dinsdag 15 mei 2012

Zandkorrels en vers gemaaid gras



Zandkorrels liggen normaliter op het strand. Nu niet. Ze zijn meegenomen door jou. Vanuit de duinen, waar je had afgesproken met je vriendinnetje. Ze liggen nu op onze bank, op de houten vloer en inmiddels in mijn haren. Vermengd met vers gemaaid gras.






Zandkorrels: Eva van het Strand




Vanmiddag was jullie maandelijkse ontmoeting, en ik heb je uitgezwaaid. Nadat ik je shirt had gestreken, we samen nog een kop koffie hadden gedronken en ik je veel plezier had gewenst.
Je had er zin in om je 'dame' te zien. En dat snap ik. Hoe goed we het samen ook hebben, er is ruimte in jouw hart. Ruimte voor nog iemand anders. Je hebt andere gesprekken met haar, ze is niet met mij te vergelijken en ze biedt jou wat anders dan ik. Jouw vriendin is geen bedreiging voor ons en dat is mooi. Je komt namelijk vrolijk, goedgeluimd en vol energie terug. En daar pluk ik de vruchten weer van.



Kijk naar vanavond. Rond de klok van elf uur was daar het bekende geluid van je auto. Ik schonk wijn voor je in en zelf nam ik wat rum. Neuriend liep je de trap op, kwam de huiskamer in en liep op me af. Gaf me een lekkere zoen, pakte me even stevig beet en trok de koelkast open om die blokjes kaas te pakken die je vanmiddag alvast gesneden had. Wat mosterd in een bakje en je nam me mee naar de bank. 'Je krijgt de lieve groeten van haar', zei je glimlachend. Dat zeg je eigenlijk iedere keer als je terugkomt. 



Even later lagen we op de bank tegen elkaar aan en je hand gleed als vanzelf m'n blousje in. De knoopjes stonden onder spanning en al snel had je ze grinnikend losgemaakt. Al snel was m'n BH los en uit en had ik uitsluitend mijn haren als sieraad langs mijn nek gedrapeerd hangen. Je draaide een lok om je vingers en zag uiteindelijk die grassprietjes verstopt in mijn haren zitten. Je vroeg me hoe dat kwam. 'Waar komen ze vandaan, Eva?'




Vers gemaaid gras: Eva van het Strand

Deze middag? Lag ik in het gras. Het vers gemaaide gras. Genietend van de geur, van het gekietel van de grassprietjes en het zoemende geluid van de eerste insekten om me heen. Met m'n naakte lichaam in het gras. Liet me opwarmen door de lentezon. Ik haalde diep adem, vulde mijn longen met lucht en voelde het kloppen van mijn hart. Dat grote hart van me, dat ook plek heeft voor iemand anders naast jou. De wind speelde tikkertje over mijn naakte lijf en ik streek over mijn eigen hart en voelde mijn borsten reageren op mijn eigen strelingen. Met wie zou ik mijn hart willen delen? Behalve met jou. Dat is een vraag voor de toekomst.




Nu lig ik met jou op onze eigen bank. En vermengen jouw zandkorrels zich met mijn grassprietjes. Alletwee puur natuur. Net zoals wij. Niet altijd zijn zandkorrels en grassprietjes bij elkaar. Niet altijd zijn wij bij elkaar. Maar onze formule is gaaf. Onze formule is open minded,  we zijn eerlijk tegen onszelf en elkaar en niet bang om onze fantasieen uit te spreken. Ik zeg DOEN.



XXX 



Eva van het Strand






Geen opmerkingen:

Een reactie posten