dinsdag 11 september 2012

Thuiskomen


Lieve bazin van Dali,



Gisteren heb ik je iets opgebiecht. Door middel van mijn geschreven woorden. In real life zien we elkaar niet vaak, maar dat doet er niet toe. Wat ik je vertelde? Luister maar, ik vertel het graag nog een keer:


Lief, integer mens,


Je bent mijn klankbord
mijn spiegel
een mooi mens
integer en trouw
en bovendien een gevoelsmens pur sang
m'n twinsister
je bent m'n geweten... 



Zo veel en zo vaak als wij naar elkaar schrijven. Dag en nacht. En soms ook niet. Juist ook die ongeschreven verhalen raken mij diep. Tussen de regels lezen is een eigenschap die jij en ik allebei verstaan en instinctief weten we hoe het zit. Soms kan ik mijn vinger er niet op leggen en vaak hoeft dat ook helemaal niet.




Ik kom bij je thuis, lieffie. Misschien is dat de beste uitleg. Contact met jou hebben, voelt als thuiskomen. Waar ik niet alles hoef te benoemen, waar ik stil mag zijn en waar ik 100% mijn true colours kan laten zien.
Onze connectie voelt als mijn lievelingsplekje op de bank, proeft als m'n favoriete rum of mijn perfecte 'koffie verkeerd'. Onze speciale vriendschap klinkt net als m'n cd die ik het liefst draai en geeft warmte als m'n kaarsen die branden.
Troubles worden kleiner zodra ik ze je verteld heb. Mijn mooie momenten worden groter zodra jij het weet. Dat is de kracht die tussen ons hangt. Ergens in de atmosfeer. Ergens tussen de wolken.




Mijn mannen zijn belangrijk voor me. Maar jij evenaart datzelfde punt. Jij en ik zijn intiem, zonder dat we het bed met elkaar delen. Daarentegen delen we de liefde in de ruimste zin van het woord. Mijn kwetsbare, sterke en zwakke kanten zijn jou bekend. Ik ben dankbaar dat ik je ken en ik hoop dat we nog even samen oplopen in het leven. Elke minuut is me dierbaar. Dank je wel. For just being you.



XXX


Eva van het Strand




Thuiskomen: Eva van het Strand



Geen opmerkingen:

Een reactie posten