zondag 30 december 2012

The final countdown


De kamer is nagenoeg leeg, afgezien van de bank, de muziekinstallatie en talloze kaarsen. Overal en nergens staan ze. Dikke kaarsen en waxinelichtjes in allerlei soorten houders. Het licht flikkert mooi, zeker nu het donker wordt. 



The final countdown: Eva van het Strand



Jij zit op onze bank. Op mijn verzoek. Tussen de kussens met een glas wijn in je handen. Ogen half dicht en je geniet van de muziek. Wachten op wat komen gaat. 




Je hebt me niet aan horen komen, en mijn stem komt als een verrassing. 'Kan je je ogen dicht houden?', vraag ik je met een warme klank in mijn stem. Je knikt. Dat had ik ook wel verwacht. Voorzichtig klem ik je benen tegen elkaar aan, zet het glas wijn weg en klim op je schoot. Naakt. Jouw handen willen mijn lichaam vastpakken, maar ik laat ze nog even rusten op mijn heupen. Verder nog niet. Als ik over je heen buig om het kaarsje achter jouw hoofd aan te steken, voel je mijn volle borsten in je gezicht. Grommend laat je weten dat dat je wel bevalt.



Waarom is het zo'n feestje om jouw gezicht tussen mijn borsten te voelen? Om je naar adem te horen snakken? Om jouw handen all over my body te voelen? Om je naar binnen te voelen glijden? Om je vervolgens uitzinnig te maken met mijn bewegingen; langzamer, sneller en uiteindelijk het tempo te laten ontstaan waar we samen behoefte aan hebben? Om elkaar over het randje van genot te duwen? Om te beseffen dat er niets, maar dan ook werkelijk niets is, wat mij zou laten stoppen van wat ik nu aan het doen ben. Al staan er 18754689 mensen om me heen, ik ga door. En wellicht ga ik dan nog wel even langer door...



Nadat je me uiteindelijk jouw meest lekkerste gift geschonken hebt, blijf je heel dicht bij me zitten. We drinken wijn en eten zalm. Zoenen, zingen, lachen en vrijen nog een keer. Daar op de bank, tussen het kaarslicht. 


Dit jaar met jou is bijna ten einde. Ik teken bij voor nog een jaar. En jij? 



XXX


Eva van het Strand  
 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten