maandag 31 december 2012

Meedogenloos


Ik ben meedogenloos.


Ik kneed je,
laat je in de waan,
maak je vervolgens klein,
en wacht op het goeie moment.


Als dat moment er is,
laat ik je schreeuwen
want ik gooi je er gewoon in
in de hitte van bijna 200 graden.



De metamorfose die onherroepelijk volgt
zie ik glimlachend tegemoet 
bruin, rond en knapperig
krokant en luchtig van binnen.


Meedogenloos: Eva van het Strand


Ik zet mijn tanden in je
kauw je goed en slik je vervolgens door
God, wat geef jij me een voldaan en lekker gevoel  
Het was het allemaal waard...


XXX


Eva van het Strand


ps Geniet van een lekkere Oudejaarsavond en wees extra lief voor die personen van wie je houdt. In Real Life of in je hart.

Just remember: it's all in our mind; your loved ones are just a heartbeat away...


See you all in 2013, hug, Eva



Liefs, Eva





 




zondag 30 december 2012

The final countdown


De kamer is nagenoeg leeg, afgezien van de bank, de muziekinstallatie en talloze kaarsen. Overal en nergens staan ze. Dikke kaarsen en waxinelichtjes in allerlei soorten houders. Het licht flikkert mooi, zeker nu het donker wordt. 



The final countdown: Eva van het Strand



Jij zit op onze bank. Op mijn verzoek. Tussen de kussens met een glas wijn in je handen. Ogen half dicht en je geniet van de muziek. Wachten op wat komen gaat. 




Je hebt me niet aan horen komen, en mijn stem komt als een verrassing. 'Kan je je ogen dicht houden?', vraag ik je met een warme klank in mijn stem. Je knikt. Dat had ik ook wel verwacht. Voorzichtig klem ik je benen tegen elkaar aan, zet het glas wijn weg en klim op je schoot. Naakt. Jouw handen willen mijn lichaam vastpakken, maar ik laat ze nog even rusten op mijn heupen. Verder nog niet. Als ik over je heen buig om het kaarsje achter jouw hoofd aan te steken, voel je mijn volle borsten in je gezicht. Grommend laat je weten dat dat je wel bevalt.



Waarom is het zo'n feestje om jouw gezicht tussen mijn borsten te voelen? Om je naar adem te horen snakken? Om jouw handen all over my body te voelen? Om je naar binnen te voelen glijden? Om je vervolgens uitzinnig te maken met mijn bewegingen; langzamer, sneller en uiteindelijk het tempo te laten ontstaan waar we samen behoefte aan hebben? Om elkaar over het randje van genot te duwen? Om te beseffen dat er niets, maar dan ook werkelijk niets is, wat mij zou laten stoppen van wat ik nu aan het doen ben. Al staan er 18754689 mensen om me heen, ik ga door. En wellicht ga ik dan nog wel even langer door...



Nadat je me uiteindelijk jouw meest lekkerste gift geschonken hebt, blijf je heel dicht bij me zitten. We drinken wijn en eten zalm. Zoenen, zingen, lachen en vrijen nog een keer. Daar op de bank, tussen het kaarslicht. 


Dit jaar met jou is bijna ten einde. Ik teken bij voor nog een jaar. En jij? 



XXX


Eva van het Strand  
 

woensdag 26 december 2012

Christmas time




Onze rum staat op m'n nachtkastje, in twee kleine glazen. Ook de kaarsjes branden. De radio beneden in de huiskamer laat een of ander kerstliedje horen, en zachtjes zing ik met een hese stem mee. Jouw hand door mijn haren maakt me nog relaxter. Loom hang je tegen me aan. Onze lichamen plakken tegen elkaar aan, als gevolg van ons liefdesspel. Jouw en mijn sappen vermengen zich met elkaar in m'n lijf. Daar hou ik het nog even vast. Je geur snuif ik heel diep in en ik kruip tegen je aan. Zolang het nog kan. 



Christmas time: Eva van het Strand





De rum drinken we op, en we vieren onze gestolen momenten nog een keertje in bed. 'Merry Christmas', hoor ik je in mijn oor grommen op het moment dat je in me ontlaadt. Ik haak mijn vingers in de jouwe als je ze boven mijn hoofd vasthoudt.


Een laatste kus, een laatste oogopslag, een laatste grijns van jou. Even later hoor ik mezelf meezingen 'Simply having a wonderful Christmas time'.


Thanks handsome,



XXX


Eva van het Strand    

donderdag 20 december 2012

Kwetsbaar


Mijn liefde voor jou maakt mij sterk. En gelukkig. En kwetsbaar. Dat laatste besefte ik de afgelopen dagen maar al te goed. In de donkere uren van de nachten overdacht ik onze vriendschap. En werd ik iedere keer weer gelukkig. Zelfs in deze situatie.



Deze week kreeg je namelijk met een bedreiging te maken. Een bedreiging voor jouzelf in de allereerste plaats. Onduidelijkheid over je gezondheid denderde met volle vaart jouw vrolijke, intrigerende, mooie en gelukkige leventje binnen. En dus ook de mijne. Want als je van iemand houdt, dan raakt het jezelf ook. Midden in je hart.



We hebben gebeld, gelachen, gehuild, gerelativeerd en zijn bang geweest. Los van elkaar en soms samen. Vaak probeerde ik positief te blijven en een invalshoek te zoeken die behapbaar was. Maar diep van binnen heb ik gehuild, gebeden en ben ik stil geweest. Heel stil. 



De uitslag is nu bekend en het is de beste uitslag van meerdere slechte mogelijkheden. Het is zeker niet leuk, maar het had nog veel erger gekund. En dus voel ik de opluchting door mijn lijf heen stromen. Kan ik weer glimlachen. En zoals altijd schiet ik vol als ik aan je denk. Dat is altijd al zo geweest. Zo close zit je in mijn hart. 



Mag ik je bedanken? Precies 52 weken geleden ontmoette ik jou voor het eerst in het echte leven. En opende ik mijn hart voor jou. Mag ik je danken voor de mooie kleur die je aan mijn leven geeft? Onze vriendschap en liefde is nooit geforceerd, maar puur en zonder ruis. 







Net hebben we samen geproost op jouw en mijn gezondheid. En dat maakt ons weer sterk en klaar voor wat komen gaat. 


Ik hou van je, lieffie, 




XXX


Eva van het Strand   





dinsdag 18 december 2012

Jij vertrekt


Staren kan ik goed. Ik staar uit het raam en weet dat het niets zal uitmaken, deze aankomende drie weken. We zien elkaar niet. Jij vertrekt morgenochtend met het vliegtuig naar de zon.



De ingrediënten voor mijn muffins zullen onaangeroerd blijven staan. De bloem, suiker, roomboter, meel en eieren.
Ik zal niet in mijn auto naar het station rijden om je op te halen. De voorraad Tic Tac zal oud worden in het dashboardkastje. 
Jouw schone t-shirts en boxers bij mij in de kast, ze zullen onaangeroerd blijven liggen. Gestreken en al.
Mijn bed zal naar me knipogen om me te herinneren aan alle opwindende momenten. Dat ze echt hebben bestaan. Het beddengoed zal zacht aanvoelen en mijn naakte lichaam in de nacht troosten.



Na drie weken pik ik je weer op het treinstation op. Jouw super bruine gezicht zal me vast bevallen, jouw blonde, ietwat langere haar zal nonchalant op je schouder vallen. Mijn gemopper dat je wel een vrouw lijkt, zal je zoals altijd wegwuiven. Mijn gezicht hou je wederom in je handen en jouw eerste kus zal me opwarmen voor wat er daarna komen gaat.



Pak vanavond je koffers, stap morgenochtend vroeg op het vliegtuig, omarm het mooie weer, ervaar de zee. Vier het leven en de liefde op het Caribische eiland. Brul mee met de muziek en bestudeer de volle maan en sterren aan de andere kant van de wereld. Eet het paradijselijke eten en drink de sappen die het eiland je zal schenken



See you in my dreams,


XXX Eva van het Strand   


 


 


zondag 16 december 2012

Luxe probleem


Ik check m'n make-up in 't achteruitkijkspiegeltje van mijn auto. Of die mascara nog een beetje zit. Ik grinnik als ik mijn eigen gezicht zie. Een stralend geheel met opgedroogde tranen, die zijn gaan stromen door een luxe probleem.


Zojuist heb ik jou op de trein gezet. Samen met een door mij zelfgebakken muffin. Eentje die je zo lekker vindt, vanille, en hij is ruim van formaat. Altijd moet je grijnzen als je ze ziet. Altijd doe je je ogen dicht bij de eerste hap. Maak je goedkeurende geluiden, om mij vervolgens verrukt aan te kijken. Die blik zal ik vandaag niet zien, je mag hem opeten zonder mijn aanwezigheid.



De tijd was beperkt, zo in het weekend. Toch ben ik happy met iedere minuut. Sowieso met ieder gesprek, glimlach, zoen, vrijpartij.   


 De auto rijdt me als vanzelf naar mijn huis terug. Daar waar een andere man op me wacht. Van wie ik ook hou. Ik zeg het; luxe probleem. 








Enjoy your lazy Sunday,

liefs, 


XXX Eva 




vrijdag 14 december 2012

Mijn enkelbandje


Mijn enkelbandje glinstert. Ze is roze met goud en glittertjes en zit drie keer om mijn enkel heen gedraaid. Bij elke stap die ik zet, voel ik haar. 





Mijn enkelbandje: Eva van het Strand



Ik weet dat jij het in één ogenblik zult zien. Het valt je op en een heel grote glimlach komt dan als vanzelf op je gezicht. Want jij en ik weten wat dit betekent. Mijn enkelbandje geeft aan dat ik momenteel open sta voor intieme contacten met andere mannen. Mannen die dit weten, zien dit ook.  En dát windt jou op.




En mocht jij of ik benaderd worden in het restaurantje vanavond, dan zullen jouw ogen de mijne zoeken. In een oogopslag weet je of ik het oké vind of niet. En die non-verbale communicatie prikkelt mij enorm. Laat ik erover ophouden, want het effect is nu al merkbaar in mijn lichaam.




Nog vijf minuutjes en dan pik je me op. En welke man wij mee naar huis nemen? Wie het eerste in me mag? Hoe mijn ogen kleuren als ik jullie tegelijkertijd genot schenk? Of je blijft kijken als hij in me ontlaadt? De avond zal ons alle antwoorden geven. 



 Ik doe mijn hakken aan en ik ben klaar. Klaar voor de avond. 



XXX


Eva van het Strand  

 





woensdag 12 december 2012

Golven


De golven van de zee zien er aantrekkelijk uit. De zee laat de golven heen en weer gaan en produceert schuim. Het zilte, witte schuim heeft volop luchtbelletjes en maakt een sissend geluid. Even twijfel ik, maar al snel sta ik erin. Mijn voeten voelen de kou van het zeewater, maar het genot overheerst en duwt de kou van me weg



Hoe ver ik ook kijk, het water is overal te zien. Tegelijkertijd stroomt het over mijn naakte lijf heen, steeds meer en meer. Het is genieten. Pur sang. Mijn lijf is sterk genoeg en mijn reserves helpen me tegen de kou. Het zwemmen gaat me goed af, zelfs met mijn ogen dicht. Ik drijf af...



Mijn gedachten dobberen met de golven mee en ik denk aan jou. Ogenblikkelijk begint mijn lichaam te reageren. Niet van de kou, maar van de gedachte aan jou. Bloedheet krijg ik het, daar in het ijskoude zeewater. Mijn handen glijden als vanzelf tussen mijn benen. Het zeewater speelt met me mee, de golven komen mijn lichaam binnen en spoelen er even later weer uit. Een heerlijk ritme en het kost me weinig moeite om even in de hemel te belanden. Op het moment dat ik weer enigszins bij mijn positieven kom, vloeit het zoute water tussen mijn lippen, mijn mond in. Ook dat slik ik gulzig, net zoals wanneer ik jouw vocht krijg. Die smaak is goed, van beide. 



Als ik langzaam het water uitloop, weiger ik mijn kleren aan te trekken. Ik heb zin om m'n naakte lijf warm te lopen. Uitsluitend mijn oorbellen draag ik. Mijn oorbellen die om mijn gezicht heen dwarrelen, mijn huid kietelt en mij doet denken aan jou. Want jij kietelt mij ook zo graag, je dwarrelt met plezier om me heen, en jouw mannelijkheid laat je maar wat graag tegen mijn gezicht ketsen. 



Daar, in de oceaan, die koude oceaan, voel ik jouw warmte om me heen. Jouw lijf om me heen. Jou in mij. Ik heb het niet koud, ik kan het aan. 







Work in progress  

XXX

Eva van het Strand 



zondag 9 december 2012

Zondag en maandagmorgen



Zoals altijd moet jij grinniken als het buiten slecht weer is. Want jij weet wat dat betekent. Het horen van de regen op de ramen, werkt bij ons bevrijdend. We blijven in bed, jij eet uit mijn hand en drinkt van mijn sappen en tussendoor maken we elkaar gek met onze lichamen. Veel uitproberen, snel, langzaam, plagend, traag, kietelend. De hele dag door de liefde bedrijven. 




Zo ook vandaag. Je maakte me al vroeg in de ochtend wakker en overlaadde me met complimenten hoe goed ik er uitzag.   Schaterlachend hoorde ik je aan. Het had geen zin om er tegenin te gaan. Je kwam al snel achter me liggen en deed je arm om mijn naakte lichaam. 'Als ik een autootje in m'n handen had gehad, dan was jouw lichaam, mijn achtbaan', hoorde ik je zeggen. Genietend verkende je mijn volle borsten en snoof je mijn geur op. Even later liet je mij bovenop je zitten en zag je ze boven je heen en weer schommelen. Gek kan ik je ermee maken. Zoals jij mij weer uitzinnig maakt met jouw trucjes om te teasen, plagen. Uiteindelijk volgde het einde bevredigend voor ons allebei. 
Even pauze en daarna herhaalde het hele circus zich weer. Langzamer, plagender en excentrieker.  




Vanavond zullen we nog een laatste ronde maken en als we wakker worden is het voor een ieder maandagmorgen. Ook voor ons. We zullen afscheid nemen in bed, het nog 'één keertje doen', daarna douchen en aankleden. Ik zal je brood maken en een kop thee voor onderweg. En dan volgt het afscheid. Want al maanden nemen we afscheid van elkaar. Je zult me nog één keer in je armen nemen en vertellen dat ik goed voor mezelf moet zorgen. Me mag focussen op positieve mensen en dat ik het goed doe. Onze afscheidskus zal zout smaken door mijn tranen die over mijn wangen stromen. Soms blijf ik kijken hoe je in je auto wegrijdt, maar meestal ben ik je voor. Sprint ik weg op mijn fiets, de koude lucht in. Zodat mijn tranen snel hun weg kunnen vinden in mijn shawl.




En gedurende de maandag zal ik mijn draai weer weten te vinden. Zorg ik voor verse bloemen in huis, laat ik de kaarsen branden, maak ik super gezond eten en liefkoos ik mijn naakte lichaam zelf. Om mezelf in topconditie te houden. Want het moment komt, dat ik jou weer in je ogen mag kijken. Dat je geniet van mijn koffie, mijn boterkoek, mijn drukke manier van praten, mijn lach of juist mijn tranen in m'n stem. Er komt een moment dat ik je Tictac uit je mond haal, en ik mijn tong in jouw mond laat verdwijnen. Die allereerste tongzoen als je elkaar een tijd niet hebt gezien... Die is zo lekker en goud waard. Je zou het er bijna voor over hebben.



Take care, wereldman, ik vergeet je niet en je blijft dichtbij me, ondanks de afstand.




Liefs, Eva


Zondag en maandagmorgen: Eva van het Strand