zaterdag 25 mei 2013

Opmerking van Eva aan jou (25 mei 2013)


Lieve lezer of lezeres,


Dank voor de vele reacties die ik van jullie mocht ontvangen. Hetzij via mijn blog, e-mail, Whats App, telefoon of face-to-face. Zoals jullie weten, zet ik jullie vaak en graag aan het denken. Zo ook met mijn laatste verhalen.



Van de week vertrek ik voor een dag of vijf naar het buitenland. Naar Florence, Lucca en Siena om precies te zijn. Toscane in Italië dus. Het weer gaat er wat beter uit zien en de wijn zal super smaken. Ik heb er zin in en mijn zintuigen zullen overuren draaien om het Italiaanse leven zo intensief mogelijk te beleven. 



Mijn vaste lezers weten dat Eva de afgelopen maanden nogal eens afscheid heeft moeten nemen van een aantal zeer dierbare mensen in haar directe omgeving. Hetzij door overlijden, hetzij door een bewuste keuze van een van de twee. Deze situaties waren pijnlijk, maar ook zij zijn een wezenlijk onderdeel van het leven. Liefde is loslaten; Eva weet er alles van.



Mooie rituelen zal ik in Florence beleven. In beide gevallen zal ik symbolisch iets achterlaten om Eva haar verlies een plekje te laten geven. Hoogstwaarschijnlijk aan de zee in Viareggio (It). 





Scheveningen: Eva van het Strand
Quiet flowers: Eva van het Strand
Tekst: Armin van Buuren







Zorg goed voor je 
loved ones, en 
waarschijnlijk tot snel weer,

Liefs,  

XXX Eva van het Strand


woensdag 22 mei 2013

Just a fool in love



Just a fool in love: Eva van het Strand





De grote, grijze wolken trekken enigszins weg. Langzaam en in hun eigen tempo. Af en toe regent het. Sporadisch komt de zon tevoorschijn. Het weer is monotoon. Niets spectaculair, niets om over naar huis te schrijven. Alles lijkt gestaag door te gaan in de natuur, maar het maakt geen klappers. Geen pieken en geen dalen.





Mijn bui is eigenlijk hetzelfde als het weer buiten. De grote, grijze wolken in mijn hoofd trekken enigszins weg. Langzaam en in hun eigen tempo. Met af  en toe een traan. Soms een glimlach. Een 'automatische piloten-bui'. Niets spectaculairs, niets om over op te winden. Iets minder pieken dan mijn vele dalen.




En toch... Zoals de natuur zich voorbereidt op betere tijden, doe ik het ook. Ik ruim dingen op. Dingen die me aan jou doen herinneren. Het is te pijnlijk om te zien. Mijn opschrijfboekje, onze whiskey, jouw sigaretten en pepermuntjes en het kleine rode autootje. Opgeborgen in mijn hoofd en opgeborgen op mijn zolder. 
Mijn lege bed heb ik verschoond met lakens die jij niet kent. Ik trek kleding aan die jij nog nooit gezien of gevoeld hebt. Met andere woorden; ik mijd onze herinneringen. Het is te pijnlijk.  





Mijn lichaam echter zit vol met herinneringen aan jou. Ik hoef maar mijn naakte lijf te bekijken dat naar jouw aanrakingen verlangt. M'n huid doet zeer, m'n spieren protesteren luid. Mijn hoofd is vol en leeg tegelijk en mijn hart is stil. Zodra ik mijn handen mijn vermoeide lichaam laat strelen, gaat er een huivering door me heen. En toch doe ik het, als is het maar om mezelf te troosten.





Just a fool in love: Eva van het Strand





Zodra ik de liefde met mijzelf bedrijf, is het de kunst om mezelf te liefkozen. Mezelf ontspanning te gunnen. En dat is dus precies wat ik doe. Ik speel met mijn borsten en zak verder af naar beneden. Daarna doen mijn vingers jouw trucjes na. Daar waar mijn lichaam het warmst is. Spelenderwijs raak ik elke nacht weer ontspannen. Opdat mijn gedachten maar blijven geloven dat het in orde is om verliefd te zijn. Ook al zou ik de enige zijn.



XXX



Eva van het Strand

vrijdag 17 mei 2013

Alaska





'Hoe is het op Alaska? Koud en leeg en weinig mensen om je heen? Mis je de Nederlandse televisieprogramma's op vrijdagavond of juist niet? Is het daar sneller donker of de maan meer aanwezig? Tell me, ik ben nieuwsgierig... En vergeet vooral niet een souvenirtje mee te nemen, hoe stom ook dat het misschien is. Ik ben benieuwd naar je verhalen. Geniet van je tijd in het verre Alaska; ik spreek je snel weer,





Liefs, Eva'






Dit is wat ik mezelf wijs maak. Dat je op Alaska zit. Voor mij makkelijker te verteren dan dat je aan de andere kant van Nederland zit. Dat je dezelfde televisieprogramma's kijkt als ik. Dezelfde krant koopt en wellicht zelfs zalm eet van dezelfde supermarktketen. Mijn hart breekt als ik dat alles visualiseer. Dat sta ik niet toe, en dat is waarom ik mijn geest voor de gek hou. Zolang als dat het nodig is. Jij zit op Alaska.



XXX 




Eva van het Strand
 








dinsdag 14 mei 2013

Tien seconden


Vannacht om 05 uur werd ik wakker. De eerste tien seconden was ik volmaakt gelukkig.
De tien seconden die daarop volgden, drong de realiteit tot me door. En stroomden de tranen over mijn wangen. Om 05 uur 's nachts. 



Jij en ik. Het is er niet meer. Ik zal je niet meer zien, horen, voelen, proeven, ruiken, kussen of de liefde met je bedrijven. 



Het is schluss, kaputt.



En zo begint deze dag. Mijn nachtmerrie van vannacht is werkelijkheid geworden.




XXX 

Eva van het Strand

dinsdag 7 mei 2013

Het dunne scheidslijntje

 

Het is maar goed dat ik niet jaloers ben. En niet van zelfmedelijden houd. Als dat wel zo zou zijn, had ik namelijk geen leven met jou. 
Het is maar goed dat ik vol zelfvertrouwen zit. En weet dat ik jou de hemel op aarde bied. Jazeker, uitsluitend op 'onze' momenten. Maar dat wist ik van tevoren. 



Ik weet dat je dol op me bent. Dol op mijn ietwat perverse geest, m'n twinkelende ogen, m'n vermogen om van 'niets' toch nog 'iets' te maken, m'n vindingrijkheid en nieuwsgierigheid. Ik zal niet snel 'nee' zeggen als je iets nieuws wilt uitproberen. En het mooie is; zelfs onze dark sides delen we. Feest van herkenning in de duisternis. 



Ik weet dat je verrukt bent van mijn lichaam al is het zeker niet perfect. Mijn body and mind bieden jou vele mogelijkheden om met me te spelen. Met mijn blonde haren, mijn zachte heupen, mijn volle boezem, mijn stevige en lange benen. En met mijn gedachten, fantasie en improvisatietalent. Spelen is iets wat je graag doet. En wat ik maar al te graag toelaat. 



Geef me je hand en ik zorg dat hij mijn lekkerste plekjes vindt. Jouw eelthanden zullen mijn zachte welvingen liefkozen. Om te blijven steken bij mijn dijen. Dat zachte vrouwenvlees waar jij van watertandt. Voel het maar, kneed het en streel het maar. Zoen me en laat daarna je lippen over mijn zachte huidje gaan. Zak spelenderwijs naar die plekjes af, die je ontdekken wilt. Proef de smaak van mijn lichaam. Hoor mijn stem donkerder worden. Zie hoe ik mijn ogen sluit. En ervaar hoe het is om mij tot een hoogtepunt te brengen. En daarna mag jij de laatste klapper maken.



En als dit alles niet meer kan? Dan breken we het dunne scheidslijntje. De scheiding tussen echt en niet echt. Tussen hoofd- en bijman. Tussen momenten van geluk en van het gemis
It is part of the game. Zolang ik het wil. Anders stop ik.  







Het dunne scheidslijntje: Eva van het Strand






XXX Eva van het Strand

ps: herinner je deze foto nog? Vorig jaar gemaakt, in de nazomer, op je verjaardag. Je vond me net een engeltje in dit jurkje. Ik voelde me een prinses. Dat kwam door jou.