dinsdag 27 augustus 2013

De waterval


De kamer is luxer en groter dan ik had verwacht. Mijn weekendtas en handtasje liggen tijdelijk op het royale en zachte tweepersoonsbed dat prominent in de hotelkamer staat. Het raam mag open. Het geeft een blik op het weidse uitzicht en voorziet de kamer van frisse lucht. En daar hou ik van.



Het reizen per trein naar deze stad heeft me in een dromerige stemming gebracht. Het veroorzaakt een relaxte stemming en dat voelt aangenaam. Ik kijk naar mijn spiegelbeeld in de strak omlijste spiegel en zie een ontspannen en bruinverbrande Eva. Mijn zucht komt diep uit m'n buik en is hoorbaar. Mijn blonde haren zijn half opgestoken.



Een perfecte manier om me voor te bereiden op de avond is om te douchen. De rits en knoopjes maak ik los en m'n rokje en getailleerde blouse vallen op de grond. Mijn schoenen met hakken naast de deur. De zwarte lingerie leg ik op bed en mijn haren mogen los. Het mengpaneel van de douche gaat voluit open. Ik stap onder de waterval die uit het plafond van de moderne badkamer komt.



Mijn gezicht wend ik naar boven en laat het water over haar heen stromen. Lauwe stralen spoelen de sporen van de dag weg. Ik pak vervolgens geurend schuim en masseer mijn romige borsten. Draai rondjes om ze heen;  ze voelen gladder dan ooit. Kon jij dit tintelende gevoel ook maar voelen.




Mijn iPhone heb ik tegen de muur aan laten leunen, op een kastje naast de douche. Ik besef dat ik jouw telefoonoproep gemist heb. In een automatisme druk ik op reply, maar zie niet dat ik  Face Time activeer. (Dat is een soort Skype tussen mensen met een iPhone). Aangezien ik jouw stem niet hoorde, dacht ik dat je niet aannam. Dat deed je echter wel, maar je zweeg. Je zag me in vol ornaat en hoorde mijn stem en het kletteren van het water; mijn iPhone gaf je een perfect zicht op wat er zich afspeelde.



Het inzepen van mijn borsten had me namelijk opgewonden. Het warme water ook. De gedachte aan jou maakte me warm. Of eigenlijk heet. Als vanzelf gleed mijn rechterhand tussen mijn benen. Daar waar het glad geschoren was, zoals altijd. Ik waste dit best verzorgde stukje van mijn lichaam, maar bleef dralen. Voelde dat het knopje aan de voorkant gezwollen was. Dat maakte me nog vuriger. Mijn duim draaide eromheen en mijn middelste vinger gleed als vanzelf naar binnen. Zo ook een tweede vinger. Genietend sloot ik mijn ogen en legde mijn hoofd in m'n nek. Zo heb ik onder de waterval gestaan; mijn linkerhand spelend met mijn tepels en mijn rechterhand spelend met m'n hete, vrouwelijke centrum. En na een paar minuten kon het niet uitblijven. De hitte moest uit mijn lijf, mijn vingers werden spelenderwijs vastgezogen en schokkend kwam ik tegen mijn eigen hand klaar. 




De Face Time-verbinding zal je zelf gestopt hebben. Die avond haalde je me op in mijn nauwsluitende, zwarte glitterjurkje en gouden schoentjes. Jouw grijns kon ik niet echt plaatsen. Tot je me vroeg of het lekker was geweest onder de douche. En me vertelde dat je vlak erna jezelf ook ontladen had. 'Volgende keer samen?', vroeg je met glinsterde ogen. Wie weet, handsome, wie weet, of het water uit dezelfde waterval zal vloeien.





De waterval: Eva van het Strand






 
XXX  Eva van het Strand

 

zaterdag 17 augustus 2013

Naakt, bezweet en sterk




Ik was vergeten hoe lekker het is om wakker te worden tegen een naakt, bezweet en sterk mannenlichaam aan. Half slaperig drong het tot me door. Ik rook je, streelde en kuste je. Instinctief, met mijn ogen nog dicht. Mijn stem wilde nog niet echt en dus was ik stil.  Mijn arm gleed als vanouds over jouw buik en ik kriebelde wat tussen je haartjes. 



Je gebaarde met je hand, want je wilde me bovenop je hebben. Ik klauterde en zetelde me op jouw onderlichaam. Stevig in het zadel, want ik had houvast. Je gleed zo naar binnen, zonder moeite. Jij grijnsde en ik straalde. Allebei met onze twinkelogen. 



Hoe kon ik je beter welkom heten? Mijn lichaam maakte woorden overbodig. Jouw ogen werden donkerder terwijl je mijn zachte vrouwenvlees weer eens in je handen had. Mijn stevige en ronde heupen. Mijn borsten bungelden vrij voor je ogen. Je goedkeurend grommen toverde de glimlach op mijn gezicht. Mijn witte tanden flikkerden in het prille ochtendlicht en even daarna zette ik ze vast in jouw hals. Plagend en knabbelend vervolgden ze de weg naar beneden. Om daar mijn tanden buiten spel te zetten; mijn lippen namen het werk over. Je was overdonderend aanwezig in mijn mond. Genietend liet ik je komen. Elke druppel was welkom.




XXX Eva van het Strand

vrijdag 9 augustus 2013

De stilte



'Sometimes you just gotta accept that some people can only be in your heart, not in your life... Thanks for the memories...'
 Quote: T&W





Ik hou van de stilte
en zoek haar op
als mijn tranen willen vloeien
in de vrijheid, in de wind




Ik hou van de mist
zij verdoezelt
wat ik niet wil zien 
de mist houdt mijn wereldje klein





Schrijven, vrijen en schrijnende pijn
is en blijft mijn theorie
om dit gemis te doorstaan;
onze bulderende stilte




XXX



Eva van het Strand 





 

donderdag 8 augustus 2013

Partijtje vechten



Volgens mij gaan jouw grote handen mij pijn doen. En die groene ogen zullen me ooit laten huilen. Je gespierde armen zijn te sterk voor me en tijdens een sprintje verlies ik het binnen tien seconden. Jouw hart kan van steen zijn, volgens mij. Of meedogenloos. Ik maak geen schijn van kans. 



Of toch wel? Ook ik heb mijn Unique Selling Point (USP) wat ik je uiteraard nog niet vertel. Of laat zien. Als een geraffineerde vrouw slijp ik mijn messen en als een roofdier wacht ik op het beste moment. Om vervolgens te laten ervaren wat voor vlees je in de kuip hebt. 



Mijn zachte vrouwenvlees zal je proberen te beheersen. M'n armen, m'n benen. In bedwang houden. Mijn pogingen om mezelf los te krijgen uit jouw greep zullen lastig worden. Maar net op het moment dat jouw triomfantelijke lach op je gezicht verschijnt, net op dat moment zal ik toeslaan.  



Je zult me smeken met je ogen, je mond, je hand, je stem en met je lijf. Smeken om meer. Het zweet zal op je voorhoofd verschijnen. Je stem rauw. De spieren in je lijf gespannen... Uitsluitend om mij zover te krijgen. Zover te krijgen dat ik overstag ga. 




Partijtje vechten: Eva van het Strand




Zal ik mijn haren uit mijn gezicht schudden? Mijn rug krommen? Zal ik jou toelaten in mijn centrum? Van mijn denken en van mijn lijf? Zal mijn brede glimlach verdwijnen als ik mijn ogen sluit en je genietend laten weten dat je door mag gaan? Met andere woorden; hoe lang gaat ons gevecht nog door? 





XXX Eva van het Strand