dinsdag 18 juni 2013

Twee minuten



Twee minuten: Eva van het Strand





Aanstaande vrijdag raast de trein langs jouw woonplaats. Of nee, hij stopt er een minuut of twee. Als ik onderweg ben naar het 'hengstenhuis', zoals jij en ik gekscherend die plek noemden. 




Ook al kan het stadje er niks aan doen, ik zal mijn ogen sluiten gedurende die twee minuten. Zodat ik niet jouw ogen hoef te zoeken. Ik mis jouw ogen en verrukte blik als we elkaar zagen. Daar op het perron. 




Vrijdag hoor ik ook jouw stem niet, die ik zo graag hoorde. Onze gesprekken en gezamenlijke manier van relativeren en het positieve willen zien. Zoveel verhaallijnen door elkaar heen, het was zelden te ingewikkeld. 




...Ik mis je lijf, hoe je ruikt, hoe je proeft, hoe je aanvoelt, de smaak van jouw kauwgom en de dranken die we samen dronken. Ik mis de momenten dat ik mijn blote voeten onder jouw been klemde, op mijn bank voor het raam. Slap ouwehoerend of volop zoenend, het maakte niet uit. Jouw hand om mijn nek, spelend met mijn haren. Ik mis de momenten dat we twinkelend besloten om toch nog even naar de slaapkamer te gaan om daar vervolgens tussen de lakens te duiken. Ik mis zoveel. Het is nu afkicken. Cold turkey... 



 
Dit alles zal vrijdagmorgen door mijn hoofd heen gaan, zodra ik in jouw buurt kom en vervolgens weer verdwijn. Sweet memories. In die twee minuten. 




Het ga je goed,



Liefs, Eva 








Geen opmerkingen:

Een reactie posten