zaterdag 4 augustus 2012

Mijn geheim



De binnenstad is druk, vol en levendig. Veel mensen lopen om me heen. Naast me, voor me, achter me. Uiteraard passeren ze me ook. Mijn grote zonnebril voorkomt dat mensen me in de ogen aan kunnen kijken. Ze kijken sjacherijnig en ontevreden. Ik niet. Nog heel even hou ik mijn geheim voor mezelf. Veel te leuk. Het hoeft niet gedeeld te worden met de rest van de wereld.




Zou het van mijn voorhoofd af te lezen zijn? Als je me tegen zou komen en als ik mijn zonnebril af zou zetten? Mijn glinsterende ogen zouden je wellicht opvallen. En m'n glanzende huid? M'n manier van lopen zou kunnen verraden wat ik die dag gedaan heb. Spierpijn heb ik namelijk nu al. Ik schiet in de lach als ik bedenk hoe dat ook alweer kwam. Dat is mijn geheim.





Veel tijd hadden we niet. Veel ruimte ook niet. Ik heb geen kapsones als ik zeg dat ik behoorlijk lenig ben; leg mijn benen in mijn nek als het moet. Onze samensmelting kostte me ook dit keer geen enkele moeite. Manoevreerde en draaide tot het op z'n lekkerst was. Voor jou en voor mij zeker. Diep, je zat heel diep in me. Letterlijk en figuurlijk.
Ik plaagde je langdurig met mijn bewegingen, mijn woorden en met mijn mond. Op een gegeven moment dacht ik dat je knettergek werd. Je hield me stevig vast en even later gaf je mij iets van jezelf.





En dat is mijn geheim. Jouw gift hou ik vast. Vast in mijn lichaam. Dat lukt me vaak urenlang. Ik kan dansen, springen, slapen, fietsen, maar jouw zaad hou ik bij me. En dat brengt een heel grote glimlach op mijn gezicht. Niets leukers dan met zo'n geheim rondlopen. Niemand weet het, behalve ik. En jij nu ook.



XXX



Eva van het Strand




Geen opmerkingen:

Een reactie posten