maandag 23 december 2013

Drie bekertjes vol


Deze hotelkamer is van mij. Voor deze avond en nacht tenminste. De vloerbedekking voelt aangenaam aan onder mijn blote voeten. Een vette flatscreen aan de muur. Twee maagdelijk witte bedden lonken nu al. 


Het eerste wijntje in de hotelbar helpt me ontspannen. Zo'n eerste klant, vlak na het openen van de bar, wordt vertroeteld. Zo ook ik. Door een vrij jonge ober. Wijn, brandende kaarsen en nootjes. Ik kan er om glimlachen, want hij speelt niet mee in mijn plannetje. 


De wijn doet haar werk; de spanning in mijn lijf vloeit weg. Dat belooft wat. Het is tijd om naar mijn kamer te gaan. Het 'niet storen-bordje' hang ik aan de deur. De deur draai ik extra op slot.  Ik wil niet gestoord worden. 


Het bad laat ik alvast vollopen, want dat duurt wel even. Badolie van Rituals erin. Mijn kleren snel van mijn lijf af; ongeduldig. Ik pak mijn nieuwe, kleine kwastjes en begin de belangrijke lichaamsdelen in te smeren met zachte, vloeibare middeltjes die me later zullen helpen. Mijn borsten reageren direct op de aanraking en ik ga nog even door. Nog een glas water leegdrinken en een handdoek op de grond. Ik ben er klaar voor. 


Zachtjes en vol met aandacht streel ik mijn lichaam. Zacht, rond en romig van kleur. Af en toe met mijn ogen gesloten. Diep ademhalen en druk uitoefenen op de goeie plekjes. Plagend. En dan voel ik het aankomen; mijn vrouwelijk vocht wil eruit. Met kracht. De eerste keer nog voorzichtig sijpelend, de tweede keer al krachtiger. Even 
pauze en dan doorgaan. Over and over again


Wat ik wilde uitvinden? Hoeveel ik aan vocht verlies. Drie keer squirten is een bekertje vol. En het smaakt zoet en overheerlijk. Bij de laatste keer heb ik het over mijn lichaam laten stromen, het was warm en verleidde mijn geest en lichaam om nog een laatste keer tot een hoogtepunt te komen. Kreunend. Ik snap nu wat mijn mannen meemaken. 


Wat was dit gaaf om te doen vanavond; drie maal een bekertje vol. Puur natuur en puur genot. Proost mannen, ik heb nadorst. 


XXX Eva van het Strand 



Drie bekertjes vol: Eva van het Strand

dinsdag 10 december 2013

True colours


Het jaar 2013 was niet mijn beste jaar. Ik verloor mijn moeder, mijn minnaar, mijn vriend en mijn baan. Loslaten was het advies. 



En wat blijft er dan over? 'Die bodem', met dat foute Italiaanse accent. Oftewel de basis. Oftewel mijn ware aard. True colours. Van mij en van jou. Mijn ex-minnaar.



Wat ik je ga vragen, doe ik niet om je een rotgevoel te geven. Of uit wraak. Maar ik heb het broodnodig om te begrijpen waarom je deed wat je deed. Want hoe vaak heb ik mijn hand boven jouw hoofd gehouden? Heb ik je behoed van fouten maken. Ik deed het om jou en ons te beschermen. En als ik voor iedere keer een euro had gekregen, was ik nu miljonair geweest.



Toch kijk ik liever naar het positieve van onze relatie; hoe vaak keek je me stralend aan als we elkaar weer voor het eerst konden kussen? Of juist verrukt als je iets proefde wat ik speciaal voor jou bakte. Wat kon jij smullen... Genieten deed je als mijn roomkleurige en boterzachte lichaam tevoorschijn kwam. Op de bank of in mijn bed. Pakte je me stevig vast om me te bezitten, al was het maar voor een half uur. Hoe vaak heb ik jou de ogen zien sluiten als ik je liet klaarkomen. Of jij mij. Op onze lekkerste denkbare manieren.  Liet je met een grote grijns zien dat je van me genoot en van me hield. Hoe vaak gaf je me het gevoel niet zonder ons twinkelen te kunnen. Ik weet hoe vaak; ik was voor de 2e keer miljonair geweest.



Tot je ons verbond verbrak. En onze gezamenlijke wereld stortte in. Ik werd gek van verdriet. Wekenlang. Maandenlang. Jouw redenen waren helder en begrijpelijk. De manier waarop je met me brak vond ik echter zeer pijnlijk; een 30 minuten durend telefoontje op een maandagavond in mei. Het heeft de herinneringen aan onze fantastische momenten, vertroebelt. En waarom? Door deze actie, verloor ik je niet alleen als lover, maar ook als vriend. En dat laatste heeft mij blijvend beschadigd.


Het is voorbij. En zo ook 2013. Loslaten.




XXX




Eva van het Strand







 



maandag 2 december 2013

Eva rulezzzz




Vaak krijg ik de vraag waar mijn verhalen op gebaseerd zijn. Wie mijn inspiratiebronnen zijn. 



Welnu, ik zal een tipje van de sluier oplichten. Mijn verhalen zijn altijd een mengeling van waarheid, fantasy and more. En ja, er zijn mannen die mij inspireren. Ik zal ze hieronder beschrijven: 



Man A ben jij misschien wel. Of het is jouw echtgenoot. Het is zo'n man die aardig wat vrouwen het hoofd op hol kan brengen. Niet een echte player, maar hij weet vaak de juiste snaar te raken. Praat graag met vrouwen hoe ze in elkaar zitten en wat ze raakt. In bed is hij echt het 'mannetje', en bezit hij graag zijn (tijdelijke)  'vrouwtje'. Het draait vaak om hem; niet dat hij de vrouw vergeet, maar zijn ego is belangrijk. Zo niet het belangrijkst. Je kunt super lekkere momenten met hem beleven, doch alleen op zijn manier en zijn moment.  Zolang je daarmee kunt leven, is hij de perfecte minnaar. 




Man B is diegene die mij inspireert, maar de buitenwereld ziet hem als the-man-next-door. Op het eerste gezicht een vrij gangbaar type en je zou niet veel bijzonders verwachten. Maar dat zit anders. Juist hij vrijt de sterren van de hemel met me. Zet me op een voetstuk en laat me daarboven bungelen. Zo lang mogelijk. Laat me ontsnappen van deze wereld en zorgt voor mijn ontspannen uitstraling. Herinnert me overdag aan datgene we 's nachts uitgespookt hebben. Iets wat je totaal niet bij deze man verwacht. En dat maakt hem juist zo leuk en zelfs spannend. 



Man C is fouter dan fout. Zo eentje dat je het op een kilometer afstand ziet. De meeste vrouwen draaien rechtsomkeer. Ik steven echter recht op hem af. Van liefde tussen ons is geen sprake. Het is pure lust. Met het uiteindelijke doel om samen in een bed te belanden. Of in een doucheruimte, or somewhere else. Enkel hoge toppen beklimmen, de dalen delen we zelden met elkaar. Hij is lekker, op elke denkbare manier. Het is puur lichamelijke aantrekkingskracht. Wel zo duidelijk.



Dus meneer A, B of C, dank je wel. Voor alle inspiratie voor mijn blogs. Ik heb daarnaast ontzettend lekkere, mooie, pijnlijke, bevredigende, onuitwisbare, spetterende, passievolle en liefdevolle momenten met je beleefd. Geen idee of onze koek op is. Laat ik eindigen met een quote van 1 van bovenstaande mannen...


'Haha, soms mis ik je zo... mis ik dit zo...
Het kind, fout, stout, twinkelen ;-)'





XXX Eva van het Strand 

zaterdag 23 november 2013

Dat gevoel


Vanmiddag borrelde ineens dat gevoel weer op. Dat blije gevoel als ik aan je dacht. Mijn telefoon had ik al in mijn handen, tot ik besefte dat dat niet meer ging. Bellen gaat niet meer. Elkaar zien gaat niet meer. Want we hebben geen contact meer.  




Mijn hart protesteerde en ik begon te huilen. Wist niet wat te doen. Ik accepteerde mijn verdriet en nam een drankje. En stond even stil bij onze goeie, ouwe tijden. Mijmerde in mijn eentje, maar wist dat dit alles niets veranderde.



Ik ben vervolgens de deur uitgegaan, op zoek naar frisse lucht en  mensen. Kwam bij een restaurant aan en bestelde een wijntje. Er ging een goed uitziende man naast me zitten en even later bood hij me genoeg afleiding. Gepraat, gelachen, getwinkeld. Zijn lekkere en relaxte zoen bij het afscheid was voldoende; mijn rotgevoel was weer weg. 




Een paar uur later lag ik met mijn eigen man in bed te vrijen. Na de daad vertelde ik hem van mijn rotgevoel eerder die dag en wat het weer veranderd had. Hij moest hard lachen om mijn voortvarendheid en prees me de hemel in. Pakte me stevig beet en vertelde dat hij waanzinnig gek op me was en dat hij snapte dat ik die vrijheid nodig had. Aangezien ik zoveel passie te bieden had. Aan hem en soms aan een ander.



Ik heb hem op geheel eigen wijze bedankt. Mijn eigen man. Die tweede ronde, diezelfde avond. Hij mocht de randvoorwaarden bedenken; wat ik uit deed, wat ik nog aan had, hoe mijn haar zat, welk plekje in huis en welke muziek of juist niet. Ik sprak niet tegen dovemansoren, een fantasie van hem kwam uit. Mijn naakte lichaam precies op zijn schoot, wel praten, niet kijken, mijn handen hielden stevig zijn bovenarmen vast, mijn haren omhoog in een klein staartje, mijn poedelnaakte lijf in dienst van hem. Zolang als dat nodig was. Precies wat hij wilde. Zo bedankte ik hem.



Hij boft. Ik bof. 



XXX Eva van het Strand



woensdag 30 oktober 2013

TROTS...! Een bericht van Eva aan jou (30 oktober 2013)


 













Trots! Ik glim van trots! 





Zojuist lag er een dikke envelop op mijn deurmat. Met daarin de eerste exemplaren van het boek 'Overspel, wat bezielt ze?', waarin ook een kort verhaal van mij staat. Een 'Eva-verhaal' dus. 



Voor diegene die heel goed kijken en lezen; jazeker, ik sta ook in de binnenflap van het boek. Dat komt aangezien ik de tekstredactie heb uitgevoerd. Kijk maar snel; ik ben trots!


Het boek kost 14,95 euro, is te bestellen via www.standaardboekhandel.be en de uitgever is Scelta Publishing. 


 
Lieve groet, Eva 

donderdag 17 oktober 2013

Zoete rum

Zoete rum: Eva van het Strand



Het kietelt. Jouw vingers kietelen mijn naakte lichaam. Die vingers beginnen bij m'n hals, blijven even steken bij m'n borsten en gaan uiteindelijk helemaal naar beneden. Om vervolgens weer naar boven te gaan. Me te kussen en het ritueel te herhalen. Je hebt er schik in. 


En ik lig hier. Tamelijk hulpeloos. Stilletjes houd ik er van. Ik lig op mijn bed, tussen mijn roomwitte lakens en zachte kussens. De kaars naast mijn bed brandt, de geurende olie ernaast, de rum uiteraard ook. De zoete rum die we aan elkaar voeren tijdens ons liefdesspel.


Ik doop mijn vinger in het glas met rum en laat je proeven. Ik laat een druppel op je mond vallen, en streel jouw lippen zachtjes met m'n vingertopjes, die nat zijn van de rum. Je proeft het goedkeurend en je tong tintelt, vertel je me. Je verlangt naar meer. Naar meer rum en meer actie. Maar dat is vanavond niet aan mij. Het is aan jou.


Je pakt mijn handen en legt ze boven mijn hoofd neer. Met één hand houd je ze vast. Je andere hand zit in mij en doet zijn werk goed. Je maakt mijn lichaam gereed voor het échte werk. Dit keer ga je geluidloos te werk en blijf je me aankijken. Zodra je ziet dat mijn ogen willen wegdraaien, knijp je harder in mijn handen. Je wilt zelfs mijn orgasme bepalen, krijg ik het idee. Wanneer 'het' komt en hoe lang het duurt, het is aan jou.



Ruw treed je mijn trillende lichaam binnen en je eerste stoten zijn al direct hard. Weinig geduld. Ik knijp mijn vrouwelijk centrum aan, zodat de toegang nauwer wordt. Dat merk je op en je duwt harder. En harder. Mijn ogen wil ik sluiten, maar ook dat mag niet. 'Eef, kijk me aan als ik je overheers', hoor ik je grommen. Je neemt een laatste, grote slok van de rum, slikt het door en likt m'n tepels. Ik ruik de rum heel duidelijk, maar ik krijg niks. 


Diep, dieper, diepst. En dat in sneltreintempo. Mijn handen knellen in jouw hand, als je ze hard in het matras duwt. Snel, sneller, snelst. Al zo lang stel ik het uit. Nu hoeft het niet meer. Met een rauwe kreet geef je het teken. Ik mag komen. Tegelijkertijd met jou. Ik ben vol van jou. In mijn geest en in mijn lichaam. Ik schreeuw. I am overloaded.


XXX Eva van het Strand






dinsdag 8 oktober 2013

Ik zag je zitten


Ik zag je zitten
ik zag je praten
drinken en eten
discussiëren en lachen 


Ik zag je zitten
ik zag je ploeteren
vastpakken en zweten
draaien en trekken




Ik zag je zitten
ik zag je opbloeien
enthousiast en blij
puberen en grijnzen



Ik zag je zitten
ik zag je binnenkomen
spuien, spuiten, proeven en zoenen
ik liet je in me komen en uiteindelijk weer gaan



Ik zag je zitten...


XXX Eva van het Strand


zondag 6 oktober 2013

Een opmerking van Eva aan jou (6 oktober 2013)


Lieve lezer of lezeres,

Goed nieuws; over acht nachtjes slapen komt het eerste boek uit waarin een verhaal van mij gepubliceerd wordt! 



Een verhaal van Eva van het Strand dus. Het korte verhaal komt in een verhalenbundel met de titel 'Overspel, wat bezielt ze?' en zal vanaf 14 oktober van de drukpers rollen. Bij wijze van spreken dan. Het boek is nu al te bestellen via www.standaardboekhandel.be en zal gepubliceerd worden door Scelta Publishing. 



Spannend? Ik vind van wel...









Ik geniet van de spanning die ik in mijn lijf voel. 


Liefs, Eva van het Strand

woensdag 2 oktober 2013

Trio


'Hij gaat zo diep, kijk eens, hij gaat zo diep'.

 
Mijn stem klonk rauw en was nauwelijks te verstaan, vertelde je me later. Mijn ogen had je nog nooit zo zwart gezien; mijn nagels nooit zo scherp gevoeld. Het zweet gutste over mijn bijna naakte lijf, ergens waren nog de laatste resten van mijn verscheurde, zwart, kanten slipje te zien. Kapot gescheurd, door jou of door je vriend. Jullie bezaten me alle twee.


 
Vorige week had ik je verteld over mijn fantasie. Een fantasie die ik zo graag wilde beleven. En wel met twee mannen te samen. Om te spelen, te voelen, elkaar genot te kunnen schenken. Twee mannen en ik. Jij mocht de regie hebben, jij zou me beschermen, jij zou bepalen wat er ging gebeuren. Een codewoord hadden we in geval van nood afgesproken; alles was gedekt. 




En nu lag ik hier. Jij keek vanaf een afstandje hoe je vriend mij bewerkte. Met zijn handen, met zijn lijf. Hij had nog nooit een squirtende vrouw meegemaakt en jij had over me opgeschept. 'Eef doet het aan de lopende band, als je het goeie plekje weet te vinden bij dat geile loeder.'




Het lukte hem niet, maar mij hoorde je niet klagen. Wat ging hij ongelofelijk diep bij me naar binnen. Een en al opwinding, zo kon je hem wel noemen. Hij keek naar me, hoorde me stamelen, woorden uitbrengen en zag dat ik op het topje van mijn kunnen zat.  




'Help eens, ik wil het haar graag zien doen.' Jouw grijns sprak boekdelen. Jouw handen zouden het klusje wel klaren. And so they did... Terwijl jij mij over het randje van genot heen hielp, zag ik je kijken naar onze derde medespeler. Terwijl ik jou onder sproeide met mijn vrouwelijk vocht, pakte ik jouw hand en liet je het trillende, harde, stijve lid van jouw vriend voelen. Hoe lekker was dat... Samen maakten we de bewegingen die nodig waren. Onze handen hadden hetzelfde ritme en het duurde niet lang voordat zijn warme zaad op jouw lichaam belandde. En met mijn vocht vermengde.




Bloedstollend, zinderende hitte, zwetend en op de toppen van onze kunnen... Wij hadden hem geholpen, hij hielp daarna ons. Het duurde niet lang, slechts enkele stoten, en ook jij spoot. In mij. Met jouw vriend over ons heen gebogen. Drie mensen, meerdere orgasmes; een duizelingwekkende ervaring die me levendiger dan ooit maakte. 



Trio: Eva van het Strand


Dit was één van mijn fantasieën. Geloof me, ik heb er nog veel meer. 



XXX


Eva van het Strand













maandag 30 september 2013

'Ons weer'


Ik wil naar het strand. En ik ga naar het strand. Dat zou ik je zomaar willen vertellen. Zodat je weet dat ik binnen een kwartier op mijn fietsje spring en de wind door mijn haren laat spelen. Diezelfde wind neemt hopelijk mijn sores mee terwijl ik mijn benen het harde werk laat doen. Want in dit nazomerweer is het hard trappen richting zee. En puur genieten. En wel nu.



Na tien minuten fietsen sta ik op de plek die je kent. Waar automobilisten zo vaak iemand oppikken. Waar jij me oppikte. Waar we even later kusten, lachten en elkaar beminden. Waar we even schijt hadden aan de echte wereld. Waar ik dacht dat ons geluk niet op kon. Want ik dacht dat het nog heel lang zou duren. Jij en ik.



Nu zal ik er in mijn eentje zijn. Op diezelfde plekken, op hetzelfde strand, aan dezelfde kust van Nederland. Mijn zonnebril stevig op mijn neus geklemd, zodat mijn tranen de vrije loop mogen hebben. Met één van mijn jurkjes aan die me goed warm houden. Dikke panty met mooie laarzen eronder. Getailleerd jasje. Vandaag in het statige donkerblauw.




Mijn kleding is de link naar deze dag. Vandaag is het namelijk 'ons weer'; felblauwe lucht, donkerblauwe zee en warm gekleurd zand. Ik neem het stokje over, want zonder jou is het 'mijn weer'. En dat draag ik op mijn schouders mee.



'Ons weer': Eva van het Strand



Work in progress XXX Eva

woensdag 25 september 2013

Verliefd



'Eef, kijk eens verliefd. Doe maar net of het je lover is.'



Picturing: een fotoshoot in Millingen aan de Rijn, gelegen in het oosten van ons land. Gisteren was de beurt aan mij en stonden de spotlights letterlijk op me gericht. Een tas vol kleding, schoenen plus een beetje make-up. Zo stond ik te wachten op de kiss-and-go-zone aan de zijkant van het NS-station Gouda. Wachtend op de fotograaf.


Hij kwam iets te laat aanrijden, maar maakte het direct goed met me. 'Eerst even koffie halen bij de benzinepomp hier rechts om de hoek? En jij wilt vast even plassen?' Hij keek me grijnzend aan, want hij wist dat het klopte. Hij nam ook ongevraagd kauwgom en water mee; precies wat ik altijd wel gebruiken kon.


Eenmaal op de locatie, maakte ik kennis met het mannelijke model. Hij was iets ouder, kalend en gelukkig een stukje groter dan ik. En  zenuwachtig, vertelde hij. 'Eef stelt je zo op je gemak, dat is één van haar specialiteiten', zei de fotograaf lachend. Ja ja. 



Het was een kwestie van een scene in elkaar zetten. De natuur met haar kleurige bloemen en hij en ik ertussen. Lachend, pratend, elkaar aankijkend, fantaserend, stilzwijgend en het liefst twinkelend. En daar kwamen de beroemde en beruchte woorden van de fotograaf: 'Eef, kijk eens verliefd. Doe maar net of het je lover is, laat ons je twinkelende ogen eens zien...'



Mijn 'knop' mocht om, en dat mannelijke model zag ik niet meer. Jij stond er voor in de plaats. Zijn ogen werden jouw ogen. Als vanzelf schoof ik dichter naar hem toe en pakte zijn hand. Op dat moment voelde ik jouw hand, rook ik jouw geur, en wilde ik zo graag jouw lippen proeven.  Ik boog langzaam voorover en legde mijn hand rond zijn wang. Kuste hem op zijn lippen en beeldde me in dat jij het was. Pakte zijn handen en legde ze op mijn stevige heupen. Al zoenende kneedde ik zijn billen. Ergens ver weg was het 'click click click' geluid van de fotocamera hoorbaar...



De foto's zijn goedgekeurd; de klant was dik tevreden. Het was niet de bedoeling dat de modellen zouden zoenen, maar uiteindelijk heeft het goed uitgepakt. De mooiste foto is levensgroot geplaatst in de receptie van het bedrijf van de klant. Ik kom er wel eens, en schrik me dan iedere keer weer dood. Die blik in mijn ogen is zeer levenslustig, energievol, sprankelend en laat simpelweg een verliefde en passievolle Eva zien. Zo'n Eva die je graag ziet, zoent, proeft en wie je graag bemint.



Je was mijn inspiratiebron tijdens de fotoshoot. Dank je wel. Ik maak het nog wel eens goed met je.





XXX Eva 


Verliefd: Eva van het Strand



ps: zie hier een sneak preview; zomer 2014 komen de foto's tevoorschijn in de tijdschriften. Deze foto's zijn off the record gemaakt, maar laten de relaxte sfeer wel zien. 

vrijdag 20 september 2013

De barst


Er zijn van die mensen die een crack oftewel een barst veroorzaken in het leven. In jouw leven, wel te verstaan. Dat zijn mensen die een zodanige indruk achterlaten, dat het nooit meer hetzelfde zal zijn. 



Sommige van deze mensen heb je te 'leen'; voor een minuutje, een uur, een nacht, week, maand, seizoen of hoogstens een jaar. Zij komen vaak met een bepaald doel in je leven, om je iets duidelijk te maken. Nadat ze hun punt gemaakt hebben, verdwijnen ze. Of je het nu wilt, of niet. Of je nu hartverscheurend achterblijft of opgelucht. Het is onherroepelijk.



Maar jou heb ik niet te 'leen'. Godzijdank niet. Ik mag er iedere dag voor uitkomen. En dat al bijna twee jaar lang. Je stroomt door mijn bloed heen, als het ware. 



Ik heb je oneindig en onwaarschijnlijk lief...



De barst: Eva van het Strand



XXX Eva van het Strand



maandag 9 september 2013

De lift (IN CONCEPT)


Het briefje gaf weinig informatie; 'Ga klokslag 20 uur met de lift mee naar beneden en doe dat zwarte glitterjurkje aan. Verder niets...'



Het was iets na 19 uur en via de spiegel keek ik naar mezelf. Ik zag een vrouw die net onder de douche vandaan kwam. Haar haren in een handdoek gewikkeld, haar lichaam nog bloot. Mijn gebruinde armen en benen smeerde ik met romige bodylotion in en mijn  borsten bungelden terwijl ik dat deed. Vervolgens mascara op m'n wimpers, grote zilveren oorbellen in m'n gevoelige oorlelletjes en iets van parfum in mijn nek.



Dat zwarte glitterjurkje... Het was nauwsluitend en m'n vrouwelijke figuren kwamen eigenlijk perfect uit. Toch droeg ik het niet al te vaak; het was ietwat uitdagend. Geen hipster, geen string, geen body, geen BH, dat was het verzoek van de schrijver van het briefje.




dinsdag 27 augustus 2013

De waterval


De kamer is luxer en groter dan ik had verwacht. Mijn weekendtas en handtasje liggen tijdelijk op het royale en zachte tweepersoonsbed dat prominent in de hotelkamer staat. Het raam mag open. Het geeft een blik op het weidse uitzicht en voorziet de kamer van frisse lucht. En daar hou ik van.



Het reizen per trein naar deze stad heeft me in een dromerige stemming gebracht. Het veroorzaakt een relaxte stemming en dat voelt aangenaam. Ik kijk naar mijn spiegelbeeld in de strak omlijste spiegel en zie een ontspannen en bruinverbrande Eva. Mijn zucht komt diep uit m'n buik en is hoorbaar. Mijn blonde haren zijn half opgestoken.



Een perfecte manier om me voor te bereiden op de avond is om te douchen. De rits en knoopjes maak ik los en m'n rokje en getailleerde blouse vallen op de grond. Mijn schoenen met hakken naast de deur. De zwarte lingerie leg ik op bed en mijn haren mogen los. Het mengpaneel van de douche gaat voluit open. Ik stap onder de waterval die uit het plafond van de moderne badkamer komt.



Mijn gezicht wend ik naar boven en laat het water over haar heen stromen. Lauwe stralen spoelen de sporen van de dag weg. Ik pak vervolgens geurend schuim en masseer mijn romige borsten. Draai rondjes om ze heen;  ze voelen gladder dan ooit. Kon jij dit tintelende gevoel ook maar voelen.




Mijn iPhone heb ik tegen de muur aan laten leunen, op een kastje naast de douche. Ik besef dat ik jouw telefoonoproep gemist heb. In een automatisme druk ik op reply, maar zie niet dat ik  Face Time activeer. (Dat is een soort Skype tussen mensen met een iPhone). Aangezien ik jouw stem niet hoorde, dacht ik dat je niet aannam. Dat deed je echter wel, maar je zweeg. Je zag me in vol ornaat en hoorde mijn stem en het kletteren van het water; mijn iPhone gaf je een perfect zicht op wat er zich afspeelde.



Het inzepen van mijn borsten had me namelijk opgewonden. Het warme water ook. De gedachte aan jou maakte me warm. Of eigenlijk heet. Als vanzelf gleed mijn rechterhand tussen mijn benen. Daar waar het glad geschoren was, zoals altijd. Ik waste dit best verzorgde stukje van mijn lichaam, maar bleef dralen. Voelde dat het knopje aan de voorkant gezwollen was. Dat maakte me nog vuriger. Mijn duim draaide eromheen en mijn middelste vinger gleed als vanzelf naar binnen. Zo ook een tweede vinger. Genietend sloot ik mijn ogen en legde mijn hoofd in m'n nek. Zo heb ik onder de waterval gestaan; mijn linkerhand spelend met mijn tepels en mijn rechterhand spelend met m'n hete, vrouwelijke centrum. En na een paar minuten kon het niet uitblijven. De hitte moest uit mijn lijf, mijn vingers werden spelenderwijs vastgezogen en schokkend kwam ik tegen mijn eigen hand klaar. 




De Face Time-verbinding zal je zelf gestopt hebben. Die avond haalde je me op in mijn nauwsluitende, zwarte glitterjurkje en gouden schoentjes. Jouw grijns kon ik niet echt plaatsen. Tot je me vroeg of het lekker was geweest onder de douche. En me vertelde dat je vlak erna jezelf ook ontladen had. 'Volgende keer samen?', vroeg je met glinsterde ogen. Wie weet, handsome, wie weet, of het water uit dezelfde waterval zal vloeien.





De waterval: Eva van het Strand






 
XXX  Eva van het Strand

 

zaterdag 17 augustus 2013

Naakt, bezweet en sterk




Ik was vergeten hoe lekker het is om wakker te worden tegen een naakt, bezweet en sterk mannenlichaam aan. Half slaperig drong het tot me door. Ik rook je, streelde en kuste je. Instinctief, met mijn ogen nog dicht. Mijn stem wilde nog niet echt en dus was ik stil.  Mijn arm gleed als vanouds over jouw buik en ik kriebelde wat tussen je haartjes. 



Je gebaarde met je hand, want je wilde me bovenop je hebben. Ik klauterde en zetelde me op jouw onderlichaam. Stevig in het zadel, want ik had houvast. Je gleed zo naar binnen, zonder moeite. Jij grijnsde en ik straalde. Allebei met onze twinkelogen. 



Hoe kon ik je beter welkom heten? Mijn lichaam maakte woorden overbodig. Jouw ogen werden donkerder terwijl je mijn zachte vrouwenvlees weer eens in je handen had. Mijn stevige en ronde heupen. Mijn borsten bungelden vrij voor je ogen. Je goedkeurend grommen toverde de glimlach op mijn gezicht. Mijn witte tanden flikkerden in het prille ochtendlicht en even daarna zette ik ze vast in jouw hals. Plagend en knabbelend vervolgden ze de weg naar beneden. Om daar mijn tanden buiten spel te zetten; mijn lippen namen het werk over. Je was overdonderend aanwezig in mijn mond. Genietend liet ik je komen. Elke druppel was welkom.




XXX Eva van het Strand

vrijdag 9 augustus 2013

De stilte



'Sometimes you just gotta accept that some people can only be in your heart, not in your life... Thanks for the memories...'
 Quote: T&W





Ik hou van de stilte
en zoek haar op
als mijn tranen willen vloeien
in de vrijheid, in de wind




Ik hou van de mist
zij verdoezelt
wat ik niet wil zien 
de mist houdt mijn wereldje klein





Schrijven, vrijen en schrijnende pijn
is en blijft mijn theorie
om dit gemis te doorstaan;
onze bulderende stilte




XXX



Eva van het Strand 





 

donderdag 8 augustus 2013

Partijtje vechten



Volgens mij gaan jouw grote handen mij pijn doen. En die groene ogen zullen me ooit laten huilen. Je gespierde armen zijn te sterk voor me en tijdens een sprintje verlies ik het binnen tien seconden. Jouw hart kan van steen zijn, volgens mij. Of meedogenloos. Ik maak geen schijn van kans. 



Of toch wel? Ook ik heb mijn Unique Selling Point (USP) wat ik je uiteraard nog niet vertel. Of laat zien. Als een geraffineerde vrouw slijp ik mijn messen en als een roofdier wacht ik op het beste moment. Om vervolgens te laten ervaren wat voor vlees je in de kuip hebt. 



Mijn zachte vrouwenvlees zal je proberen te beheersen. M'n armen, m'n benen. In bedwang houden. Mijn pogingen om mezelf los te krijgen uit jouw greep zullen lastig worden. Maar net op het moment dat jouw triomfantelijke lach op je gezicht verschijnt, net op dat moment zal ik toeslaan.  



Je zult me smeken met je ogen, je mond, je hand, je stem en met je lijf. Smeken om meer. Het zweet zal op je voorhoofd verschijnen. Je stem rauw. De spieren in je lijf gespannen... Uitsluitend om mij zover te krijgen. Zover te krijgen dat ik overstag ga. 




Partijtje vechten: Eva van het Strand




Zal ik mijn haren uit mijn gezicht schudden? Mijn rug krommen? Zal ik jou toelaten in mijn centrum? Van mijn denken en van mijn lijf? Zal mijn brede glimlach verdwijnen als ik mijn ogen sluit en je genietend laten weten dat je door mag gaan? Met andere woorden; hoe lang gaat ons gevecht nog door? 





XXX Eva van het Strand

zaterdag 27 juli 2013

Carpe diem


 'The bird who dares to fall, is the bird who learns to fly.'



Ik lig op mijn rug en kijk in jouw zwarte ogen. Ben je boos, uitsluitend opgewonden of bijzonder in je nopjes nu ik weer eens onder je lig?  Ben er nog niet uit, but who cares? Genieten is wat ik doe. Nadenken is voor morgen. Ik pluk de dag. 



fragment uit song 'Quite Emotional' van Madrugada



Wil je het liedje horen? Dat kan via deze link naar Youtube



 
XXX Eva van het Strand

vrijdag 26 juli 2013

Onbedwingbaar verlangen

Zo lang ken ik je nog niet. Sterker nog, de gezamenlijke uurtjes zijn makkelijk op twee handen te tellen. Kleur van je ogen weet ik niet; de smaak van je mond wel.


De zomer laat zich deze weken van haar beste kant zien. Uiteraard ben ik veel op het strand, zand, in de zee en soms op een terras te vinden. Mijn haren door de war, zandkorrels everywhere en blote voeten. Was het toeval? Dat ook jij daar was? 


Neem gisteren; liggend op een van de loungebanken bestudeerde je me. Hoe ik in mijn eentje danste, in het avondlicht met de laatste zonnestralen. Je bekeek me, en jouw onbedwingbare verlangen naar mij, groeide. Dat was ik me nog niet bewust. Ik danste, maakte mijn hoofd leeg en voelde me weer eens happy. Mijn blonde haren dansten mee. En jij legde dit hele plaatje vast.



Onbedwingbaar verlangen: Eva van het Strand 



Het zand schuurde en irriteerde mijn nog niet geheelde wonden. Jij zag het gebeuren. Pakte mijn hand, nam me mee naar de branding en spoelde het zand met het zilte, lauwe zeewater uit mijn pijnlijke wonden. Veegde mijn haren uit mijn gezicht, dat nat van het zweet was. Kuste mijn gezicht, mijn hals, mijn vingers. Verkende met jouw mond de mijne en liet mij langzaam, heel langzaam verlangen naar meer. Je liet mij onbedwingbaar verlangen naar meer. M'n innerlijke vuurtje vatte vlam.


 XXX Eva van het Strand

vrijdag 19 juli 2013

Een opmerking van Eva aan jou (19 juli 2013)


Dank je wel, lieve lezer of lezeres. Dank je wel voor het trouw blijven lezen van mijn blogs. Vorige week haalde ik de 10.000ste pageview in een tijdbestek van ruim 1.5 jaar..!






Dat is veel voor een onbekende schrijfster die er amper ruchtbaarheid aan geeft.

Dank, dank, want zonder mijn publiek kan ik niets.

Binnenkort goed nieuws, al ben ik nu even stil wegens gezondheidsproblemen. Die gaan namelijk weer voorbij en dan zal ik het goeie nieuws met jullie delen. Stay tuned,


Let's have a great summer, 


XXX Eva van het Strand

woensdag 10 juli 2013

Puur en zonder ruis



Puur en zonder ruis: door jou gemaakt



Onze liefde maakt mij sterk en kwetsbaar tegelijk. Maakt me aan het huilen van het lachen of laat me huilen van frustratie en verdriet. Onze bijzondere en sterke connectie zorgt er echter voor dat we er weer uit komen en elkaars hoofd boven water houden. Zo sterk is zij; want onze liefde en vriendschap is puur en zonder ruis. 



Neem deze dagen van onzekerheid. We hoeven het niet eens uit te spreken, want we voelen instinctief hoe het zit. Slap ouwehoeren of juist de diepte in. Op de momenten dat het kan, dat we het willen en dat het past. Niets hoeft en heel veel kan. Zo ook zwijgen. Het is altijd goed. 


 
Het is een feest om jou een belangrijke plek in mijn leven te kunnen geven. Dus op jouw vraag of ik ook blijf als je gaat kwakkelen, zeg ik volmondig 'JA'. Ik blijf bij je.


XXX liefs, E


p.s Ik heb het heel eenvoudig verwoord, bewust, om het je vlot te kunnen vertellen. Puur en zonder ruis. 








woensdag 3 juli 2013

Het station


's Ochtends vroeg op het NS-station. Zoals altijd had ik weer veel te veel tassen bij me. Mijn zonnebril soms op m'n neus maar meestal in mijn haren. M'n smartfoon stevig vast. En die tassen om m'n schouders. 



Meelopen in de stroom van mensen. De trap af en linksaf richting mijn fiets die -als het goed was- nog op de plek stond waar ik hem gisterenmiddag achtergelaten had. En vlak voordat ik naar buiten liep, maakten jij en ik oogcontact. Zomaar.  



In de categorie 'foute man' paste je niet helemaal. Weliswaar een mooi overhemd, moderne spijkerbroek en sneakers eronder. Maar het gaat om de uitstraling. Jouw ogen kon ik nog niet zien, die zonnebril zat nog in de weg. Dat duurde overigens niet lang. Die bril ging af en ongegeneerd staarden we elkaar aan. Ik streek mijn haren voor mijn ogen weg, eigenlijk om een houding aan te nemen. 


Zonder woorden en dus instinctief liep jij achter mij aan. Het station lieten we achter ons. M'n fiets was opeens niet zo interessant meer; jij des te meer. En zo liepen we zwijgend Den Haag in, wat nog fris in de ochtend was. Jouw hand rustte als vanzelf op mijn heup en we pakten al lopende hetzelfde ritme op.


Die dag ben ik niet meer naar mijn werk gegaan.Wat ik wel heb gedaan? Ik heb me laten genezen van mijn liefdesverdriet.




XXX Eva van het Strand 


Lavendel bij het station: Eva van het Strand

maandag 1 juli 2013

Angry bird Eva


Mijn ogen spuwen vuur. Mijn mond hou ik stijf dicht, om het niet te verpesten. Ik wil het niet verpesten; het tafereeltje wat er voor mijn ogen afspeelt. 



Jij zit daar met je nieuwe vlam. Uiteraard weet je vrouw hier wederom niets van. Ik ken echter je trucjes beter en heb je zo op het spoor gevonden. Je zit daar met haar, op slechts 20 meter van mij af. Koffie drinken; ook zij drinkt het zwart, zo te zien. Jouw arm losjes over haar schouder, en ook haar haar schuif je spelenderwijs aan een kant. Die brede glimlach is weer op je gezicht. Dit keer komt dat niet door mij.



Wat doet dit zeer en ik verman mezelf om niet in tranen uit te barsten of met iets te gaan gooien. Ik wist dat dit kon gebeuren.



Ik knipper met mijn ogen en knijp in mijn armen; is dit echt of een nachtmerrie? Ik weet het antwoord. 



XXX

Eva van het Strand

zaterdag 29 juni 2013

Feest van de zintuigen


Just picturing...



Jouw lichaamsgeur snuif ik op. Jouw lichaamsgewicht drukt op mijn naakte lijf. Jouw kreunen worden gehoord door mijn oren. Jouw ogen vinden de mijne. Jouw armen houden mijn handen boven m'n hoofd vast. Jouw lippen rond mijn borsten. En godzijdank voel ik je uiteindelijk bij mij naar binnen glijden.


 
Feest van de zintuigen: Eva van het Strand (Florence)

 

Ik geniet. Voor zo lang als het duurt.


XXX


Eva van het Strand

vrijdag 28 juni 2013

Vader en dochter



Nerveus was ik; behoorlijk nerveus. Ik heb niet veel vaders in m'n buurt. En aangezien jij mij enorm aan het hart gaat, vond ik het een hele eer om jouw vader te leren kennen. 




Die dag in 's-Hertogenbosch zoemde zijn 'joie de vivre'-uitstraling  om hem heen en was prachtig om te aanschouwen. De blik in zijn ogen zodra hij zijn vrouw en dochter aan zag komen lopen, was ontroerend. Jij stelde mij aan hem voor en daar zag ik het; dezelfde ogen. Ik weet nu van wie jij jouw twinkelogen hebt meegekregen. De glinstering, passie, levenslust, interesse in de medemens; jullie hebben het allebei. 




Dank voor de moed die ik wederom kreeg. In de band tussen een vader en een dochter. Die is vaak speciaal, net zoals bij een moeder en haar zoon. Het instinctief weten 'hoe het zit', en geen strijd voelen. Praten over de essentie van het leven, of juist een slap ouwehoerpraatje. Het een doet niet onder voor het andere.  
Dank voor de hoop die ik wederom kreeg. Dat er vaders onvoorwaardelijk voor hun kinderen zijn. Die ze steunen no matter what. Die het geluk van hun kinderen voorop zetten, dat dat alles is wat telt. Af en toe brommen misschien, maar nooit laten vallen. 
Dank voor de energie die ik oppikte. De positieve energie. De passie in jullie gesprekken, jullie gezamenlijke klussen -zoals de restauratie van het orgeltje- die ik via de zijlijn meemaak. 




En mocht je ooit, over tientallen jaren naar Texel willen om het orgeltje te aanschouwen? Ik ga met je mee, mocht je dat willen. Ter ere van de vaders. Die van jou en ook die van mij. 




Dank je, lieve vriendin, en lieve vader van mijn vriendin. 




Liefs, E
Foto: de Tuunwaol Texel




ps: En niets ten nadele van moeders en dochters. En vaders en zonen. Maar dit verhaal gaat over vaders; in het bijzonder de vader van mijn vriendin.

woensdag 26 juni 2013

Stil


De buitenwereld ziet niets. Ze ziet slechts mijn blonde haren, mijn dappere glimlach en mijn hoofd omhoog. Ze telt hoeveel kilometers ik fiets, wanneer ik fitness en hoe vaak ik naar het strand ga. 



Mijn innercircle ziet alles. Ze troost me, biedt afleiding en een luisterend oor. Ze zou graag de twinkeling in mijn ogen terugbrengen, maar is allang blij dat mijn ogen niet meer non-stop tranen laten vloeien.



En ik? Ik probeer mezelf vooral rustig te houden, dankbaar en blij te zijn met mijn innercircle en vooral per dag te leven. Want het gegeven dat je solide bij je vrouw bent, daar valt goed mee te leven. Het idee dat je op zoek zou zijn naar een nieuwe bijvrouw, een mogelijke vervangster van mijzelf, dat kan ik -nog- niet handlen. Al is die kans reeel en aanwezig. En dat doet pijn.



Stil




Weet je nog wat een ex-vriendje me eens vertelde? 'Eva, jouw stilte is als een oorverdovend lawaai...' Ik snapte als twintigjarige niet wat hij bedoelde. Nu wel. Ik ben inderdaad stil. Stil zonder jou.




XXX Eva van het Strand

zondag 23 juni 2013

De 'Supermaan'


 
Foto: Frans Brokx





Ademloos en met open mond heb ik gisterenavond staan kijken. Was me niet bewust dat het alweer zover was. De volle maan; ze bracht me in verrukking zodra ik haar zag. 




Natuurlijk gingen mijn gedachten vrijwel direct uit naar jou. Hoe vaak discussieerden we niet de volgende dag hoe prachtig rond en vol van kleur ze deze maand wel of niet was? Jouw imitatie van een huilende wolf maakte me vaak aan het lachen. Dat alles schoot door mijn hoofd, gisterenavond, toen ik haar zag.





Deze volle maan van 23 juni 2013 is bijzonder en heet de 'maan van de kortste nacht'. Ze valt vaak samen met Midzomer of de zonnewende, aangezien op 21 juni de zon zijn hoogste stand bereikte. Voor ons vaak een teken van het begin van de zomer. De gewassen hebben hun hoogtepunt bereikt en het rijpen kan beginnen. Rijping is een proces dat zich eerst van binnen afspeelt. En zo werkt het ook bij mensen; deze tijd gaat het om de rijping van onze plannen, wensen en doelen. Wat heb je bereikt de afgelopen tijd en hoe kun je dat verder ontplooien?
Vanavond is het ook nog eens 'Supermaan'; als de volle maan het dichtst bij de aarde staat. En dat is dus vanavond. Deze Supermaan is 12% helderder en groter dan normaal.




Duimen dus voor een heldere hemel, zodat we haar goed kunnen zien. Jij daar en ik hier. Dat delen we dan maar mooi. Dat is ook meteen het enige wat we delen, deze dagen. Ik wilde het je graag vertellen, want we zijn alletwee stilletjes fan van de maan. Nu maar hopen dat je dit op tijd leest. Fingers crossed.



Kus,



Eva



dinsdag 18 juni 2013

Twee minuten



Twee minuten: Eva van het Strand





Aanstaande vrijdag raast de trein langs jouw woonplaats. Of nee, hij stopt er een minuut of twee. Als ik onderweg ben naar het 'hengstenhuis', zoals jij en ik gekscherend die plek noemden. 




Ook al kan het stadje er niks aan doen, ik zal mijn ogen sluiten gedurende die twee minuten. Zodat ik niet jouw ogen hoef te zoeken. Ik mis jouw ogen en verrukte blik als we elkaar zagen. Daar op het perron. 




Vrijdag hoor ik ook jouw stem niet, die ik zo graag hoorde. Onze gesprekken en gezamenlijke manier van relativeren en het positieve willen zien. Zoveel verhaallijnen door elkaar heen, het was zelden te ingewikkeld. 




...Ik mis je lijf, hoe je ruikt, hoe je proeft, hoe je aanvoelt, de smaak van jouw kauwgom en de dranken die we samen dronken. Ik mis de momenten dat ik mijn blote voeten onder jouw been klemde, op mijn bank voor het raam. Slap ouwehoerend of volop zoenend, het maakte niet uit. Jouw hand om mijn nek, spelend met mijn haren. Ik mis de momenten dat we twinkelend besloten om toch nog even naar de slaapkamer te gaan om daar vervolgens tussen de lakens te duiken. Ik mis zoveel. Het is nu afkicken. Cold turkey... 



 
Dit alles zal vrijdagmorgen door mijn hoofd heen gaan, zodra ik in jouw buurt kom en vervolgens weer verdwijn. Sweet memories. In die twee minuten. 




Het ga je goed,



Liefs, Eva 








vrijdag 14 juni 2013

Troost



Hitte biedt troost. Dat is mijn ervaring, tenminste. Vandaag, in de sauna, omarmde de hitte me. Ik gaf mezelf over, accepteerde de droge warmte en liet het op me inwerken. Ik hou ervan. 



Troost in de sauna




De uitwerking was als vanouds. Mijn goeie humeur kwam terug en toen... Tsja. Op het bordje in de sauna stond 'geen intimiteiten toegestaan', maar ik voelde me niet aangesproken. In je eentje intiem zijn? Ik draai mijn hand er -letterlijk- niet voor om en had niet het idee iemand te storen. Uiteraard was ik alleen. Eerst in een droge sauna en later in het Turkse stoombad, om precies te zijn. 




Spelen, spelen, spelen is wat ik deed. Ontladen. De stress weg laten vloeien, samen met mijn warme, vrouwelijke vocht. En iedere keer dat ik het kunstje flikte, ebde mijn sores een beetje verder weg. Soms met mijn ogen open, soms sloot ik ze genietend. En iedere keer weer genoot ik van de passievolle golf die door mijn naakte lichaam heen denderde. Daar in de sauna. Daar bood de hitte en mijn eigen lichaam, me troost. 




Troost: Eva van het Strand

 



XXX

Eva van het Strand



dinsdag 11 juni 2013

Wie van de twee?


'Friendship is a promise made in the heart. Silent. Unwritten. Unbreakable by distance. Unchangeable by time.'





Lieve mannen, 



De kwartjes vielen niet, wat hoogst opmerkelijk was. Zeker omdat ik het al eens meegemaakt heb. Ondanks mijn -door jullie gekoesterde- blonde haarlokken, heb ik godzijdank een uitstekend stel hersens. En toch herkende ik de symptomen niet.


Wat technisch practisch onmogelijk was, is toch gebeurd. Ik draag een kindje in me. Wie van jullie tweeën de vader is? You tell me.  Jullie zouden het allebei kunnen zijn. Slechts een enkele blik in de ogen, en ik zal het weten. Over een maand of zes à zeven.


In de tussentijd zal ik dromen. En zorgen dat mijn lichaam gezond blijft en mijn geest happy. De natuur helpt altijd, ik kan genieten van de zon op mijn gezicht en de wind in mijn haren. 
Een plan heb ik nog niet. Maar mijzelf kennende zal ik mij sterk maken. 


Maak je geen zorgen, ik overleef altijd alles. Al weet ik nu even niet wat te doen; ik weet het pas één dag.






XXX Eva van het Strand









zondag 9 juni 2013

Evil Eva






Evil Eva is a part of me. Ze is de dark side van Eva. En deze dagen schreeuwt Evil Eva om aandacht en om gehoord te worden. Iedere dag weer. Ze stampvoet, ze tiert, smijt, scheldt en probeert me te overtuigen van haar voornemens. Fluistert slechte ideetjes in mijn hoofd en blijft het continue herhalen. Dag en nacht. 



Gelukkig is de 'andere' Eva er ook nog. Zij probeert haar verstand te gebruiken en Evil Eva te laten bulderen. Met de dag te leven en te hopen dat dit rotgevoel eens over gaat. En dat het vooral niets helpt om al die lelijke dingen te doen die Evil Eva voorstelt. 



Ik ben zo moe van het gevecht tussen die twee. Wil zo graag mijn hoofd neerleggen en wachten tot het knokken voorbij is. Tot de storm geluwd is. Het is echter een valse hoop want ik weet dat ik de enige ben die dat voor elkaar kan krijgen. 



En dus ga ik voor liefdevolle, lekkere maar zeker ook ongecompliceerde sex. Het liefst de hele dag door. Het is een van de weinige manieren om mijn hoofd even rust te geven. Eenmaal bezig met de liefde te bedrijven, ben ik al mijn sores kwijt. En dus ga ik voor vaak, veel en ongecompliceerd. Opdat het moment sneller gaat komen dat ik jou uit mijn hoofd heb gezet. God knows I need to.


XXX Eva van het Strand






woensdag 5 juni 2013

Het verboden fruit


Onze allerlaatste vrijpartij kan ik me nog heel goed herinneren. Zodra ik mijn ogen sluit is het zichtbaar; is jouw lijf om mij heen voelbaar en onze onuitgesproken woorden hoorbaar. Instinctief gingen we te werk. Zoals altijd. 




Het verboden fruit: Eva van het Strand


En toch was het anders dan anders. We hadden namelijk 2000 kilometers te overbruggen. Het vliegtuig had me naar Rotterdam Airport teruggevlogen, waar jij me oppikte. Snel naar huis; mijn koffer in de huiskamer achterlatend. Onze fles drank ging mee, de rest was overbodig. Met het zand nog op mijn lichaam, nam ik je mee in mijn bed. 



Jouw handen voelden als vanouds, en mijn haren en huid geurden naar de zon. En toch hadden onze lichamen en geest even wat tijd nodig om weer te 'connecten', zo noemden we het later. Onze twee werelden mochten we weer samenvoegen. Iets wat we maar al te graag deden. Al zoenend, strelend, elkaar aankijkend en proevend. Proeven van elkaar en van het verboden fruit. 



Het duurde niet lang totdat ik het niet meer hield en jouw goddelijke lichaam onderspoot, je lekkere buik ondersproeide en jouw o zo aanwezige mannelijkheid liet hunkeren naar meer. Je draaide me op mijn rug en drong bij me naar binnen. En veel te snel naar jouw zin, spoot je me vol, allebei naar lucht happend. Wat hield ik van die donkere uitstraling in jouw ogen, die onheilspellende blik.



Als ik had geweten dat het de laatste keer was geweest, zou ik het anders aangepakt hebben? Had je me nog lekkerder tot de jouwe kunnen maken? Ik denk het niet, ik heb van elke minuut intens genoten. Onze toppen waren hoger dan hoog. En precies daarom is dit dal dieper dan diep, nu het verboden fruit er niet meer is. Het is aan de kant gezet, er wordt niet meer van geplukt of geproefd. We laten het op jouw verzoek bederven...




Het verboden fruit: Eva van het Strand



Zomerfruit, verboden fruit, Eva en het verboden fruit. Kan Eva stil blijven, haar mond houden, op rantsoen blijven, verhongeren en verstillen? Want zo voelt het. Kan Eva dat? Is Eva ervoor gemaakt om niet langer te stralen? Just look into my twinkling eyes...  






Just look into my twinkling eyes...: Eva van het Strand



Vertel me, waar ben je?




XXX


Eva van het Strand

zaterdag 25 mei 2013

Opmerking van Eva aan jou (25 mei 2013)


Lieve lezer of lezeres,


Dank voor de vele reacties die ik van jullie mocht ontvangen. Hetzij via mijn blog, e-mail, Whats App, telefoon of face-to-face. Zoals jullie weten, zet ik jullie vaak en graag aan het denken. Zo ook met mijn laatste verhalen.



Van de week vertrek ik voor een dag of vijf naar het buitenland. Naar Florence, Lucca en Siena om precies te zijn. Toscane in Italië dus. Het weer gaat er wat beter uit zien en de wijn zal super smaken. Ik heb er zin in en mijn zintuigen zullen overuren draaien om het Italiaanse leven zo intensief mogelijk te beleven. 



Mijn vaste lezers weten dat Eva de afgelopen maanden nogal eens afscheid heeft moeten nemen van een aantal zeer dierbare mensen in haar directe omgeving. Hetzij door overlijden, hetzij door een bewuste keuze van een van de twee. Deze situaties waren pijnlijk, maar ook zij zijn een wezenlijk onderdeel van het leven. Liefde is loslaten; Eva weet er alles van.



Mooie rituelen zal ik in Florence beleven. In beide gevallen zal ik symbolisch iets achterlaten om Eva haar verlies een plekje te laten geven. Hoogstwaarschijnlijk aan de zee in Viareggio (It). 





Scheveningen: Eva van het Strand
Quiet flowers: Eva van het Strand
Tekst: Armin van Buuren







Zorg goed voor je 
loved ones, en 
waarschijnlijk tot snel weer,

Liefs,  

XXX Eva van het Strand


woensdag 22 mei 2013

Just a fool in love



Just a fool in love: Eva van het Strand





De grote, grijze wolken trekken enigszins weg. Langzaam en in hun eigen tempo. Af en toe regent het. Sporadisch komt de zon tevoorschijn. Het weer is monotoon. Niets spectaculair, niets om over naar huis te schrijven. Alles lijkt gestaag door te gaan in de natuur, maar het maakt geen klappers. Geen pieken en geen dalen.





Mijn bui is eigenlijk hetzelfde als het weer buiten. De grote, grijze wolken in mijn hoofd trekken enigszins weg. Langzaam en in hun eigen tempo. Met af  en toe een traan. Soms een glimlach. Een 'automatische piloten-bui'. Niets spectaculairs, niets om over op te winden. Iets minder pieken dan mijn vele dalen.




En toch... Zoals de natuur zich voorbereidt op betere tijden, doe ik het ook. Ik ruim dingen op. Dingen die me aan jou doen herinneren. Het is te pijnlijk om te zien. Mijn opschrijfboekje, onze whiskey, jouw sigaretten en pepermuntjes en het kleine rode autootje. Opgeborgen in mijn hoofd en opgeborgen op mijn zolder. 
Mijn lege bed heb ik verschoond met lakens die jij niet kent. Ik trek kleding aan die jij nog nooit gezien of gevoeld hebt. Met andere woorden; ik mijd onze herinneringen. Het is te pijnlijk.  





Mijn lichaam echter zit vol met herinneringen aan jou. Ik hoef maar mijn naakte lijf te bekijken dat naar jouw aanrakingen verlangt. M'n huid doet zeer, m'n spieren protesteren luid. Mijn hoofd is vol en leeg tegelijk en mijn hart is stil. Zodra ik mijn handen mijn vermoeide lichaam laat strelen, gaat er een huivering door me heen. En toch doe ik het, als is het maar om mezelf te troosten.





Just a fool in love: Eva van het Strand





Zodra ik de liefde met mijzelf bedrijf, is het de kunst om mezelf te liefkozen. Mezelf ontspanning te gunnen. En dat is dus precies wat ik doe. Ik speel met mijn borsten en zak verder af naar beneden. Daarna doen mijn vingers jouw trucjes na. Daar waar mijn lichaam het warmst is. Spelenderwijs raak ik elke nacht weer ontspannen. Opdat mijn gedachten maar blijven geloven dat het in orde is om verliefd te zijn. Ook al zou ik de enige zijn.



XXX



Eva van het Strand

vrijdag 17 mei 2013

Alaska





'Hoe is het op Alaska? Koud en leeg en weinig mensen om je heen? Mis je de Nederlandse televisieprogramma's op vrijdagavond of juist niet? Is het daar sneller donker of de maan meer aanwezig? Tell me, ik ben nieuwsgierig... En vergeet vooral niet een souvenirtje mee te nemen, hoe stom ook dat het misschien is. Ik ben benieuwd naar je verhalen. Geniet van je tijd in het verre Alaska; ik spreek je snel weer,





Liefs, Eva'






Dit is wat ik mezelf wijs maak. Dat je op Alaska zit. Voor mij makkelijker te verteren dan dat je aan de andere kant van Nederland zit. Dat je dezelfde televisieprogramma's kijkt als ik. Dezelfde krant koopt en wellicht zelfs zalm eet van dezelfde supermarktketen. Mijn hart breekt als ik dat alles visualiseer. Dat sta ik niet toe, en dat is waarom ik mijn geest voor de gek hou. Zolang als dat het nodig is. Jij zit op Alaska.



XXX 




Eva van het Strand