zondag 27 januari 2013

Precious


Jij laat me smelten. Als ik je stem hoor, komt er als vanzelf een glimlach van oor tot oor op mijn gezicht. Die vertrouwde stem, die ik herken uit duizenden. Jouw stem die mij doet gloeien van verlangen, genot en liefde. 


Je maakt me blij, al is het op afstand. Ook al zien we elkaar doordeweeks niet, elke Whats App en zeker elk telefoongesprek is een feestje op zich. Want je snapt me; er is eigenlijk niets wat ik niet met je bespreken kan. Onze duiveltjes, onze zwakheden; ze zijn ons bekend of we voelen ons veilig genoeg om het met elkaar te bepraten. En dat is een kostbaar iets in deze vluchtige wereld. Waardevol oftewe precious. 



Precious: Eva van het Strand



ps: Is het al weekend? Overlaad je me dan weer? Alleen het beste spul is voor mij...


Liefs, Eva

 

vrijdag 18 januari 2013

Opmerking van Eva aan jou (18 januari 2013)


Lieve lezer of lezeres,


Het jaar 2013 gaat bijzonder worden, als het aan mij ligt. Ik heb vergevorderde plannen om de korte verhalen te bundelen in een boek.


Zou je het leuk vinden? En wat is jouw lievelingsverhaal? Laat het me weten; je weet vast een manier om me te bereiken.



Liefs, 



Eva van het Strand  

zondag 13 januari 2013

Onze tijd


Ik geef niets om spullen, slechts om ervaringen. Kadootjes zijn dus ook niet aan mij besteed. Van shoppen hou ik niet en als ik in de stad ben, dan duik ik het liefst een restaurant of kroeg in. Zo'n type vrouw ben ik. 




Elke keer verbaas je je er weer over. Als je mijn keurig gelakte teennagels ziet, m'n weloverwogen outfit of de keuze van m'n lingerie. Daar komt geen toeval aan te pas. Tiptop wil ik eruit zien als ik je zie, want onze tijd is beperkt.



Koffie verkeerd, een wijntje, mijn zelfgebakken boterkoek of een kroketje; het is allemaal bijzaak. Het gaat mij om jou. Om jou in je ogen aan te kunnen kijken. Om je hand rond mijn middel te voelen. Om te merken dat je mijn haren vastpakt. Om je smaak te proeven, in de breedste zin van het woord. Om je te horen praten face-to-face. Om te ervaren hoe het is om even vlakbij je te zijn. 


Ik heb weinig nodig. Slechts wat tijd. Onze tijd.  


XXX


Eva van het Strand 
 

dinsdag 8 januari 2013

De vrieskou


Mijn fiets hebben we achtergelaten op het station. Jouw oldtimer is een tweezitter en daar past mijn tweewieler niet in. Ik sjor m'n rokje weer naar beneden, voordat ik op de stoel naast je ga zitten. Jouw warme auto en vette zoen zorgen ervoor dat ik  snel de dag vergeet en met jou de avond inga.




Normaal gesproken hebben we engelengeduld. Niet vandaag; we zijn ongeduldig. Zo ongeduldig. Die auto gaat niet sneller, maar wat wil je graag mijn paradijselijke lijf voelen. Grinnikend noem je mijn body altijd zo. Onder het autorijden door speel je met mijn hand en vingers. Bij het stoplicht een snelle kus. In de file een lange kus. 




Op mijn verzoek gaan we eerst even naar het strand. Hoe beter het weekend te beginnen dan die immense waterpartij te horen bulderen... Of ruizen, maar ik prefereer een zee die tekeer gaat. Vandaag hebben we geluk, hij smijt de golven het strand op. Het zand is nat. En toch kan ik de verleiding niet weerstaan. Ook al vriest het vandaag. Waarschijnlijk juist daarom.




Je zoekt mijn ogen op en ogenblikkelijk weet je mijn plannetje. Impulsief, ik weet het. Mijn zintuigen worden zo graag geprikkeld; voelen, ruiken, proeven, horen, ervaren. Dadelijk in bed met jou, maar ook nu in de vrieskou.  



De vrieskou: Eva van het Strand





Ik ga op het het strand liggen en kijk naar boven. Mijn jas heb ik nog aan. En juist dat wil jij niet. Langzaam maak je me van mijn kleding vrij. Alle kleding. Want dat is precies wat we willen. Het zand is compact, vochtig en prettig onder mijn warme lichaam. Mijn huid tintelt, waarschijnlijk door de frisse wind. Mijn borsten maken zichzelf stevig en laten zich zien. Jouw handen omvatten ze, als je ziet dat ze het koud hebben. Niet dat ik er last van heb, maar jouw warmte is welkom. Je speelt met me en plaagt me. Praten doe ik niet, maar mijn twinkelende ogen zeggen je genoeg. Ik geniet met volle teugen.   




Jouw vingers zoeken mijn warmste plekje op, en dralen daar net zolang tot ik het uitschreeuw en de hitte door mijn lijf heen dendert. Slechts gehuld in mijn lange jas stap ik even later weer in je auto. De vrieskou heeft plaats gemaakt voor de hitte



XXX


Eva van het Strand 

vrijdag 4 januari 2013

Pijn


Lieve vriendin,


Je hebt pijn
ik weet het en ik voel het.
Als het kon, zou ik het dragen
als het kon, zou ik het overnemen


De lucht huilde vanmiddag
en nu huil ik...


Als je van iemand houdt
en diegene heeft pijn,
is het dan niet logisch
dat je zelf ook pijn hebt?


Ik hou je vast
mijn armen om je heen
ik geef je een kus
en nog een stuk of tien
ik knijp je fijn
voel me...


Mijn allerliefste vriendin,
Ik kan er niets aan veranderen, kan de pijn niet wegnemen, maar weet dat ik dichtbij je ben. Heel dichtbij.  
Laten we samen wijn drinken, jij en ik.
Leg je hoofd maar op mijn schouder, ik hou je vast. Mijn armen om je heen. Jouw haren zal ik strelen, zodat je rustiger wordt. Onze tranen zal ik drogen. 


Liefs, Eva (voor jou El)



'Laten we samen wijn drinken, jij en ik.'

dinsdag 1 januari 2013

Nog 10.080 minuten


Vandaag kreeg ik jouw ansichtkaartje in de bus. Op de voorkant zag ik een soort van bounty strand, compleet met schaars geklede vrouwen met bloemenslingers om hun nek. Ze hadden lange haren en droegen stuk voor stuk een kleine bikini. Op de achterkant zag ik jouw handschrift; je had de kaart helemaal volgekrabbeld. Hoe super de feesten waren, hoe helder de maan inderdaad was 'Hoe wist je dat toch, lekker wijffie van me?' en hoe weinig een cubra libre kostte.




Gelukkig heb je het naar je zin. Dat is duidelijk. En dat is de reden dat ik het uiteraard nog volhoud. Het duurt nog 10.080 minuten totdat ik je weer hoor, zie en voel. Die tien duizend minuten tel ik af. Ik zorg ervoor dat mijn huis tiptop in orde is, mijn lichaam in shape en mijn geest happy.


Nog 10.080 minuten: Eva van het Strand




En als je mijn huis weer binnenkomt, dan zal dit engeltje je verwelkomen. Je bruinverbrande huid kussen, de zilte smaak van je lippen proeven, je te lange haren om haar vingers winden.  
Ik zal je naar mijn slaapkamer lokken waar het zachte linnengoed onze huid zal kietelen. Waar ik je zal verleiden in mijn zwarte lingerie aangezien wij allebei hetzelfde doel voor ogen hebben. Zo snel mogelijk en zo lekker mogelijk met elkaar versmelten. Zodat ik weer de jouwe ben. Zodat je weet dat ik de rest van de dag jouw zaad in mijn lichaam zal vasthouden. En dat mijn bed naar ons spel ruikt. En dat mijn haren wild zullen zitten. Kortom; ik zal er niet meer als een engeltje uitzien.



Ik zie het in mijn hoofd al gebeuren. Nog 10.080 minuten totdat ik je ophaal van de luchthaven. Ik ga je zien, schatje, tot dan.




XXX 


Eva van het Strand