woensdag 3 juli 2013

Het station


's Ochtends vroeg op het NS-station. Zoals altijd had ik weer veel te veel tassen bij me. Mijn zonnebril soms op m'n neus maar meestal in mijn haren. M'n smartfoon stevig vast. En die tassen om m'n schouders. 



Meelopen in de stroom van mensen. De trap af en linksaf richting mijn fiets die -als het goed was- nog op de plek stond waar ik hem gisterenmiddag achtergelaten had. En vlak voordat ik naar buiten liep, maakten jij en ik oogcontact. Zomaar.  



In de categorie 'foute man' paste je niet helemaal. Weliswaar een mooi overhemd, moderne spijkerbroek en sneakers eronder. Maar het gaat om de uitstraling. Jouw ogen kon ik nog niet zien, die zonnebril zat nog in de weg. Dat duurde overigens niet lang. Die bril ging af en ongegeneerd staarden we elkaar aan. Ik streek mijn haren voor mijn ogen weg, eigenlijk om een houding aan te nemen. 


Zonder woorden en dus instinctief liep jij achter mij aan. Het station lieten we achter ons. M'n fiets was opeens niet zo interessant meer; jij des te meer. En zo liepen we zwijgend Den Haag in, wat nog fris in de ochtend was. Jouw hand rustte als vanzelf op mijn heup en we pakten al lopende hetzelfde ritme op.


Die dag ben ik niet meer naar mijn werk gegaan.Wat ik wel heb gedaan? Ik heb me laten genezen van mijn liefdesverdriet.




XXX Eva van het Strand 


Lavendel bij het station: Eva van het Strand

Geen opmerkingen:

Een reactie posten