vrijdag 26 juli 2013

Onbedwingbaar verlangen

Zo lang ken ik je nog niet. Sterker nog, de gezamenlijke uurtjes zijn makkelijk op twee handen te tellen. Kleur van je ogen weet ik niet; de smaak van je mond wel.


De zomer laat zich deze weken van haar beste kant zien. Uiteraard ben ik veel op het strand, zand, in de zee en soms op een terras te vinden. Mijn haren door de war, zandkorrels everywhere en blote voeten. Was het toeval? Dat ook jij daar was? 


Neem gisteren; liggend op een van de loungebanken bestudeerde je me. Hoe ik in mijn eentje danste, in het avondlicht met de laatste zonnestralen. Je bekeek me, en jouw onbedwingbare verlangen naar mij, groeide. Dat was ik me nog niet bewust. Ik danste, maakte mijn hoofd leeg en voelde me weer eens happy. Mijn blonde haren dansten mee. En jij legde dit hele plaatje vast.



Onbedwingbaar verlangen: Eva van het Strand 



Het zand schuurde en irriteerde mijn nog niet geheelde wonden. Jij zag het gebeuren. Pakte mijn hand, nam me mee naar de branding en spoelde het zand met het zilte, lauwe zeewater uit mijn pijnlijke wonden. Veegde mijn haren uit mijn gezicht, dat nat van het zweet was. Kuste mijn gezicht, mijn hals, mijn vingers. Verkende met jouw mond de mijne en liet mij langzaam, heel langzaam verlangen naar meer. Je liet mij onbedwingbaar verlangen naar meer. M'n innerlijke vuurtje vatte vlam.


 XXX Eva van het Strand

Geen opmerkingen:

Een reactie posten