je geloven, mijn liefste, wat ik je ga opbiechten? 



Eén keer hebben we gegeten en gedronken. Van elkaars genot. Het was puur en dierlijk. Opwindend en tevens vertrouwd. Niets anders kon er eigenlijk gebeuren, dan dát tussen ons laten exploderen. Eén keer. 



En nu? Een tweede keer? Mag ik dat beleven? Wellicht gewaagder, intensiever of nog intiemer? Ik denk dat het inderdaad zo zal zijn. 



Die honger zouden we vasthouden. Tot het moment dat we rijkelijk konden dineren. Dat was de afspraak. Dat was het idee. 



En ik? Ik was nieuwsgierig vannacht. En probeerde -zoals ik zo vaak had gedaan-, zelf mijn honger te stillen. Mezelf de ontlading te laten ervaren. De druk eraf te halen. 



En wat gebeurde er? Het tegenovergestelde. Ja, de ontlading kwam. Maar ze was zo teleurstellend oppervlakkig. Op dát moment realiseerde ik me dat ik jou nodig had om ons vuurwerk voor elkaar te krijgen. Dat gevoel dat ik van de aarde af lazer. Dierlijk verlangen. Ik kreeg een dierlijk verlangen naar jou. En naar ons samenzijn. Want wat we ook doen, mijn intiemste verlangens worden bevredigd. En proef ik die ideale mix. Dan pas wordt mijn honger naar ons gestild. Ik kan dat niet alleen.



Ik ben er dus uit. Ik wil jou. Op de meest intieme manier dat ik me kan veroorloven. Ik wil jou.



XXX Eva van het Strand


 

donderdag 24 juli 2014

Mijn haarscherpe droom



Je laat me ontwaken vanuit een heel diepe droom. Verdwaasd. Ik weet niet goed waar ik ben, want de omgeving is donker en mij onbekend. De tijd? Geen idee.



Jouw stem doorbreekt plots de stilte. 'Doe je ogen eens dicht Eva, m'n liefste Eva.' Hier in de vreemde omgeving. Die anders ruikt en anders klinkt. En sowieso anders aanvoelt. Dat wil zeggen; het katoen van deze lakens voelt onwennig onder mijn naakte lichaam.  Op mijn zij liggend.



Wat niet anders aanvoelt is datgene wat tegen mijn stevige en volle billen aandrukt. Enig in zijn soort voor mij. Feilloos herken ik hem, ook al is het uit mijn dromen. Jouw boxershort is uit. Aangenaam, want jouw warmte en spanning is goed te voelen. Ik wil me omdraaien maar je houdt me tegen. Je klemt jezelf sterker tegen me aan en jouw arm glijdt over de mijne naar voren. Mijn borst in jouw hand. En zo glijden we samen weg in een werkelijkheid die op dat moment voor ons gemaakt is. 



Wat er daarna gebeurt? In mijn dromen is het haarscherp. Tuimelend, ontdekkend, meeslepend. Jij en ik. Op mijn netvlies. Adembenemend, liefdevol en tevens ongelooflijk opwindend. Jij en ik. Zie jij het ook?



XXX Eva van het Strand


dinsdag 22 juli 2014

Het lijdzame begeren



Zodra de deur van de hotelkamer open zal gaan, is ze de klos. Zwaar de klos. Waarschijnlijk duurt het nog een minuut of vijf. Tot die tijd is ze alleen. In de badkamerspiegel is een vrouw zichtbaar met glanzend, blond haar. Perfecte lippen en wat kleine zomersproetjes in haar gezicht. Haar ogen ietwat vochtig, niet duidelijk waarom. 



Ze drentelt wat op en neer en ik besluit haar onder mijn hoede te nemen. Ik pak haar vast bij haar schouders en laat haar stil staan. En zo bekijk ik haar. Ze is poedelnaakt en onwaarschijnlijk mooi. Al ziet ze het zelf niet. Haar grote borsten zijn prachtig en ik moet de neiging onderdrukken om niet te voelen hoe zwaar ze zijn in mijn handen. Haar tepels zitten onder de minuscule kleine zandkorreltjes en stukjes schelp. Waarschijnlijk is ze zo het strand afgelopen. Haar huid is iets verbrand. Aftersun. Doe wat op mijn handen en draai haar om. Haar lichtbruine rug is nu tijdelijk kinderlijk lichtroze. Masseren, draaien en spelen. Op haar rug. Met die aftersun. Ik merk dat ze relaxter wordt. Eenmaal teruggedraaid, besluit ik om haar voorkant te laten voor wat het is. Ze is namelijk prachtig in haar eenvoud. 



Nadat er op de deur werd geklopt, doe ik een stap achteruit. En laat ik de hoofdrolspelers in hun spel komen. Ik zie alles. Alles. Hoor alles en beleef het mee. Van die afstand van twee meter in die hotelkamer. Ik zie hoe ze elkaar verkennen en ontdekken. Hun monden, lichamen en uiteindelijk hun zielen. 
Ik hoor de vertwijfeling in haar stem in het begin. Onzeker als ze is. De man pakt haar goed aan; laat haar het spel ontdekken en zijn lichaam ontdekken. Hij stimuleert haar als dat nodig is en beschermt haar als zodanig. Haar stem verandert langzamerhand van toon en van kleur. Diep van binnen produceert ze de pure klanken van haar verlangens.
Ik ruik hun geuren. Haar zoete geur wat ze hem schenkt, en zijn dominantere geur. De vermenging van die twee is verrukkelijk. Proeven is wat ze doen. Proeven van alles wat er uit hun stroomt. Hun extase, zweet, vocht en meer. De kuiltjes op haar lijf worden benut. Alles voor dat einddoel. Dat eindstation. Dat na vele omwegen uiteindelijk op hun eigen manier wordt bereikt. Niet via  regeltjes of technieken, slechts op gevoel.



Het was die Sehnsucht, oftewel die Krankheit des schmerzlichen Verlangens. Oftewel het lijdzaam begeren. 





Het lijdzame begeren: fotocredit www.artbygon.nl






En ik? Ik heb jullie aanschouwd. Niets gedaan, behalve in het begin. Jullie namen zijn mij onbekend, als zal je waarschijnlijk Eva zijn geweest. Maar jullie lijven zijn mij daarentegen zeer bekend. Herken elke centimeter. Ik heb alles gezien, gehoord, geroken en bijna geproefd. Mijn ogen vertaalden alles en mijn handen raakten de zilte naaktheid bijna aan. Daar gedurende die paar uur in die hotelkamer. 



Nu voel ik die Sehnsucht. Die onbevredigde Sehnsucht. Mijn lippen zijn gortdroog op het moment dat ik ze achterlaat in die kamer, en de gang op loop. Mijn gedachten zitten echter nog bij die twee in kamer 201. Die spanning moet er ook bij mij uit. Ik klop op de deur van kamer 301. Daar waar dit keer ik de hoofdrolspeler zal zijn. 



Dank je Eva, een zoen op je lippen van de onbekende man.  









zondag 20 juli 2014

Schreeuwende honger


Schreeuwende honger. Ik heb een uitermate honger in mijn lijf en in mijn gedachten. Het moment dat ik denk dat ik het niet meer volhoud, nét op dat moment kom jij voorbij. Ik heb een schreeuwende honger naar jou. 



Uiteraard doe ik of het niet zo is. Of het niet bestaat. Dat ik geniet van het eten dat ik nuttig. En dat is ook zo. Maar ergens in mijn achterhoofd knaagt er iets. Het kriebelt en het jeukt en het vraagt mijn aandacht. Dat ik overigens niet vaak geef. Honger heeft een reden. Altijd. En zo ook met jou. 



Overal aan toegeven doet mij geen goed. Maar verlangen naar 'n klein stukje om te proeven, dat houdt me op de been. Een klein stukje voedsel, dat ik kan vermengen met mijn speeksel. Zodat het kleiner en vloeibaarder wordt. En op het laatst slik ik het door. Met m'n ogen bijna helemaal dicht. Om de smaak goed te proeven is mijn focus optimaal. Ik kijk, bestudeer, ruik, voel en proef. Draai het om en nog een keer. Voordat ik het in mijn mond stop. En dan begint het weer van voren af aan. 



Zo ook met het drinken. Bij een ieder bekertje water, neemt mijn dorst niet af, maar toe. Soms ben ik te gulzig, en wil ik te graag. Kleine slokjes, Eef, kleine slokjes. Maar mijn ogen glinsteren van genot als ik het vocht voor me zie. En wil ik niets liever dan het pakken, in mijn mond laten komen, proeven en dan doorslikken.



Wat te doen? Wat kan ik hiermee? Eigenlijk vrij weinig, want ik doe precies wat ik zelf wil. Ik eet, snoep, peuzel, proef en drink precies wat ik zelf wil. En dat jij mij kunt voorzien in deze bepaalde behoeftes, dat maakt mij extatisch. Maar jou ook, zo te zien aan de grijns op je gezicht. Een win-winsituatie, lijkt het. Fingers crossed.



XXX Eva van het Strand


 

vrijdag 18 juli 2014

Ik weet wat je wilt



Ik weet wat je wilt. Ik weet het gewoon. Aangezien het op je voorhoofd geschreven staat. In koeienletters. Kapitaal en vet gedrukt. Je spreekt het zwijgend uit, maar jouw lichaamstaal behoeft geen ondertiteling.



Jij en ik. Zo makkelijk in elkaar glijdend. Letterlijk en figuurlijk. 
Dat maakten we mee, daar aan zee. Geen druk of stress, maar die onmogelijk te negeren en lekkere pijn in mijn onderbuik. Dat is wat me overkwam, veroorzaakt door jou. 



Ik weet dat je me wilt proeven. Mijn mond, mijn huid, mijn lijf en mijn ronde borsten. Hoe mijn lijf reageert zodra je haar beroert. Zintuigen prikkelend. Tintelen en twinkelend. At ease, genot en passie. Een diepe zucht plus een zacht gekreun als je me aanraakt. De zilte smaak van mijn huid. De zoete smaak van mijn vocht dat zo verrassend tevoorschijn komt. Sproeiend vanuit mijn vrouwelijke oerkracht. Dat ene plekje. 



Dat ene plekje. In mijn lijf en in mijn hart. Het manifesteert zich.  Speciaal voor jou.   



XXX Eva van het Strand



zaterdag 12 juli 2014

Het risico


Je kunt mij veel wijs maken. Heb weinig verstand van techniek, auto's of van de weersvoorspelling. Heb nog niet de hele wereld rond gereisd en de Zuidpool heb ik ook nog niet beleefd. Dat allemaal niet. 



Wat ik echter wel weet is hoe mensen eruit zien die beseffen dat vandaag de enige zekerheid is die ze hebben. Die het onderste uit de kan willen halen. Niet ten koste van alles, maar wel het maximaal haalbare. 



Tegenwoordig selecteer ik die mensen om me heen. Heb je geen twinkelogen? Geen levensvreugde? Puur met de massa meelopen? Sorry, dan hebben we elkaar niet veel te melden. Niets mis met jou of met mij, maar onze gemeenschappelijke deler is dan te minimaal. 


Wat er wel toe doet? Wat ik graag doe? Dat is de tango dansen als je de passen niet kunt maken. Of liedjes zingen met onbekende klanken. Woorden vertellen via je gezichtsuitdrukkingen. Je smaakpapillen een feestje laten vieren door middel van een uitmuntend gerecht. De ander verleiden met je ogen. Een bereidwillige mond verkennen met alle emotionele risico's van dien. Dat geldt eigenlijk voor al mijn voorbeelden. Het is niet zonder risico. 


Want dat is eigenlijk hetgene waar het hier om draait. Ben je bereid om risico te lopen? Bewandel je graag gebaande paden en laat je je leiden door wegwijzers? Of kies je zo nu en dan liever voor een onbekend pad door onbekend gebied. Daar waar je slechts kunt vertrouwen op je innerlijke kompas en je eigen intuïtie. Waar je zelf voor je eigen behoeften zult moeten opkomen, zoals drinken, eten, vrijen of rust creëren.  



Als je bereid bent dit risico te lopen, dan hebben jij en ik elkaar iets te melden. En dan komen we elkaar tegen.


XXX Eva van het Strand 




woensdag 9 juli 2014

Stromend water en geurend schuim



Dit verhaal schrijf ik vanuit de badkuip. Ja, je leest het goed. Voor de eerste keer. Normaliter is mijn schrijfpositie iets stabieler. Nu niet, want het kan niet wachten. Deze gedachten mogen het daglicht zien. 


Compleet verregend kwam ik een half uurtje geleden thuis na de vele afspraken op mijn vrije dag. En alles met openbaar vervoer en fiets bereikt. Zeiknat en ijskoud. Een bad zou helpen. Het warme water mocht m'n lichaam opwarmen.


Just picturing; een tafeltje naast het bad met 'n hapje en 'n drankje. En uiteraard mijn telefoon. Een brandende stompkaars lichtte de duisternis in de badkamer enigszins op. Het water stroomde nog vanuit de kraan. De badolie geurde heerlijk. Van dezelfde produktenlijn was het schuim dat klaarstond om gebruikt te gaan worden. Door mijn handen. Bij gebrek aan de jouwe.


Het water was precies goed. Warm, maar ik hoefde niet te zweten. Een opgerolde handdoek in mijn nek. Mijn haren omhoog, vastgebonden met een elastiekje. Zo lag ik enkele minuten, wellicht zelfs een kwartier. Te genieten. Toch wilde ik meer. 



Eenmaal wat omhoog, klotste het water door de badkuip heen. Een gedeelte van mijn bovenlichaam kwam boven de oppervlakte tevoorschijn. Waren mijn borsten gewichtloos in het water; nu kwam het volle gewicht weer op m'n schouders neer. Een bekend fenomeen voor mij. Maar soms pijnlijk. 
Het schuim spoot ik op m'n handen en wreef zó dat het groter en groter werd. Het rook heerlijk. Het mocht terecht komen op de voluptueuze vormen van mijn lijf. Mijn schouders, rug en mijn borsten. Er was genoeg voor elk detail. 



Het kaarslicht deed me ervan weerhouden dat ik de ogen sloot. Tussen m'n wimpers heen, genoot ik van mijn handelingen en van het uitzicht. Een zucht ontsnapte uit mijn mond. Een raspend geluid. Ik voelde zacht en glad aan en het schuim geurde verrukkelijk. In extase. Zomaar. In dat ene moment.




Ik weet zeker dat je het gemerkt hebt. Dat ik aan je dacht. Ik weet het zeker. 




XXX Eva van het Strand  

zaterdag 5 juli 2014

De vlinder en haar hartzeer



'Sometimes you just gotta accept that some people can only be in your heart, not in your life.. Thanks for the memories.. #imagine'



Deze quote stond openbaar als biografie op jouw Social Media-account. Zoals zo vaak sloot jij jouw tweets af met jullie sleutelwoord 'imagine'. Jullie sleutelwoord, ja. Dat van jou en dat van jouw soulmate, lieveke, vlinder, jouw 'extra' meisje. Waarmee contact niet langer mogelijk was. Al negen maanden niet.


Eergisteren kwam het vreselijke nieuws aan de oppervlakte. Sinds vrijdagmorgen adem jij namelijk niet meer. Jouw laatste zucht ben je kwijt. Je overleed in je eigen badkamer aan een hartaanval. Pijn in je hart. Lichamelijk, geestelijk of beide. Het werd je sterke en jonge lichaam in ieder geval te veel. Jouw hart klopt niet meer. 


Het 'lichtje in jouw leven' -zoals je haar vaak noemde- had vorige week pijn in haar hart. Letterlijk. Een drukkend gevoel wat ze niet goed kon plaatsen. Was dit de laatste poging van een stille kracht om jullie samen te laten connecten? Niemand weet het antwoord. 



Wat ik wel weet is dat jouw vlindertje nu doelloos rondvliegt en jou zoekt; verlamd van verdriet. Ze huilt haar stille tranen en roept jouw naam. Zonder geluid en zonder woorden. 



De vlinder en haar hartzeer: Eva van het Strand





Lieve T, je had twee vrouwen die van je hielden, maar slechts één hart te geven. Een strijd tussen je verstand en gevoel was het gevolg. En dat was niet makkelijk te verteren voor je hart. Hartzeer. 
Je laat het schrijnende verdriet hier op aarde. Bij jouw mensen inclusief je kwetsbare en verdrietige vlinder. Waar ik niets voor kan doen, behalve haar troost bieden en haar verdriet erkennen. Te vroeg, te pijnlijk, te moeilijk. 


Ik eindig met jouw laatste quote (juni 2014):



'Yesterday is history, today is a gift, tomorrow is a mystery'. 


Rest in peace, dear T...





XXX Eva van het Strand 



maandag 30 juni 2014

De smaak van aardbeien




Ik houd van kadootjes. Om te ontvangen en om te geven. Dat laatste eigenlijk nog het meest. Ik houd van kadootjes die niet te koop zijn in de winkel. Kadootjes zonder materiële waarde. Want spullen zeggen me niets, maar een big smile  op jouw gezicht des te meer. 




We kennen elkaar al lang, en toch verveel je me nooit. Jouw uitspraken, eigenaardigheden, joie de vivre, zenuwtrekjes, stopwoordjes en jouw peinzende blik. Jouw stiltes en de watervallen van woorden; ik ken ze allemaal. 




En zo geef ik mijzelf zo vaak vol overgave aan jou kado. Want doordeweeks duurt eigenlijk te lang. En onze weekenden duren te kort. Ik stretch, rek en strek mijn lichaam en geest om alle behoeften van jou en mij te vervullen. Geestelijk en lichamelijk. Ik ga door tot het moment dat jouw mond droog wordt en jouw ogen gaan draaien. Tot ik het gevoel krijg van de wereld af te donderen. Tot je mijn naam schor uitspreekt en je ogen gitzwart kleuren. Mijn mond spreekt jouw naam geluidloos uit. Je huid glanst bijna net zo als de mijne. Van het zweet van ons samenzijn. Tot en met het laatste moment. Tot en met de laatste drup. 





De smaak van aardbeien: Eva van het Strand 




De smaak van de aardbeien pasten perfect bij onze stemming. Na dat ene bijzondere moment. Ik heb met iedere hap mijn zintuigen rijkelijk bevredigd. De volle smaken en geuren tot me genomen. 
En al is het nu 'n magere maandagavond; ook het rijke weekend zal wederom gaan komen. Reikhalzend kijk ik naar haar uit. Mijn honger en dorst zal ik onderdrukken tot die tijd. 



XXX Eva van het Strand


dinsdag 10 juni 2014

23 Uur


Het is geen geheim; op het strand laad ik op. Ook vandaag. Vanavond beter gezegd. Impulsief een kamer geboekt in een hotel. De een na duurste. In mijn eentje. Genieten. Nu. Fietsend over de boulevard van de voor mij o zo bekende badplaats. 


Ik had er zin in. En wie doe ik tekort? Of doe jij tekort? Om iets voor jezelf te doen? Een happy Eva is waar een ieder blij mee is.


Dus heffen we het wijnglas. Jij daar en ik hier. Wie je ook bent. Happy beachlife-muziek klinkt uit de boxen. Een wijnglas, gevuld met rosé. Rondlopend op mijn blote voeten. Dadelijk blootvoets terug naar mijn hotelkamer.  Om daar mijn lijf nog even tot een extra impuls te brengen. Dan weet je dat. Rond de klok van 23 uur. 

Doe je mee?


Kus, Eva 


Het strandleven: Eva van het Strand

maandag 2 juni 2014

Wat doe ik?




Wat doe ik? Eva van het Strand




Zoeken
Kietelen
Ontdekken
Snuffelen
Voelen 
Kijken
Kussen
Filosoferen
Dromen
Plagen
Aankijken
Twinkelen
Luisteren
Snoepen
Drinken
Vleien
Vastklampen
Draaien
Klemmen
Dwingen
Praten
Zuigen
Krabben
Proeven
Smachten
Verlangen
Zwijgen
Fluisteren
Zuchten
Grommen
Leven
Vallen
Duiken 
Ontvangen
Vluchten
Geven
Vergeven
Liefhebben
Zweten
Samensmelten
Jou beminnen



Dit alles is wat ik doe. Dag en nacht. Take it or leave it.



XXX 

Eva van het Strand 

zaterdag 31 mei 2014

Tien jaar ouder


Ik denk dat ik de zwaarste week uit mijn leven achter de rug heb. Dat denk ik echt. Nooit gedacht dat deze situatie zich voor zou doen. Nooit. Ik ben minstens tien jaar ouder geworden in één week.


Van de hemel in de hel. En dat binnen 24 uur. En geen weg meer terug kunnen ontdekken. Geen licht te zien. Geen helpende hand. Ik sta er alleen voor. 


En dat maakt me eenzaam en klein. En in een zwak moment, verlang ik naar jou. Terwijl ik weet dat je niets meer voor me betekenen kunt. 


XXX


Eva van het Strand



zaterdag 24 mei 2014

Adembenemend


De wolken schuiven voor de maan en plots is het weer donker. Donker in de tuin. Mijn blote voeten in het gras, mijn haren los. Voor de rest geen ballast aan mijn lijf. Geen kleding. Ik heb alles achtergelaten. Daar, in het huis.



Ademloos. De duisternis van de nacht aanschouwen. Luisteren naar het tjirpen van de vogels. En naar de geluiden van de krekels. Gelukkig overstemmen ze de gedachten in mijn hoofd. Mijn gedachten over jou. Mijn lichaam gloeit nog steeds, ondanks het briesje, maar de koele wind zal haar later doen rillen. Mijn huid, dat zo hartstochtelijk beroerd werd door jou. Zo even nog. Vlak voordat je wegging.



Jij en ik. Het ging snel. De afgelopen maanden, en dus ook tijdens onze eerste ontmoeting. Vanavond. Of liever vannacht. Mijn voordeur gooide ik met een zwiep open. En ook mijn hart. 'Kom er maar in', hoorde ik mezelf met een schorre stem zeggen. En dat was op meerdere manieren bedoeld. Als antwoord pakte je mijn haren vast, hield m'n hoofd omhoog en bekeek m'n gezicht aandachtig. Het oogcontact voerde de spanning op. In een rap tempo. Adembenemend.


Onze parendans volgde. Voorzichtig, later ontdekkend en plagend. Uitbundig en vol overgave volgden. Om af te sluiten in een zinderende finale. Knetterend en zinderend. Spetterend. 


XXX Eva van het Strand 

vrijdag 16 mei 2014

Een klein zinnetje



' Hoe gaat het met je, Eef?'



Wat als het niet goed met me gaat, kan ik 't dan zeggen? 
Wat als ik me niet prettig voel, zou je 't dan merken? Aan mijn woordkeuze, mijn manier van schrijven? Mijn stilte tussen de punten?



Ik vraag het me af, in hoeverre ons 'onzichtbare lijntje' nog bestaat. Want een jaar later zijn er een hoop dingen gebeurd waar we niets vanaf weten. Van de ander. Ik zou het je best willen vertellen, maar wat heeft het voor zin? Na een uurtje van herkenning en opluchting, volgt wederom het verdriet. Het verdriet van het afstand nemen. En dat verdriet wil ik niet nogmaals meemaken.



Het gaat dus goed. Punt. 



XXX


Eva van het Strand

zondag 11 mei 2014

Gamba's en kastanjes




Vanmiddag stapte je voor het eerst mijn huis binnen. Je kwam samen met m'n beste vriend langs en binnen een uur wist ik van alles over je. Dat je graag rode wijn drinkt, gek van basketbal bent en het liefst naar Peru op vakantie gaat. Dat je een levensgenieter bent en dat je goed weet hoe lekker je eruit ziet in je spijkerbroek en zwarte overhemd. Vaak is dat irritant aan mensen, maar op de een of andere manier kon ik het van jou hebben. 



Een hapje eten bij me, dat zagen jullie wel zitten. Het menu was eenvoudig, maar lekker. Grote gamba's met een knoflooksaus met bosuitjes plus wat gebakken aardappeltjes. Ik trok me terug in de keuken en ging aan de slag. Het recept was nieuw voor me en ik snoepte er wat van. De romige en stevige saus beviel me en een goedkeurend geluid ontsnapte uit mijn keel. 


Ik had niet gemerkt dat je mijn keuken was binnengelopen. Waarschijnlijk om wat te helpen. De geur van jouw aftershave vulde de keuken en liet me omdraaien. Een grote glimlach zag ik op je gezicht. Ik lachte terug. Je begon breeduit te grijnzen. 'Eef, je zit onder de saus', zei je. Mijn vingers gingen richting m'n wang, maar jouw hand pakte de mijne en hield me tegen. Je draaide me zodanig dat ik recht tegenover je stond. Mijn gezicht draaide je iets schuin en je bestudeerde m'n gezicht met een ietwat plagerige blik. Ik voelde jouw adem over mijn wang gaan en wist niet wat te doen.





Mijn keel was droog, maar desalniettemin wilde ik wat zeggen. Dat ik het zelf zou oplossen, of zoiets. Al had dat heel knullig geklonken. Jouw grijns werd zo mogelijk nog groter toen je jouw wijsvinger over mijn wang liet gaan. Je stopte je vinger in je mond en je proefde goedkeurend de restanten van de saus. Je deed het nog een keer; spelenderwijs, tergend langzaam en ietwat brutaal. En weer likte je je vinger af. Je ging door tot m'n wang helemaal schoon was. 
Geen woord hebben we gesproken. Ook niet terwijl we tegenover elkaar stonden. Je was iets groter dan ik, maar mijn ogen ontmoetten met gemak de jouwe. Ik rechtte mijn rug en maakte even mijn lippen vochtig. Jouw ogen werden donkerder en uiteindelijk gitzwart. 


 
Had je door dat ik je testte? Die saus was weliswaar per ongeluk op mijn gezicht terecht gekomen, maar ik gaf je expres geen tissue; ik liet je gewoon je gang gaan. Want het is handig te weten hoe behendig een man met zijn handen is. Maakt hij iets schoon of bevuilt hij liever? Gebruikt hij hulpmiddelen of liever zijn vingers? Maakt hij sterke bewegingen en weet hij wat hij doet? Ondersteunt hij me met 1 hand en laat hij de andere hand het werk doen? Dwingt hij oogcontact af?


 
Alle antwoorden kreeg ik in dat ene half uurtje in de keuken. Het was opwindend om jouw mond te ontdekken. Je smaak te proeven en je geur op te snuiven. Jouw lichaam tegen de mijne aan te voelen. De kracht van jouw armen te ervaren. Om je vervolgens tegen het aanrecht aan te laten leunen. Ik gehurkt en mijn armen om je benen geklemd. Je handen in mijn haren; je ogen gesloten. Het was het beste voorafje ever. De kastanje-achtige smaak van jouw gift was goddelijk en beviel me goed. Iedere straal en iedere druppel. Ook daar morste ik wat van. En dat likte ik zelf op. Daar in mijn keuken.



XXX



Eva van het Strand 




Gamba's en kastanjes: Eva van het Strand