maandag 30 september 2013

'Ons weer'


Ik wil naar het strand. En ik ga naar het strand. Dat zou ik je zomaar willen vertellen. Zodat je weet dat ik binnen een kwartier op mijn fietsje spring en de wind door mijn haren laat spelen. Diezelfde wind neemt hopelijk mijn sores mee terwijl ik mijn benen het harde werk laat doen. Want in dit nazomerweer is het hard trappen richting zee. En puur genieten. En wel nu.



Na tien minuten fietsen sta ik op de plek die je kent. Waar automobilisten zo vaak iemand oppikken. Waar jij me oppikte. Waar we even later kusten, lachten en elkaar beminden. Waar we even schijt hadden aan de echte wereld. Waar ik dacht dat ons geluk niet op kon. Want ik dacht dat het nog heel lang zou duren. Jij en ik.



Nu zal ik er in mijn eentje zijn. Op diezelfde plekken, op hetzelfde strand, aan dezelfde kust van Nederland. Mijn zonnebril stevig op mijn neus geklemd, zodat mijn tranen de vrije loop mogen hebben. Met één van mijn jurkjes aan die me goed warm houden. Dikke panty met mooie laarzen eronder. Getailleerd jasje. Vandaag in het statige donkerblauw.




Mijn kleding is de link naar deze dag. Vandaag is het namelijk 'ons weer'; felblauwe lucht, donkerblauwe zee en warm gekleurd zand. Ik neem het stokje over, want zonder jou is het 'mijn weer'. En dat draag ik op mijn schouders mee.



'Ons weer': Eva van het Strand



Work in progress XXX Eva

Geen opmerkingen:

Een reactie posten