maandag 30 september 2013

'Ons weer'


Ik wil naar het strand. En ik ga naar het strand. Dat zou ik je zomaar willen vertellen. Zodat je weet dat ik binnen een kwartier op mijn fietsje spring en de wind door mijn haren laat spelen. Diezelfde wind neemt hopelijk mijn sores mee terwijl ik mijn benen het harde werk laat doen. Want in dit nazomerweer is het hard trappen richting zee. En puur genieten. En wel nu.



Na tien minuten fietsen sta ik op de plek die je kent. Waar automobilisten zo vaak iemand oppikken. Waar jij me oppikte. Waar we even later kusten, lachten en elkaar beminden. Waar we even schijt hadden aan de echte wereld. Waar ik dacht dat ons geluk niet op kon. Want ik dacht dat het nog heel lang zou duren. Jij en ik.



Nu zal ik er in mijn eentje zijn. Op diezelfde plekken, op hetzelfde strand, aan dezelfde kust van Nederland. Mijn zonnebril stevig op mijn neus geklemd, zodat mijn tranen de vrije loop mogen hebben. Met één van mijn jurkjes aan die me goed warm houden. Dikke panty met mooie laarzen eronder. Getailleerd jasje. Vandaag in het statige donkerblauw.




Mijn kleding is de link naar deze dag. Vandaag is het namelijk 'ons weer'; felblauwe lucht, donkerblauwe zee en warm gekleurd zand. Ik neem het stokje over, want zonder jou is het 'mijn weer'. En dat draag ik op mijn schouders mee.



'Ons weer': Eva van het Strand



Work in progress XXX Eva

woensdag 25 september 2013

Verliefd



'Eef, kijk eens verliefd. Doe maar net of het je lover is.'



Picturing: een fotoshoot in Millingen aan de Rijn, gelegen in het oosten van ons land. Gisteren was de beurt aan mij en stonden de spotlights letterlijk op me gericht. Een tas vol kleding, schoenen plus een beetje make-up. Zo stond ik te wachten op de kiss-and-go-zone aan de zijkant van het NS-station Gouda. Wachtend op de fotograaf.


Hij kwam iets te laat aanrijden, maar maakte het direct goed met me. 'Eerst even koffie halen bij de benzinepomp hier rechts om de hoek? En jij wilt vast even plassen?' Hij keek me grijnzend aan, want hij wist dat het klopte. Hij nam ook ongevraagd kauwgom en water mee; precies wat ik altijd wel gebruiken kon.


Eenmaal op de locatie, maakte ik kennis met het mannelijke model. Hij was iets ouder, kalend en gelukkig een stukje groter dan ik. En  zenuwachtig, vertelde hij. 'Eef stelt je zo op je gemak, dat is één van haar specialiteiten', zei de fotograaf lachend. Ja ja. 



Het was een kwestie van een scene in elkaar zetten. De natuur met haar kleurige bloemen en hij en ik ertussen. Lachend, pratend, elkaar aankijkend, fantaserend, stilzwijgend en het liefst twinkelend. En daar kwamen de beroemde en beruchte woorden van de fotograaf: 'Eef, kijk eens verliefd. Doe maar net of het je lover is, laat ons je twinkelende ogen eens zien...'



Mijn 'knop' mocht om, en dat mannelijke model zag ik niet meer. Jij stond er voor in de plaats. Zijn ogen werden jouw ogen. Als vanzelf schoof ik dichter naar hem toe en pakte zijn hand. Op dat moment voelde ik jouw hand, rook ik jouw geur, en wilde ik zo graag jouw lippen proeven.  Ik boog langzaam voorover en legde mijn hand rond zijn wang. Kuste hem op zijn lippen en beeldde me in dat jij het was. Pakte zijn handen en legde ze op mijn stevige heupen. Al zoenende kneedde ik zijn billen. Ergens ver weg was het 'click click click' geluid van de fotocamera hoorbaar...



De foto's zijn goedgekeurd; de klant was dik tevreden. Het was niet de bedoeling dat de modellen zouden zoenen, maar uiteindelijk heeft het goed uitgepakt. De mooiste foto is levensgroot geplaatst in de receptie van het bedrijf van de klant. Ik kom er wel eens, en schrik me dan iedere keer weer dood. Die blik in mijn ogen is zeer levenslustig, energievol, sprankelend en laat simpelweg een verliefde en passievolle Eva zien. Zo'n Eva die je graag ziet, zoent, proeft en wie je graag bemint.



Je was mijn inspiratiebron tijdens de fotoshoot. Dank je wel. Ik maak het nog wel eens goed met je.





XXX Eva 


Verliefd: Eva van het Strand



ps: zie hier een sneak preview; zomer 2014 komen de foto's tevoorschijn in de tijdschriften. Deze foto's zijn off the record gemaakt, maar laten de relaxte sfeer wel zien. 

vrijdag 20 september 2013

De barst


Er zijn van die mensen die een crack oftewel een barst veroorzaken in het leven. In jouw leven, wel te verstaan. Dat zijn mensen die een zodanige indruk achterlaten, dat het nooit meer hetzelfde zal zijn. 



Sommige van deze mensen heb je te 'leen'; voor een minuutje, een uur, een nacht, week, maand, seizoen of hoogstens een jaar. Zij komen vaak met een bepaald doel in je leven, om je iets duidelijk te maken. Nadat ze hun punt gemaakt hebben, verdwijnen ze. Of je het nu wilt, of niet. Of je nu hartverscheurend achterblijft of opgelucht. Het is onherroepelijk.



Maar jou heb ik niet te 'leen'. Godzijdank niet. Ik mag er iedere dag voor uitkomen. En dat al bijna twee jaar lang. Je stroomt door mijn bloed heen, als het ware. 



Ik heb je oneindig en onwaarschijnlijk lief...



De barst: Eva van het Strand



XXX Eva van het Strand



maandag 9 september 2013

De lift (IN CONCEPT)


Het briefje gaf weinig informatie; 'Ga klokslag 20 uur met de lift mee naar beneden en doe dat zwarte glitterjurkje aan. Verder niets...'



Het was iets na 19 uur en via de spiegel keek ik naar mezelf. Ik zag een vrouw die net onder de douche vandaan kwam. Haar haren in een handdoek gewikkeld, haar lichaam nog bloot. Mijn gebruinde armen en benen smeerde ik met romige bodylotion in en mijn  borsten bungelden terwijl ik dat deed. Vervolgens mascara op m'n wimpers, grote zilveren oorbellen in m'n gevoelige oorlelletjes en iets van parfum in mijn nek.



Dat zwarte glitterjurkje... Het was nauwsluitend en m'n vrouwelijke figuren kwamen eigenlijk perfect uit. Toch droeg ik het niet al te vaak; het was ietwat uitdagend. Geen hipster, geen string, geen body, geen BH, dat was het verzoek van de schrijver van het briefje.