zaterdag 29 juni 2013

Feest van de zintuigen


Just picturing...



Jouw lichaamsgeur snuif ik op. Jouw lichaamsgewicht drukt op mijn naakte lijf. Jouw kreunen worden gehoord door mijn oren. Jouw ogen vinden de mijne. Jouw armen houden mijn handen boven m'n hoofd vast. Jouw lippen rond mijn borsten. En godzijdank voel ik je uiteindelijk bij mij naar binnen glijden.


 
Feest van de zintuigen: Eva van het Strand (Florence)

 

Ik geniet. Voor zo lang als het duurt.


XXX


Eva van het Strand

vrijdag 28 juni 2013

Vader en dochter



Nerveus was ik; behoorlijk nerveus. Ik heb niet veel vaders in m'n buurt. En aangezien jij mij enorm aan het hart gaat, vond ik het een hele eer om jouw vader te leren kennen. 




Die dag in 's-Hertogenbosch zoemde zijn 'joie de vivre'-uitstraling  om hem heen en was prachtig om te aanschouwen. De blik in zijn ogen zodra hij zijn vrouw en dochter aan zag komen lopen, was ontroerend. Jij stelde mij aan hem voor en daar zag ik het; dezelfde ogen. Ik weet nu van wie jij jouw twinkelogen hebt meegekregen. De glinstering, passie, levenslust, interesse in de medemens; jullie hebben het allebei. 




Dank voor de moed die ik wederom kreeg. In de band tussen een vader en een dochter. Die is vaak speciaal, net zoals bij een moeder en haar zoon. Het instinctief weten 'hoe het zit', en geen strijd voelen. Praten over de essentie van het leven, of juist een slap ouwehoerpraatje. Het een doet niet onder voor het andere.  
Dank voor de hoop die ik wederom kreeg. Dat er vaders onvoorwaardelijk voor hun kinderen zijn. Die ze steunen no matter what. Die het geluk van hun kinderen voorop zetten, dat dat alles is wat telt. Af en toe brommen misschien, maar nooit laten vallen. 
Dank voor de energie die ik oppikte. De positieve energie. De passie in jullie gesprekken, jullie gezamenlijke klussen -zoals de restauratie van het orgeltje- die ik via de zijlijn meemaak. 




En mocht je ooit, over tientallen jaren naar Texel willen om het orgeltje te aanschouwen? Ik ga met je mee, mocht je dat willen. Ter ere van de vaders. Die van jou en ook die van mij. 




Dank je, lieve vriendin, en lieve vader van mijn vriendin. 




Liefs, E
Foto: de Tuunwaol Texel




ps: En niets ten nadele van moeders en dochters. En vaders en zonen. Maar dit verhaal gaat over vaders; in het bijzonder de vader van mijn vriendin.

woensdag 26 juni 2013

Stil


De buitenwereld ziet niets. Ze ziet slechts mijn blonde haren, mijn dappere glimlach en mijn hoofd omhoog. Ze telt hoeveel kilometers ik fiets, wanneer ik fitness en hoe vaak ik naar het strand ga. 



Mijn innercircle ziet alles. Ze troost me, biedt afleiding en een luisterend oor. Ze zou graag de twinkeling in mijn ogen terugbrengen, maar is allang blij dat mijn ogen niet meer non-stop tranen laten vloeien.



En ik? Ik probeer mezelf vooral rustig te houden, dankbaar en blij te zijn met mijn innercircle en vooral per dag te leven. Want het gegeven dat je solide bij je vrouw bent, daar valt goed mee te leven. Het idee dat je op zoek zou zijn naar een nieuwe bijvrouw, een mogelijke vervangster van mijzelf, dat kan ik -nog- niet handlen. Al is die kans reeel en aanwezig. En dat doet pijn.



Stil




Weet je nog wat een ex-vriendje me eens vertelde? 'Eva, jouw stilte is als een oorverdovend lawaai...' Ik snapte als twintigjarige niet wat hij bedoelde. Nu wel. Ik ben inderdaad stil. Stil zonder jou.




XXX Eva van het Strand

zondag 23 juni 2013

De 'Supermaan'


 
Foto: Frans Brokx





Ademloos en met open mond heb ik gisterenavond staan kijken. Was me niet bewust dat het alweer zover was. De volle maan; ze bracht me in verrukking zodra ik haar zag. 




Natuurlijk gingen mijn gedachten vrijwel direct uit naar jou. Hoe vaak discussieerden we niet de volgende dag hoe prachtig rond en vol van kleur ze deze maand wel of niet was? Jouw imitatie van een huilende wolf maakte me vaak aan het lachen. Dat alles schoot door mijn hoofd, gisterenavond, toen ik haar zag.





Deze volle maan van 23 juni 2013 is bijzonder en heet de 'maan van de kortste nacht'. Ze valt vaak samen met Midzomer of de zonnewende, aangezien op 21 juni de zon zijn hoogste stand bereikte. Voor ons vaak een teken van het begin van de zomer. De gewassen hebben hun hoogtepunt bereikt en het rijpen kan beginnen. Rijping is een proces dat zich eerst van binnen afspeelt. En zo werkt het ook bij mensen; deze tijd gaat het om de rijping van onze plannen, wensen en doelen. Wat heb je bereikt de afgelopen tijd en hoe kun je dat verder ontplooien?
Vanavond is het ook nog eens 'Supermaan'; als de volle maan het dichtst bij de aarde staat. En dat is dus vanavond. Deze Supermaan is 12% helderder en groter dan normaal.




Duimen dus voor een heldere hemel, zodat we haar goed kunnen zien. Jij daar en ik hier. Dat delen we dan maar mooi. Dat is ook meteen het enige wat we delen, deze dagen. Ik wilde het je graag vertellen, want we zijn alletwee stilletjes fan van de maan. Nu maar hopen dat je dit op tijd leest. Fingers crossed.



Kus,



Eva



dinsdag 18 juni 2013

Twee minuten



Twee minuten: Eva van het Strand





Aanstaande vrijdag raast de trein langs jouw woonplaats. Of nee, hij stopt er een minuut of twee. Als ik onderweg ben naar het 'hengstenhuis', zoals jij en ik gekscherend die plek noemden. 




Ook al kan het stadje er niks aan doen, ik zal mijn ogen sluiten gedurende die twee minuten. Zodat ik niet jouw ogen hoef te zoeken. Ik mis jouw ogen en verrukte blik als we elkaar zagen. Daar op het perron. 




Vrijdag hoor ik ook jouw stem niet, die ik zo graag hoorde. Onze gesprekken en gezamenlijke manier van relativeren en het positieve willen zien. Zoveel verhaallijnen door elkaar heen, het was zelden te ingewikkeld. 




...Ik mis je lijf, hoe je ruikt, hoe je proeft, hoe je aanvoelt, de smaak van jouw kauwgom en de dranken die we samen dronken. Ik mis de momenten dat ik mijn blote voeten onder jouw been klemde, op mijn bank voor het raam. Slap ouwehoerend of volop zoenend, het maakte niet uit. Jouw hand om mijn nek, spelend met mijn haren. Ik mis de momenten dat we twinkelend besloten om toch nog even naar de slaapkamer te gaan om daar vervolgens tussen de lakens te duiken. Ik mis zoveel. Het is nu afkicken. Cold turkey... 



 
Dit alles zal vrijdagmorgen door mijn hoofd heen gaan, zodra ik in jouw buurt kom en vervolgens weer verdwijn. Sweet memories. In die twee minuten. 




Het ga je goed,



Liefs, Eva 








vrijdag 14 juni 2013

Troost



Hitte biedt troost. Dat is mijn ervaring, tenminste. Vandaag, in de sauna, omarmde de hitte me. Ik gaf mezelf over, accepteerde de droge warmte en liet het op me inwerken. Ik hou ervan. 



Troost in de sauna




De uitwerking was als vanouds. Mijn goeie humeur kwam terug en toen... Tsja. Op het bordje in de sauna stond 'geen intimiteiten toegestaan', maar ik voelde me niet aangesproken. In je eentje intiem zijn? Ik draai mijn hand er -letterlijk- niet voor om en had niet het idee iemand te storen. Uiteraard was ik alleen. Eerst in een droge sauna en later in het Turkse stoombad, om precies te zijn. 




Spelen, spelen, spelen is wat ik deed. Ontladen. De stress weg laten vloeien, samen met mijn warme, vrouwelijke vocht. En iedere keer dat ik het kunstje flikte, ebde mijn sores een beetje verder weg. Soms met mijn ogen open, soms sloot ik ze genietend. En iedere keer weer genoot ik van de passievolle golf die door mijn naakte lichaam heen denderde. Daar in de sauna. Daar bood de hitte en mijn eigen lichaam, me troost. 




Troost: Eva van het Strand

 



XXX

Eva van het Strand



dinsdag 11 juni 2013

Wie van de twee?


'Friendship is a promise made in the heart. Silent. Unwritten. Unbreakable by distance. Unchangeable by time.'





Lieve mannen, 



De kwartjes vielen niet, wat hoogst opmerkelijk was. Zeker omdat ik het al eens meegemaakt heb. Ondanks mijn -door jullie gekoesterde- blonde haarlokken, heb ik godzijdank een uitstekend stel hersens. En toch herkende ik de symptomen niet.


Wat technisch practisch onmogelijk was, is toch gebeurd. Ik draag een kindje in me. Wie van jullie tweeën de vader is? You tell me.  Jullie zouden het allebei kunnen zijn. Slechts een enkele blik in de ogen, en ik zal het weten. Over een maand of zes à zeven.


In de tussentijd zal ik dromen. En zorgen dat mijn lichaam gezond blijft en mijn geest happy. De natuur helpt altijd, ik kan genieten van de zon op mijn gezicht en de wind in mijn haren. 
Een plan heb ik nog niet. Maar mijzelf kennende zal ik mij sterk maken. 


Maak je geen zorgen, ik overleef altijd alles. Al weet ik nu even niet wat te doen; ik weet het pas één dag.






XXX Eva van het Strand









zondag 9 juni 2013

Evil Eva






Evil Eva is a part of me. Ze is de dark side van Eva. En deze dagen schreeuwt Evil Eva om aandacht en om gehoord te worden. Iedere dag weer. Ze stampvoet, ze tiert, smijt, scheldt en probeert me te overtuigen van haar voornemens. Fluistert slechte ideetjes in mijn hoofd en blijft het continue herhalen. Dag en nacht. 



Gelukkig is de 'andere' Eva er ook nog. Zij probeert haar verstand te gebruiken en Evil Eva te laten bulderen. Met de dag te leven en te hopen dat dit rotgevoel eens over gaat. En dat het vooral niets helpt om al die lelijke dingen te doen die Evil Eva voorstelt. 



Ik ben zo moe van het gevecht tussen die twee. Wil zo graag mijn hoofd neerleggen en wachten tot het knokken voorbij is. Tot de storm geluwd is. Het is echter een valse hoop want ik weet dat ik de enige ben die dat voor elkaar kan krijgen. 



En dus ga ik voor liefdevolle, lekkere maar zeker ook ongecompliceerde sex. Het liefst de hele dag door. Het is een van de weinige manieren om mijn hoofd even rust te geven. Eenmaal bezig met de liefde te bedrijven, ben ik al mijn sores kwijt. En dus ga ik voor vaak, veel en ongecompliceerd. Opdat het moment sneller gaat komen dat ik jou uit mijn hoofd heb gezet. God knows I need to.


XXX Eva van het Strand






woensdag 5 juni 2013

Het verboden fruit


Onze allerlaatste vrijpartij kan ik me nog heel goed herinneren. Zodra ik mijn ogen sluit is het zichtbaar; is jouw lijf om mij heen voelbaar en onze onuitgesproken woorden hoorbaar. Instinctief gingen we te werk. Zoals altijd. 




Het verboden fruit: Eva van het Strand


En toch was het anders dan anders. We hadden namelijk 2000 kilometers te overbruggen. Het vliegtuig had me naar Rotterdam Airport teruggevlogen, waar jij me oppikte. Snel naar huis; mijn koffer in de huiskamer achterlatend. Onze fles drank ging mee, de rest was overbodig. Met het zand nog op mijn lichaam, nam ik je mee in mijn bed. 



Jouw handen voelden als vanouds, en mijn haren en huid geurden naar de zon. En toch hadden onze lichamen en geest even wat tijd nodig om weer te 'connecten', zo noemden we het later. Onze twee werelden mochten we weer samenvoegen. Iets wat we maar al te graag deden. Al zoenend, strelend, elkaar aankijkend en proevend. Proeven van elkaar en van het verboden fruit. 



Het duurde niet lang totdat ik het niet meer hield en jouw goddelijke lichaam onderspoot, je lekkere buik ondersproeide en jouw o zo aanwezige mannelijkheid liet hunkeren naar meer. Je draaide me op mijn rug en drong bij me naar binnen. En veel te snel naar jouw zin, spoot je me vol, allebei naar lucht happend. Wat hield ik van die donkere uitstraling in jouw ogen, die onheilspellende blik.



Als ik had geweten dat het de laatste keer was geweest, zou ik het anders aangepakt hebben? Had je me nog lekkerder tot de jouwe kunnen maken? Ik denk het niet, ik heb van elke minuut intens genoten. Onze toppen waren hoger dan hoog. En precies daarom is dit dal dieper dan diep, nu het verboden fruit er niet meer is. Het is aan de kant gezet, er wordt niet meer van geplukt of geproefd. We laten het op jouw verzoek bederven...




Het verboden fruit: Eva van het Strand



Zomerfruit, verboden fruit, Eva en het verboden fruit. Kan Eva stil blijven, haar mond houden, op rantsoen blijven, verhongeren en verstillen? Want zo voelt het. Kan Eva dat? Is Eva ervoor gemaakt om niet langer te stralen? Just look into my twinkling eyes...  






Just look into my twinkling eyes...: Eva van het Strand



Vertel me, waar ben je?




XXX


Eva van het Strand